II SA/Rz 1077/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2011r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. Ś. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2011r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - postanawia - odmówić przyznania skarżącej prawa pomocy. Wezwana o uiszczenie wpisu w kwocie 500 zł w sprawie ze swej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2011r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2011r. znak: [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego w postaci budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego Z. Ś. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz o ustanowienie adwokata. Podniosła, iż prowadzi gospodarstwo domowe z synem. Na uzyskiwane przez nich dochody składają się jej świadczenie przedemerytalne w kwocie 746,20 zł oraz wynagrodzenie za pracę syna w kwocie 1360 zł. Rodzina mieszka m domu o powierzchni 54 m. kw. Ponadto dysponuje nieruchomością rolną o powierzchni 0,98 ha. Wnioskodawczyni podkreśliła, że prowadzi skromny tryb życia, jako że osiąga bardzo niski dochód. Zaznaczyła, iż bez pomocy syna nie byłaby w stanie uiścić wszystkich opłat związanych z utrzymaniem domu. Postanowieniem z dnia 17 listopada 2011r. Referendarz sądowy w tut. Sądzie odmówił przyznania wnioskodawczyni prawa pomocy w żądanym zakresie. W ustawowym terminie Z. Ś. wniosła sprzeciw, w którym podniosła, że działka, której dotyczy niniejsza sprawa i na której w przyszłości ma zostać wybudowany budynek mieszkalny jednorodzinny ma zamiar przekazać córce, ponieważ nie stać jej na poniesienie kosztów tej budowy. Ponadto choruje na cukrzycę i w związku z tym musi oszczędzać, aby móc kupić stosowne lekarstwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W związku ze skutecznym złożeniem przez skarżącą sprzeciwu od postanowienia Referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy orzeczenie to utraciło moc i sprawa z wniosku Z. Ś. o przyznanie takiej pomocy podlega rozpoznaniu na nowo zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), określanej następnie jako P.p.s.a. Skarżąca – jak już wyżej zaznaczono – wniosła o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, a zatem o przyznanie prawa pomocy w całkowitym zakresie w rozumieniu art. 245 § 2 P.p.s.a. Ustanowioną w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przesłanką uwzględnienia wniosku w tym zakresie jest wykazanie, iż wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z brzmienia tego przepisu jak i z treści art. 199 P.p.s.a. stanowiącego, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie (chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej) wynika, iż instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy, a zatem może mieć zastosowanie w zakresie całkowitym tylko do osób znajdujących się w naprawdę trudnej sytuacji finansowej. W ocenie Sądu, sytuacja skarżącej nie wskazuje, iż spełniona została w jej wypadku wskazana wyżej przesłanka z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Skarżąca ma bowiem zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Nadto dysponuje majątkiem w postaci nieruchomości rolnej. Sama wprawdzie osiąga rzeczywiście niski dochód, jednak jak wskazała we wniosku prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z synem, którego dochody są już znacznie wyższe. Ponadto należy mieć na uwadze, iż skarga w niniejszej sprawie złożona została na decyzję ustalającą warunki zabudowy odnośnie do budynku mieszkalnego, co oznacza, iż składająca ją planuje inwestycję tego rodzaju, która zawsze wiąże się z dużym nakładem finansowym. Wprawdzie podniosła ona, iż działkę, na której zamierzenie to ma być realizowane zamierza darować córce, która będzie następnie rzeczywistym inwestorem, jednak twierdzenie to nie może zmienić oceny Sądu w rozpoznawanym przedmiocie. Obecnie bowiem to skarżąca wystąpiła z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, a więc zasadnym jest przyjęcie, iż to ona w przyszłości planuje budowę domu, którego dotyczy skarżona decyzja. Skoro zaś zamierza przenieść własność przedmiotowej działki na córkę, to córka może partycypować w poniesieniu kosztów w niniejszej sprawie. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 260 P.p.s.a.