II SA/Rz 1081/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 7 września 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku N. K. reprezentowanej przez przedstawicielkę ustawową E. D. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie obowiązku wykonania robót celem doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem w sprawie ze skargi N. K. na tę decyzję - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. N. K., działająca przez przedstawicielkę ustawową E. D., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] która uchyliła decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] i jednocześnie nałożyła na skarżącą obowiązek wykonania robót celem doprowadzenia budynku mieszkalnego nr 16 położonego na działce nr ewid. gr. 27/379 przy ul. M. w miejscowości W. do stanu zgodnego z prawem poprzez zamurowanie istniejących dwóch otworów okiennych w północno-zachodniej ścianie budynku od strony granicy z działką nr ewid. gr. 27/378 materiałem ściennym niepalnym w terminie do dnia 30 listopada 2016 r. W skardze zawarty jest wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji, w którego uzasadnieniu wskazuje się, że jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki, jak też wyrządzi znaczną szkodę, bowiem wymontowane okna nie będą się już nadawały do ponownego użytku, a nadto może dojść do uszkodzenia tynku na budynku. Poza tym, zamurowanie otworów okiennych wiąże się z poważnym nakładem finansowym, a odwrócenie tego stanu rzeczy związane jest z jeszcze większym tego rodzaju nakładem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie może zostać uwzględniony, bowiem nie zostało uprawdopodobnione, że wykonanie decyzji wywoła konsekwencje, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Przepis ten umożliwia skarżącemu złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania objętej skargą decyzji wskazując jednocześnie, iż uwzględnienie żądania możliwe jest, gdy bądź zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołana regulacja nie odnosi się więc do zwykłych następstw wykonania określonego rozstrzygnięcia, a odwołuje się do konsekwencji o charakterze nadzwyczajnym, których uprawdopodobnienie należy do wnioskującego o ochronę tymczasową na okres postępowania sądowego. Ponadto, okoliczności uzasadniających skorzystanie z instytucji stanowiącej odstępstwo od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych sąd winien także poszukiwać w aktach administracyjnych sprawy. Złożona w niniejszej sprawie skarga w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania kwestionowanej nią decyzji wskazuje tylko na zwyczajne skutki związane z takim wykonaniem, a mianowicie konieczność poniesienia określonego nakładu finansowego. Nie podaje równocześnie żadnych konkretnych danych dotyczących sytuacji materialnej osoby zobowiązanej do wykonania robót określonych w sentencji skarżonej decyzji. Tym samym, nie wiadomo, czy rzeczywiście – jak twierdzi skarżąca – zamurowanie dwóch otworów okiennych w należącym do niej budynku mieszkalnym mogłoby pociągnąć za sobą znaczną szkodę lub też trudne do odwrócenia skutki w sytuacji późniejszego uwzględnienia skargi. Informacje te nie wynikają także z akt administracyjnych niniejszej sprawy. Z tych względów, a zatem wobec nadmiernej ogólnikowości uzasadnienia złożonego w sprawie wniosku, postanowiono o odmowie jego uwzględnienia na podstawie art. 61 § 3, § 5 P.p.s.a.