II SA/Rz 1085/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. i W. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego - p o s t a n a w i a - skargę odrzucić. II SA/Rz 1085/11 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] umarzającą postępowanie administracyjne prowadzone w sprawie wykonanych robót budowlanych związanych z wykonaniem płyty wejściowej do budynku mieszkalnego i ocieplenia styropianem budynku mieszkalnego na działce nr 1989 w miejscowości J., stanowiącej własność J. K. Decyzja ta wraz z pouczeniem o prawie zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej jako WSA) w Rzeszowie w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania, za pośrednictwem organu II instancji, została doręczona E. S. i W. S. w dniu 1 września 2011 r. (dowód - zwrotne potwierdzenia odbioru w aktach administracyjnych sprawy). E. S. i W. S. w dniu 28 września 2011 r. nadali w Urzędzie Pocztowym skargę skierowaną bezpośrednio do WSA w Rzeszowie na w/w decyzję. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 3 października 2011 r. i została następnie przekazana przez Sąd w dniu 4 października 2011 r. do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. W takiej sytuacji dla oceny dochowania terminu do wniesienia skargi decydująca jest data jej nadania przez sąd w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 22 maja 2006 r. sygn. akt III SA/Wa 1413/2006, Lex Polonica nr 1295358, podobnie wyrok WSA w Białymstoku z roku 2006 r. o sygn. akt II SA/Bk 715/2006, Lex Polonica nr 1341153). Z akt sprawy wynika, że skarga złożona przez skarżących bezpośrednio do WSA w Rzeszowie, została przesłana przez Sąd do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 4 października 2011 r. (data nadania skargi przez Sąd w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu - k. 7 akt sprawy), a więc po upływie terminu przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Ponieważ ostatni dzień terminu do wniesienia skargi wypadł w sobotę 1 października 2011 r., dzień ustawowo wolny od pracy, zatem zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a. za ostatni dzień terminu 30 dniowego uważa się następny dzień po sobocie i niedzieli (dwóch dniach wolnych od pracy) tj. poniedziałek 3 października 2011 r. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3 tego artykułu). Niezależnie od powyższego E. S. i W. S. zostali wezwani solidarnie do nadesłania 2 odpisów wniesionej skargi. Mimo doręczania wezwania i upływu wyznaczonego terminu - żądane odpisy skargi nie zostały doręczone. Nieusunięcie pomimo wezwania - braków formalnych skargi w postaci braku odpisów skargi skutkuje również odrzuceniem skargi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Skarga powinna bowiem czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 58 § 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.