II SA/Rz 1069/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2025 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu J. Z. od decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 21 lipca 2025 r. nr OA.7721.19.39.2019 w przedmiocie nakazu doprowadzenia budynku mieszkalnego jednorodzinnego do stanu poprzedniego - postanawia – umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. W dniu 12 sierpnia 2025 r. Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (PWINB) w Rzeszowie przedstawił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie pismo J. Z. z dnia 5 sierpnia 2025 r. zatytułowane "Informacja", a które Organ ten uznał za sprzeciw od jego decyzji z dnia 21 lipca 2025 r. nr OA.7721.19.39.2019 w przedmiocie nakazu doprowadzenia budynku mieszkalnego jednorodzinnego do stanu poprzedniego. Z kolei, w dniu 21 sierpnia 2025 r. PWINB przekazał tut. Sądowi pismo J. Z. z 20 sierpnia 2025 r., skierowane do PWINB, w którym Składający je poinformował Organ o tym, że Jego pismo z 5 sierpnia 2025 r. "było czysto informacyjne (...) a nie stanowiło sprzeciwu od decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21.07.2025 OA.7721.19.39.2019". Postępowanie w niniejszej sprawie podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2025 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." Przepis ten z mocy brzmienia art. 64b § 1 P.p.s.a. ma także zastosowanie do sprzeciwu jako środka zaskarżenia składanego od kasatoryjnej decyzji organu administracji. Obliguje on sąd do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w sytuacji, gdy postępowanie to "z innych przyczyn" stało się bezprzedmiotowe. Chodzi tutaj o inny przypadek niż skuteczne cofnięcie skargi (sprzeciwu) oraz inny niż śmierć strony, gdy przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. Wskazane wyżej pismo J. Z. z dnia 5 sierpnia 2025 r. uznane zostało jako sprzeciw od wymienionej na wstępie decyzji PWINB, bowiem wskazywało ono w swojej treści, że odnosi się właśnie do tego rozstrzygnięcia, a zgodnie z obowiązującymi regulacjami prawnymi jedyną formą jego zaskarżenia było złożenie sprzeciwu do sądu. Ze względu jednak na to, że w piśmie z 20 sierpnia 2025 r. J. Z. wskazał w sposób jasny i wyraźny, że sporządzone przez Niego pismo z 5 sierpnia 2025 r. nie stanowiło takiego sprzeciwu, prowadzenie postępowania w jego przedmiocie stało się bezprzedmiotowe. Z podanych przyczyn umorzono niniejsze postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3, § 2 w zw. z art. 64b § 1 P.p.s.a.