II SA/Rz 1083/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Ewa Partyka Sędziowie NSA Maria Piórkowska /spr./ WSA Zbigniew Czarnik Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania -skargę oddala- Sygn. II SA/Rz 1083/12 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], działający z upoważnienia Prezydenta Miasta T. Zastępca Kierownika Działu Świadczeń Społecznych Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w T. uznał K.K. za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Decyzja ta została doręczona K. K. w dniu 13 sierpnia 2012 r. Od powyższej decyzji odwołanie złożył K.K. wskazując, że nie uchyla się od obowiązku alimentacyjnego. Odwołanie to zostało złożone osobiście w siedzibie organu I instancji w dniu [...] sierpnia 2012 r. (widniejąca na pismie prezentanta organu wraz z adnotacją pracownika). Postanowieniem z dnia [...] września 2012 r., nr [...], wydanym w oparciu o art. 134 w zw. z art. 129 § 2 k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W motywach postanowienia podkreślono, że zaskarżona decyzja została doręczona K.K. dniu 12 sierpnia 2012 r. Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W okolicznościach sprawy odwołanie zostało złożone osobiście przez K.K. w siedzibie MOPR w T. w dniu 28 sierpnia 2012 r. Tymczasem ostatnim dniem na złożenie odwołania był 27 sierpnia 2012 r. Końcowo Kolegium podało, że strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, nie złożyła także wniosku o przywrócenie terminu. Skargę na powyższe postanowienie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie K.K. nie precyzując kierunku jego weryfikacji. W uzasadnieniu skarżący odniósł do ustaleń zawartych w decyzji o uznaniu go za uchylajacego się od zobowiązań alimentacyjnych. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumenty przedstawione w uzasadnieniu kwestionowanego postanowienia. Podało, że organ odwoławczy zobligowany był do stwierdzenia uchybienia terminu, bowiem upływ terminu do wniesienia odwołania czyni decyzję ostateczną i rozpatrzenie odwołania jest niedopuszczalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm./ sąd administracyjny kontroluje zaskarżone decyzje, postanowienia i akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w zakresie ich legalności, rozumianej jako zgodność tych aktów z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, zaś na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270/ nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie jest zasadna. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2012r [...] w przedmiocie stwierdzenia, że odwołanie K. K. zostało wniesione z uchybieniem terminu. Jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia orzekający organ powołał art. 134 w zw. z art. 129 § 2 k.p.a. Stosownie do treści przywołanego wyżej art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie od decyzji administracyjnej organu I instancji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie , a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Tak sformułowany przepis oznacza, że termin do wniesienia odwołania jest terminem ustawowym, a więc nie może być skracany czy też przedłużany przez organ administracji publicznej. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wykształcił się pogląd, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną a w razie jej zaistnienia organ odwoławczy nie ma innej możliwości jak wydanie postanowienia w trybie art. 134 k.p.a. stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie jest więc zależne ani od swobodnego uznania organu, ani też od okresu spóźnienia terminu z uwagi na to, że wynika wprost z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej . Oznacza to , że wniesienie odwołania od decyzji z uchybieniem 14-dniowego terminu jest bezskuteczne, zaś organ drugoinstancyjny, na podstawie art. 134 k.p.a. jest zobligowany jedynie do wydania postanowienia na podstawie art. 134 k.p.a. Mając na uwadze powyższe uwagi podnieść należy, że skarżący decyzję pierwszoinstancyjną - Prezydenta Miasta T. z dnia [...] sierpnia 2012 r. [...] otrzymał /jak to wynika z relacji Urzędu Pocztowego/ w dniu 13 sierpnia 2012 r. W decyzji tej był prawidłowo pouczony o sposobie i trybie do złożenia odwołania. Odwołanie od decyzji skarżący złożył osobiście w dniu 28 sierpnia 2012 r., a więc z uchybieniem czternastodniowego terminu do jego skutecznego złożenia. W tym stanie rzeczy, organ II- instancyjny zgodnie z przepisem art. 134 k.p.a. był zobligowany do wydania zaskarżonego postanowienia, gdyż wniosku o przywrócenie uchybionego terminu skarżący nie składał. Nie znajduje zatem uzasadnienia podnoszony przez skarżącego na rozprawie w dniu 22 stycznia 2013 r. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym zarzut, że "nie ma głowy do dat" a nikt nie pouczył go o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Termin do złożenia odwołania, jak wyżej wskazano, jest terminem prekiuzyjnym, a więc nawet nieznaczne jego przekroczenie, tak jak w rozpoznawanej sprawie nawet o jeden dzień, obliguje organ do wydania postanowienia w trybie art. 134 k.p.a. Pozostałe zarzuty skarżącego takie jak zła sytuacja materialna, brak pracy, zły stan zdrowia nie mogą w rozpoznawanej sprawie odnieść skutku z uwagi na inny przedmiot rozstrzygnięcia. Z przyczyn wyżej naprowadzonych, skoro zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270/ - skargę oddalił.