II SA/Rz 1086/13

PostanowienieWSA w Rzeszowie2014-04-07

Skład orzekający: Ewa Partyka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do podjęcia zawieszonego postępowania sądowego, jeśli sprawa, która stanowiła podstawę zawieszenia (wniosek o kontrolę konstytucyjności przepisu), nie została jeszcze prawomocnie rozstrzygnięta przez Trybunał Konstytucyjny?
Ratio decidendi
Sąd odmówił podjęcia zawieszonego postępowania sądowego, ponieważ sprawa zawisła przed Trybunałem Konstytucyjnym, która mogła mieć wpływ na wynik postępowania, nie została jeszcze prawomocnie rozstrzygnięta. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., istnieje nadal podstawa do zawieszenia postępowania, co czyni jego podjęcie przedwczesnym i niecelowym.
Stan faktyczny
Skarżący K. Ż. wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania sądowego w sprawie dotyczącej odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Postępowanie zostało zawieszone z powodu spraw zawisłych przed Trybunałem Konstytucyjnym dotyczących konstytucyjności przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych. Skarżący powołał się na rzekome rozstrzygnięcie Trybunału, które miało uznać za bezzasadne odebranie prawa do zasiłku. Sąd ustalił jednak, że sprawa przed Trybunałem nie została jeszcze prawomocnie rozstrzygnięta.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono podjęcia zawieszonego postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

II SA/Rz 1086/13 P O S T A N O W I E N I E Dnia 7 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Ż. o podjęcie zawieszonego postępowania sądowego w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego - p o s t a n a w i a - odmówić podjęcia zawieszonego postępowania sądowego. II SA/Rz 1086/13 U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z dnia 7 listopada 2013 r. Sąd zawiesił postępowanie sądowe związane z kontrolą opisanej w sentencji decyzji z powodu spraw zawisłych przed Trybunałem Konstytucyjnym o sygn. K 27/13 i K 38/13. Wyrok w sprawie o sygn. K 27/13 wydano 5 grudnia 2013 r. i opublikowano w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej 16 grudnia 2013 r. pod poz. 1557. Podaniem z dnia 1 kwietnia 2014 r. K. Ż. wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania sądowego ze wskazaniem, iż Trybunał Konstytucyjny po rozpoznaniu sprawy o sygn. K 38/13 uznał "za bezzasadne odebranie prawa do zasiłku osobom opiekującym się chorymi". Wniosek ten nie zasługuje jednak na uwzględnienie, gdyż wbrew twierdzeniom skarżącego powyższa sprawa zawisła przed Trybunałem, do chwili wydania niniejszego postanowienia, nie została rozpoznana. Uniemożliwia to podjęcie postępowania, stosownie do art. 128 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: P.p.s.a.). Sprawa ta dotyczy wniosku grupy posłów na Sejm RP z dnia 26 lipca 2013 r. o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją m.in. przepisu art. 17 ust 1b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz. U. 2013 r. poz. 1456, dalej: u.ś.r.) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2012, poz. 1548 z późn. zm.), z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wprowadzenie kryterium daty powstania niepełnosprawności do katalogu warunków przyznania świadczenia pielęgnacyjnego znacząco różnicuje sytuację niepełnosprawnych. Uwzględniając zatem powód odmowy przyznania skarżącemu świadczenia pielęgnacyjnego (właśnie przewidziany w art. 17 ust. 1b u.ś.r. brak powstania niepełnosprawności w okresie, o którym mowa w w/w przepisie) Sąd uznał, że w dalszym ciągu istnieje stan, o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sprawa dotycząca zacytowanego wniosku może mieć wpływ na wynik niniejszego postępowania. Dlatego podjęcie postępowania byłoby przedwczesne i niecelowe, skoro w dalszym ciągu istnieje podstawa zawieszenia postępowania. Wobec tego, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło