II SA/Rz 1063/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Sędzia WSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. na postanowienie Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postepowania administracyjnego - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. Pismem z dnia 20 lipca 2016 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej operatora wyznaczonego) W. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...], którym postanowiono wznowić z urzędu postępowanie zakończone decyzją ostateczną Starosty Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak: [...] nr [...] w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] kwietnia 2014 r. przez W. P. W odpowiedzi na skargę Starosta Powiatu [...] wskazał, że na postanowienie o wznowieniu nie przysługuje zażalenie ani żaden inny środek zaskarżenia a mimo to W. P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sprecyzowanie zakresu kontroli nastąpiło w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – zwana dalej w skrócie "P.p.s.a."). Stosownie do treści tego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądowa kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Zatem podstawową przesłanką dopuszczalności skargi jest wymóg, by zaskarżona forma działania administracji publicznej należała do kategorii takich aktów lub czynności, które są kontrolowane przez sądy administracyjne. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] wydane w przedmiocie wznowienia z urzędu postępowania zakończonego decyzją ostateczną Starosty Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak: [...] nr [...] w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] kwietnia 2014 r. przez W. P. Wskazać należy, że zaskarżone postanowienie nie należy do żadnej z powyżej opisanych kategorii spraw podlegających kontroli sądu administracyjnego. Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje bowiem możliwości zaskarżenia takiego postanowienia zażaleniem, nie kończy ono postępowania w sprawie, nie rozstrzyga również sprawy administracyjnej co do jej istoty. Zgodnie z art. 149 § 1, § 3 i § 4 K.p.a. zarówno wznowienie, jak i odmowa wznowienia postępowania następują w drodze postanowienia, jednakże zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego. Oznacza to, że zamiarem ustawodawcy było przyznanie uprawnień procesowych do kwestionowania w drodze instancyjnej jedynie rozstrzygnięcia odmawiającego wznowienia postępowania. Jednocześnie wyjaśnić należy, że zgodnie z treścią art. 142 K.p.a. prawidłowość podjęcia postanowienia o wznowieniu postępowania może być przez stronę kwestionowana dopiero wraz z odwołaniem od decyzji. Postanowienie o wznowieniu postępowania jest jedynie postanowieniem wszczynającym postępowanie i nie może zawierać innych treści, poza wskazaniem przesłanek uzasadniających wznowienie postępowania. Postanowienie to jest tylko aktem procesowym, nierozstrzygającym sprawy wznowienia postępowania, a jedynie otwierającym postępowanie w sprawie. Jak wyżej wskazano zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Skoro więc postanowienie o wznowieniu postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną nie mieści się w żadnej z trzech powyżej opisanych kategorii postanowień zaskarżalnych do sądu administracyjnego, to skarga złożona na takie (jak w niniejszej sprawie) niezaskarżalne orzeczenie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Wobec tego, że z treści skargi wynikało, że podlega ona odrzuceniu Sąd, zgodnie z art. 222 P.p.s.a., odstąpił od wzywania strony skarżącej do uiszczenia wpisu sadowego od skargi. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.