II SA/Rz 1084/22

Dnia 16 września 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 16 września 2022 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia 22 czerwca 2022 r. nr SKO.405.ŚR.1352.648.2022 w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego - postanawia - odrzucić skargę. Decyzją z dnia 22 czerwca 2022 r. nr SKO.405.ŚR.1352.648.2022 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnobrzegu (organ odwoławczy) utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Odpis decyzji organu odwoławczego został doręczony skarżącej w dniu 27 czerwca 2022 r. W dniu 6 sierpnia 2022 r. skarżąca nadała w placówce operatora pocztowego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na powyższą decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako wniesiona z uchybieniem terminu podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego została doręczona skarżącej w dniu 27 czerwca 2022 r., a zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał z końcem dnia 27 lipca 2022 r. Natomiast skarga została wniesiona w dniu 6 sierpnia 2022 r. Sąd stwierdza więc, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu przewidzianego do jej wniesienia. Okoliczność ta w świetle przytoczonych wyżej regulacji, obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Dlatego też Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.