II SA/Rz 1087/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 6 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 9 czerwca 2025 r. nr SKO.4121/24/2025 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego - postanawia - 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić skarżącemu R.K. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. R.K. (dalej: "skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 9 czerwca 2025 r. nr SKO.4121/24/2025 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego. W piśmie z dnia 24 września 2025 r. (data wpływu do Sądu – 25 września 2025 r.) skarżący oświadczył, że cofa skargę na postanowienie SKO z 9 czerwca 2025 r., gdyż stało się ono bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi przejaw zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem postępowania. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę. Przedmiotem skargi uczyniono postanowienie SKO w Rzeszowie z dnia 9 czerwca 2025 r. nr SKO.4121/24/2025 utrzymujące w mocy postanowienie Starosty [...] z dnia 12 maja 2025 r. nr WK.5430.1.99.2025.DM o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że postanowieniem z 17 lipca 2025 r. nr WK.54301.99.2025.DM Starosta [...] podjął z urzędu postępowanie w sprawie wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Następnie decyzją z dnia 18 lipca 2025 r. nr WK.5430.1.99.2025.DM umorzył postępowanie administracyjne wszczęte w przedmiocie wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Organ wyjaśnił, że na mocy art. 102 ust. 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2024 r., poz. 1210), jeżeli sprawa o naruszenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 lub 5, została skierowana do rozpoznania przez sąd lub organ orzekający o sprawie w postępowaniu dyscyplinarnym i nie zakończyła się prawomocnym rozstrzygnięciem w okresie 3 miesięcy od dnia zatrzymania dokumentu, a w przypadku, o którym mowa w ust. 1d - w okresie 6 miesięcy, podlega on zwrotowi. Z uwagi na brzmienie tego przepisu organ uznał, że postępowanie w sprawie wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. Skarżący zrzekł się prawa do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 18 lipca 2025 r. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie skarżący skutecznie cofnął skargę. Czynność ta została podjęta w wyniku umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania w sprawie wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. W związku z powyższym Sąd uznał, że brak jest przesłanek, które dawałyby podstawy do zakwestionowania skuteczności oświadczenia o cofnięciu skargi. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia i umorzono postępowanie. W pkt II postanowienia Sąd orzekł, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.