II SA/Rz 1061/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku K.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [.] z dnia [.] czerwca 2015 r. nr [.] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. K.K. wniosła skargę na opisaną w sentencji decyzję, którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [.] z dnia [.] marca 2015 r. nr [.] nakładającą na nią karę pieniężną w kwocie 12 000 zł za urządzanie gier na automacie [...] nr fabryczny HFP [.] poza kasynem gry. W skardze zawarto, skierowany tak do organu, jak i Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając do "okolicznościami wskazanymi w skardze" oraz powołując orzeczenia wydane przez inne sadu administracyjnego, które udzielały ochrony tymczasowej stronom podobnych postępowań. Postanowieniem z dnia [.] sierpnia 2015 r. Dyrektor Izby Celnej w [.] odmówił uwzględnienia ww. wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej zwanej: "Ppsa", po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić przy tym należy, że nie chodzi tutaj o zwykłe konsekwencje wykonania decyzji, lecz dodatkowe skutki, jakie mogą z niej wyniknąć, jeżeli mogą one wywołać zdarzenia określone w powołanym przepisie. Ponadto, Sąd rozpoznaje wniosek nie badając zasadności skargi w kontekście wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności. Decyzja nakładająca na skarżącą karę 12 000 zł stanowi akt administracyjny podlegający wykonaniu, w tym egzekucji. Niemniej, skarżąca w jakikolwiek, najmniejszy nawet sposób nie uprawdopodobniła, że jej wykonanie może wywołać dla niej skutki określone w powołanym przepisie. Nie ujawniła swojej sytuacji majątkowej, osiąganych dochodów i ponoszonych wydatków bądź posiadanych zasobów. Okoliczności tych nie sposób również wywieść z akt sprawy. Brak zatem jakiejkolwiek podstawy do przyjęcia, że wykonanie decyzji przed zakończeniem postępowania sądowego może grozić skarżącej wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Powołane zaś orzeczenia innych sądów administracyjnych nie były wydawane w sprawach wnioskującej. Z podanych względów, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji.