II SA/Rz 1084/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. sp. z o.o. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych bez zezwolenia - p o s t a n a w i a - odmówić przyznania prawa pomocy We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze A. sp. z o.o. zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 14 listopada 2014 r. referendarz sądowy odmówił przyznania wnioskodawcy prawa pomocy w żądanym zakresie. Z zachowaniem ustawowego terminu Spółka wniosła sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej: "Ppsa") w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Spółka ubiegając się o zwolnienie od kosztów sądowych domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym zgodnie z art. 245 § 3 Ppsa. Stosownie do art. 246 § 2 pkt 2 Ppsa, prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane osobie prawnej, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wnioskodawca jest zobligowany do pełnego i wyczerpującego przedstawienia swojej sytuacji finansowej, w sposób umożliwiający ocenę zasadności złożonego wniosku. W tym stanie rzeczy rozstrzygnięcie Sądu uzależnione jest od tego, co zostało wykazane przez wnioskodawcę, zaś wszelkie niejasności rozstrzygane są na niekorzyść wnioskodawcy. Rozpatrując wniosek Spółki w powyższych aspektach Sąd doszedł do przekonania, że nie wykazała ona swojej sytuacji finansowej w sposób uzasadniający przyznanie prawa pomocy. Pismem z dnia 1 października 2014 r. Spółka została wezwana do złożenia wyjaśnień oraz przedłożenia dokumentów, które potwierdzałyby stan finansowy skarżącej. Pomimo czytelnego wyszczególnienia żądanych dokumentów (wyciągów z posiadanych rachunków bankowych, kopii ewidencji środków trwałych, kopii zeznań podatkowych, kopii sprawozdania finansowego / rachunku zysków i strat za ostatni rok obrotowy) oraz wskazania kwestii wymagających wyjaśnienia, Spółka zarówno w odpowiedzi na wezwanie jak i wniesionym sprzeciwie nie wyjaśniła w sposób nie budzący wątpliwości żądanych kwestii, oraz nie nadesłała żądanych dokumentów. Wyjaśnienia Spółki związane z brakiem posiadanych rachunków bankowych na skutek wypowiedzenia umów ze strony banku uznać należy za niewiarygodne, bowiem na ich poparcie nie przedstawiono żadnych dokumentów. Wszak wypowiedzenie umowy prowadzenia rachunku bankowego wymaga zachowania formy pisemnej, a zatem powołując się na taką okoliczność Spółka mogła i winna go wykazać stosownymi dokumentami. W związku z powyższym, orzekając na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 Ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.