II SA/Rz 1080/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk Sędziowie WSA Marcin Kamiński WSA Maciej Kobak /spr./ Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 21 lutego 2017 r. sprawy ze skargi C. O. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania -skargę oddala- Przedmiotem skargi CO jest postanowienie [.] Inspektora Nadzoru Budowlanego [.] (dalej w skrócie: "WINB w [.]") z dnia [.] czerwca 2016 roku, nr [.] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia do wniesienia odwołania. Kwestionowane postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym. Decyzją z dnia [.] stycznia 2016 roku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowalnego w [.] nakazał CO, zam. [.] rozbiórkę obiektu mostowego na potoku [.] w km 12+550, usytuowanego na działkach nr ewid. 42, 81, 147 w miejscowości R., wybudowanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Decyzja została doręczona CO w dniu 2 lutego 2016 roku. W dniu 18 marca 2016 roku (data stempla pocztowej jednostki nadawczej) odwołanie od decyzji PINB w [.] wnieśli: CO, [.......................] W dniu 11 kwietnia 2016 roku, odwołujący nadesłali kolejne odwołanie, o treści tożsamej z tym z dnia 18 marca 2016 roku. Powołanym na wstępie postanowieniem z dnia [.] czerwca 2016 roku, WINB w [.], działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, Dz. U. 2016 r., poz. 23 ze zm.; dalej w skrócie: "Kpa") stwierdził, że odwołanie wyżej wymienionych osób, z dnia 18 marca 2016 roku, zostało wniesione z uchybieniem terminu. Organ wyjaśnił, że stosownie do treści art. 129 § 2 Kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji. Jeżeli zatem decyzję doręczono CO w dniu 2 lutego 2016 roku, to termin do wniesienia odwołania upływał z dniem 16 lutego 2016 roku. Wniesienie odwołania w dniu 18 marca 2016 roku było zatem spóźnione. Organ zwrócił uwagę, że poza CO, żaden z pozostałych odwołujących się nie brał udziału w postępowaniu przed organem I instancji. Okoliczność ta wprawdzie nie przesądza o braku możliwości wniesienia przez nich odwołania, jednakże determinuje termin na dokonanie tej czynności. W ocenie WINB w [.], osoby niebiorące udziału w postepowaniu przed organem I instancji, mogą wnieść odwołanie od decyzji wydanej przez ten organ, w terminie otwartym dla stron, które brały udział w tym postepowaniu, i którym decyzja została doręczona. W analizowanej sprawie oznacza to, że DO, GO, BB, WD, ZD powinni byli wnieść odwołanie w terminie adekwatnym na dokonanie tej czynności przez CO, a więc do dnia 16 lutego 2016 roku. Wniesienia odwołania w dniu 18 marca 2016 roku, również w stosunku do tych odwołujących było więc spóźnione. Postanowienie WINB w [.] doręczono skarżącemu w dniu 1 lipca 2016 roku. W dniu 13 lipca 2016 roku wniósł on na nie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Skarżący wskazał, iż wprawdzie odebrał decyzję w dniu 2 lutego 2016 roku, jednakże od 1 lutego 2016 roku do dnia 18 marca 2016 roku przebywała zagranicą, poza miejscem zamieszkania. W odpowiedzi na skargę WINB w [.] wniósł o jej oddalenie, powołując się na ustalenia i oceny prawne wyartykułowane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 1660). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a."). Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 P.p.s.a., sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach. W ramach kontroli legalności sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.). Dokonując kontroli kwestionowanego postanowienia Sąd stwierdza, iż nie narusza ono prawa, co przesądza o konieczności oddalenia skargi. W sprawie jest bezsporne, że skarżący odebrał decyzję PINB w [.] w dniu [.] lutego 2016 roku. Skarżący odebrał decyzję osobiście, poświadczając ten fakt na zwrotnym potwierdzeniu odbioru własnoręcznym podpisem. Nie polegają zatem na prawnie twierdzenia skarżącego, że już w dniu 1 lutego 2016 roku przebywał zagranicą; skarżący w dniu 2 lutego 2016 roku przebywał w miejscu zamieszkania. Ewentualne późniejsze, po dniu doręczenia decyzji, opuszczenia miejsca zamieszkania jest w sprawie bez znaczenia. Skarżący odebrał decyzję, i stosownie do zawartego w niej pouczenia miał 14 dni na wniesienie odwołania. Pobyt skarżącego zagranicą w żadnym razie nie przerywa biegu terminu na dokonanie tej czynności. Z tych względów, jeżeli skarżącemu doręczono decyzję w dniu 2 lutego 2016 roku, to termin do wniesienia od niej odwołania upływał mu z końcem dnia 16 lutego 2016 roku. Ponieważ skarżący wniósł odwołanie z ponad miesięcznym opóźnieniem, organ II instancji prawidłowo wydał postanowienie stwierdzające uchybienie terminu; obligowała go do tego treść art. 134 Kpa. Prawidłowo organ stwierdził również, uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez pozostałych odwołujących, którzy nie brali udziału w postępowaniu przed organem I instancji. Osoby te mogły wnieść odwołanie, jednakże powinny były dokonać tego w terminie otwartym dla strony, a więc dla skarżącego. Skoro skarżącemu termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 16 lutego 2016 roku, to również w tym terminie czynności tej powinni byli dokonać pozostali odwołujący. Ponieważ rygorowi temu uchybili, zasadnie również i ich odwołanie zostało ocenione, jako spóźnione. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.