II SA/Rz 1065/10

30 listopad 2010 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Przewodniczący referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2010 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku, S. i E. R. o zwolnienie od całości kosztów sądowych, w sprawie ze skargi S. i E. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z dnia [...] października 2010 r., nr [...], wydaną w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, - postanawia - zwolnić skarżących od kosztów sądowych ponad wysokość 100 zł. Sygn. II SA/Rz 1065/10 UZASADNIENIE Skarżący S. i E. R. zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o pełne zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie o sygn. II SA/Rz 1065/10. Sprawa o podanej sygnaturze nie została zakończona przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie (dalej WSA). Dotyczy ona skargi wyżej wymienionych na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyrażającą nakaz rozbiórki zbiornika na ścieki. Na aktualnym etapie rozpoznawania sprawy wnioskodawcy są zobowiązani są do pokrycia wpisu sądowego w wysokości 500 zł. Stwierdzono, co następuje: wniosek stron obejmuje wyłącznie zwolnienie od kosztów sądowych, co oznacza, że wymienieni na wstępie skarżący powinni udowodnić, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych (tj. opłat i wydatków) ze względu na grożący im niewątpliwie uszczerbek na poziomie utrzymania koniecznego (zob. art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej P.p.s.a./) Oświadczenie skarżących zawarte we wniosku nie budzi wątpliwości, co do zgodności z prawdą obiektywną. Dzięki temu istnieją podstawy do rozpoznania zgłoszonego żądania w sposób merytoryczny, poprzez odniesienie sytuacji majątkowej i rodzinnej do ustawowych warunków uzyskania prawa pomocy. Na obecnym etapie postępowania sądowego koszty sądowe, do których poniesienia zostali zobowiązani wnioskodawcy zawężają się do wpisu sądowego należnego z tytułu wniesienia skargi (500 zł). Ewentualne koszty, z jakimi wiąże się zakończenie sprawy mogą polegać na obowiązku poniesienia wpisu sądowego od wnoszonych środków odwoławczych, a także opłacie kancelaryjnej z tytułu sporządzenia uzasadnienia wyroku. Strony postępowania wykazały niezbicie, że ich sytuacja dochodowa jest wyjątkowa. Osoby te znajdują się w podeszłym wieku, są schorowane i wymagają ponoszenia kosztownych zabiegów leczniczych. Jednocześnie posiadanie stałych dochodów oraz lokalu mieszkalnego, pozwala orzec o prawie pomocy wyłącznie w zakresie częściowym. Ten wniosek znajduje oparcie w następujących okolicznościach życia członków gospodarstwa domowego: skarżący wraz ze swą żoną utrzymuje się z emerytury w wysokości 2600 zł brutto. Rodzina R. posiada mieszkanie o powierzchni 70 m², a także nieruchomość rolną. Skarżący ponoszą w skali miesiąca koszty leczenia w wysokości łącznej 700 zł. Z kosztami finansowymi związana jest też rehabilitacja stron. Bieżące koszty utrzymania stanowi ponadto: opłata za wodę 362,86 zł, telefon 60 zł, energia 136 zł oraz gaz – 250 zł. Wydatki na ogrzewanie zwiększą się w najbliższych miesiącach ze względu na okres zimy. Przedstawione wyżej okoliczności rodzinne i majątkowe nakazują przyjąć, iż Skarżący ponieśliby niewątpliwy uszczerbek na poziomie bieżącego utrzymania, jeżeli pokryliby wpis sądowego w pełnej wysokości 500 zł oraz pozostałe wiążące się z niniejszą sprawą koszty sądowe. Uiszczenie ułamkowej wysokości tych kosztów pozwoli rodzinie R. żyć na poziomie nie obiegającym od warunków utrzymania niezbędnego, a jednocześnie zrekompensuje Państwu w minimalnej części koszty wszczętego postępowania sądowego. Pokrycie kwoty 100 zł, wpisu sądowego nie odbije się na możliwości zakupu podstawowych dla egzystencji dóbr i usług. Zwolnienie od kosztów sądowych ponad podaną wyżej wysokość odnosi ten skutek, że pozostałe po uiszczeniu tej kwoty koszty sądowe, zostaną wobec skarżących w całości zniesione. Z wyżej powołanych względów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustalonym w sentencji postanowienia w oparciu art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.