II SA/Rz 1064/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 8 października 2015 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku E. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r. nr [....] w przedmiocie nakazu rozbiórki blaszanego garażu - postanawia - odmówić przyznania wnioskodawczyni prawa pomocy. E. K. dołączyła do skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu rozbiórki blaszanego garażu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazała, że jej jedyny dochód to kwota 300 zł otrzymywana w ramach pomocy społecznej, na którą składa się zasiłek w wysokości 200 zł oraz dodatek mieszkaniowy w wysokości 100 zł. Z uwagi na powyższe wnioskodawczyni nie jest w stanie zaspokoić nawet podstawowych swoich potrzeb, a w konsekwencji opłacić wpisu od skargi. Ze względu na to, że skarżącą podała zbyt małą ilość informacji niezbędnych do rozpatrzenia jej wniosku, wezwaną ją do ich uzupełnienia poprzez podanie: średnich miesięcznych wydatków na utrzymanie własne oraz mieszkania, w którym przebywa wraz ze wskazaniem tytułu prawnego do tego mieszkania, podanie posiadanych pojazdów mechanicznych i miesięcznych kosztów ich utrzymania (z uwagi na to, że sprawa dotyczy rozbiórki przez skarżącą garażu), wydatków na telefon, wskazanie, z kim prowadzi wspólne gospodarstwo domowe (bowiem akta administracyjne sprawy wskazują, że w miejscu pobytu strony mieszka także inna osoba, która była jej pełnomocnikiem w postępowaniu administracyjnym), wysokości środków pieniężnych przeznaczonych na zakup garażu i źródła ich pozyskania oraz wysokości czynszu za dzierżawę nieruchomości, na której skarżąca usytuowała garaż. Wnioskodawczynię wezwano także do przedłożenia wyciągów z rachunków bankowych własnych oraz ewentualnie dotyczących innych osób tworzących z nią wspólne gospodarstwo domowe oraz rachunków (faktur) potwierdzających wysokość opłat za mieszkanie. Wymienione wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 15 września 2015 r. w trybie procedury przewidzianej w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", a zatem po dokonaniu dwukrotnej awizacji przedmiotowej przesyłki sądowej i braku jej odbioru przez adresatkę w terminie czternastu dni od daty dokonania pierwszego awiza (które miało miejsce dnia 1 września 2015 r.). Strona nie udzieliła na powyższe żądanej odpowiedzi. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Strona, ubiegając się o przyznanie prawa pomocy, winna złożyć oświadczenie zawierające dokładne dane o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach, o czym stanowi art. 252 § 1 P.p.s.a. To bowiem sytuacja ekonomiczna podmiotu wnioskującego o takie wsparcie ma decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia w przedmiocie zgłoszonego przez niego żądania. Jak wynika z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (tego właśnie dotyczy wniosek E. K.) uwarunkowane jest wykazaniem przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powyższe uregulowanie pozostaje w związku z treścią art. 199 P.p.s.a., zgodnie z którym strony postępowania sądowego winny ponosić związane ze swoim udziałem w sprawie koszty. Zupełność składanego we wniosku oświadczenia strony odnośnie do jej stanu rodzinnego, majątku i dochodów podlega badaniu przy rozpoznawaniu tego wniosku i jeśli jest ono niewystarczające do takiego rozpoznania bądź też budzi jakieś wątpliwości, to do strony można skierować wezwanie, o którym mowa w art. 255 P.p.s.a. Jego celem jest uzyskanie od wnioskującego o pomoc dodatkowych danych i dokumentów mających znaczenie dla oceny spełnienia przez niego przesłanki przyznania prawa pomocy. E. K. wezwana została w trybie powołanego art. 255 P.p.s.a. do podania wielu szczegółowo wymienionych informacji i dokumentów, jednak na to wezwanie nie odpowiedziała w jakiejkolwiek części. Nie ma przy tym żadnego znaczenia, że doręczenie przedmiotowego wezwania nie miało miejsce do rąk skarżącej. Nastąpiło ono bowiem, jak wyżej zaznaczono, zgodnie z procedurą określoną w art. 73 P.p.s.a tj. w trybie podwójnej awizacji przesyłki., na adres podany przez stronę w jej wniosku. I tak, wnioskodawczyni nie wyjaśniła ilości osób tworzących z nią wspólne gospodarstwo domowe w sytuacji, gdy akta administracyjne sprawy wskazują, że pod adresem jej pobytu mieszka także inna osoba. Nie wskazała także, czy posiada pojazdy mechaniczne w sytuacji, gdy niniejsza sprawa dotyczy rozbiórki usytuowanego przez nią na dzierżawionej działce garażu. Skarżąca nie podała wreszcie swoich comiesięcznych wydatków i źródła ich pokrycia w sytuacji, gdy wedle jej oświadczenia pobiera dochód w kwocie tylko 300 zł miesięcznie. Brak powyższych danych powoduje, że rozpoznająca niniejszy wniosek nie jest w stanie należycie ocenić zdolności płatniczych skarżącej. Dlatego też odmówiono przyznania E. K. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych z uwagi na niewykazanie przez nią, że nie może ich ponieść. Podstawę orzeczenia stanowi art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.