II SA/Rz 1076/19

Dnia 5 listopada 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2019 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na pismo [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [....] Oddziału [...] w [...] - postanawia - odrzucić skargę. W dniu 11 września 2019 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga B. K. (dalej w skrócie: "skarżąca"). Jako przedmiot skargi skarżąca wskazała decyzję [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [....] Oddziału [...] w [...] w sprawie Nr [...] Skarżąca podniosła, że wystawiono jej fakturę VAT za wstrzymanie dostarczania paliwa gazowego, oraz bezprawnie wypowiedziano umowę o dostarczanie paliwa gazowego. W uzasadnieniu skargi skarżąca opisała przebieg przeprowadzonej przez pracowników Spółki kontroli pracy gazomierza, a następnie oświadczyła, że żąda zamontowania nowego licznika, zadośćuczynienia pieniężnego oraz umorzenia naliczonych zaległości. Wraz ze skargą skarżąca przesłała pismo Spółki z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] znak: [...] o wypowiedzeniu umowy kompleksowej dostarczania paliwa gazowego, oraz fakturę VAT nr [...] z dnia [...] lipca 2019 r. dotyczącą opłaty za wstrzymanie dostarczania paliwa gazowego. Zarządzeniem z dnia 4 października 2019 r. Sędzia Sprawozdawca wezwał skarżącą, aby w terminie 7 dni uzupełniła braki formalne skargi, poprzez sprecyzowanie przedmiotu skargi i wyjaśnienie czy jest nim: - decyzja, postanowienie, lub inny akt lub czynności (poprzez określenie jaki konkretnie akt [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] Oddziału [...] w [...], a jeśli tak, o wskazanie jego daty i numeru, - inna czynność [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] Oddziału [...] w [...], a jeśli tak, o dokładne wyjaśnienie na czym ona polegała i kiedy miała miejsce – pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie skarżąca nadesłała pismo, w którym oświadczyła, że dołącza kopie pism jakie otrzymała od [...] Sp. z o.o., które opatrzone są datami. Skarżąca ponownie stwierdziła, że kwestionuje wypowiedzenie umowy oraz obciążenie jej kosztami za wstrzymanie dostaw gazu. Wraz z pismem skarżąca przesłała: - przedsądowe wezwanie do zapłaty z dnia [...] września 2019 r. nr [...], - pismo Spółki z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] znak: [...] o wypowiedzeniu umowy kompleksowej dostarczania paliwa gazowego, - pismo Spółki z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...], - pismo Spółki z dnia [...] września 2019 r. nr [...], - upoważnienie do przeprowadzenia kontroli nr [...], - zlecenie/kartę pracy z dnia [...] lipca 2019 r., - fakturę VAT nr [...] z dnia [...] lipca 2019 r. dotyczącą opłaty za wstrzymanie dostarczania paliwa gazowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Art. 46 § 1 p.p.s.a. określa wymogi formalne pisma procesowego, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Należą do nich: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Zgodnie natomiast z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Sąd wyjaśnia, że nieokreślenie przedmiotu skargi jest brakiem istotnym, uniemożliwiającym jej rozpoznanie. W przypadku braku bądź niejednoznacznego wskazania przedmiotu skargi, sąd administracyjny wzywa stronę skarżącą do uzupełnienia tego braku formalnego skargi. W niniejszej sprawie skarżąca w skardze podała, że dotyczy ona decyzji [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] Oddziału [...] w [...] Nr [...]. Jednocześnie przedłożyła pismo Spółki nr [...] znak: [...] oraz fakturę VAT nr [...] z dnia [...] lipca 2019 r. Ponieważ z treści skargi nie wynikało jednoznacznie co jest przedmiotem skargi, skarżąca została wezwana do uzupełnienia tego braku w sposób wyżej opisany. W wyznaczonym terminie skarżąca nadesłała pismo, w którym jednak nadal nie wskazała przedmiotu skargi, w szczególności nie wyjaśniła czy skarży decyzję, postanowienie, inny akt lub czynność [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] Oddziału [...] w [...], z jakiej daty i o jakim numerze (znaku). Skarżąca wskazała jedynie na dokumenty jakie otrzymała od Spółki, stanowiące załączniki do pisma. Sąd stwierdza, że żadne z tych pism nie zostało zatytułowane jako decyzja, tak jak to skarżąca określiła w skardze. Podany w skardze numer decyzji znajduje się jedynie w piśmie z dnia 7 sierpnia 2019 r., które jednak nie było dołączone do skargi. Pismo to stanowi odpowiedź Spółki na pismo skarżącej z dnia 30 lipca 2019 r. w sprawie wstrzymania dostaw gazu i demontażu gazomierza w budynku skarżącej. Sąd podkreśla jednak, że skarżąca nie wskazała w sposób nie budzący wątpliwości, że przedmiotowa skarga dotyczy właśnie tego pisma. W tym stanie rzeczy należało uznać, że skarżąca pomimo precyzyjnego wskazania, jakie braki muszą zostać usunięte aby skardze został nadany bieg, nie wykonała prawidłowo zarządzenia. Sąd nie może domyślać się co jest przedmiotem skargi, gdyż jasne i precyzyjne sformułowanie żądania należy do strony, która skargę złożyła. W razie wątpliwości co do przedmiotu skargi, sąd nie może więc samodzielnie dokonywać wyboru w tej kwestii. W tym stanie rzeczy, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.