II SA/Rz 1088/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie wstrzymania wprowadzania do obrotu, wycofania z obrotu i zatrzymania produktów - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę, II. zwrócić A. Sp. z o.o. kwotę 200 zł./dwieście złotych/ tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Przedmiotem skargi A. Sp. z o.o. z dnia 23 września 2013 r. jest decyzja [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2013 r. Nr [...] o zatrzymaniu produktów Cząstka Boga KUNTI i Cząstka Boga WAJU na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań ich bezpieczeństwa, nie dłuższy niż 18 miesięcy. Skarga została podpisana i wniesiona przez radcę prawnego, który dołączył do niej potwierdzone za zgodność z oryginałem pełnomocnictwo /oznaczone datą 15 stycznia 2013 r./ udzielone mu w imieniu Spółki przez jedynego członka zarządu J. G. oraz dotyczący A. Sp. z o.o. wydruk z Krajowego Rejestru Sądowego – Rejestru Przedsiębiorców z dnia 23 września 2013 r. W dniu 7 listopada 2013 r. – w związku z inną toczącą się sprawą ze skargi A. Sp. z o.o. /II SA/Rz 641/13/ – wpłynęła do Sądu informacja PWIS, że pełnomocnictwo dla działającego w imieniu skarżącego radcy prawnego zostało udzielone przez członka zarządu Spółki, tj. J. G. skazanego w 2011 r. za przestępstwo z art. 275 § 1 Kodeksu karnego /potwierdzał to załącznik w postaci dołączonej informacji z Krajowego Rejestru Karnego/. Organ ten wskazał, że na mocy art. 18 § 2 Kodeksu spółek handlowych osobę taką obejmuje zakaz pełnienia tej funkcji, co powoduje, że wszystkie czynności podjęte przez nią w roli członka zarządu spółki – w tym pełnomocnictwo dla radcy prawnego – są z mocy prawa nieważne. Pismem z dnia 15 listopada 2013 r. /doręczonym 21 listopada 2013 r./ pełnomocnik A. Sp. z o.o. został wezwany do udzielenia w terminie 7 dni od jego otrzymania informacji, czy w stosunku do J. G. toczyło się postępowanie z art. 18 § 4 K.s.h., jeżeli nie – czy Spółka posiada zarząd w innym składzie osobowym niż wynikało to z odpisu z KRS lub czy w związku z brakiem organu powołanego do jej reprezentowania ustanowiono dla niej kuratora, ewentualnie o przedłożenie dokumentu potwierdzającego prawidłowość umocowania pełnomocnika do działania za Spółkę. Z uwagi na bezskuteczny upływ tego terminu, pismem z dnia 18 grudnia 2013 r. wezwano Spółkę pod rygorem odrzucenia skargi do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego poprzez jej podpisanie /wezwanie to zostało podjęte 13 stycznia 2014 r. przez J. G./. W jego wykonaniu, pismem z dnia 20 stycznia 2014 r., pełnomocnik skarżącej Spółki nadesłał kolejny podpisany przez siebie egzemplarz skargi z dnia 23 września 2013 r., wskazując na swoje umocowanie do jej reprezentowania. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.) określającym wymagania formalne skargi, powinna ona czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (a więc zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika – art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Na podstawie art. 34 powołanej ustawy, strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Stosownie do art. 28 § 1 ustawy, o_soby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Mają one obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 P.p.s.a.). W przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością organem prowadzącym sprawy spółki i reprezentującym ją na zewnątrz jest zarząd (art. 201 § 1 K.s.h.). Wg art. 18 § 1 i 2 tej ustawy, członkiem zarządu może być tylko osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych, która nie została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwa określone w przepisach rozdziałów XXXIII - XXXVII Kodeksu karnego oraz w art. 585, art. 587, art. 590 i w art. 591 ustawy. Pełnomocnik skarżącej Spółki wnosząc skargę do Sądu, załączonym pełnomocnictwem wykazał swoje umocowanie do działania w jej imieniu, a odpisem z KRS uprawnienie J. G. – jako Prezesa jej jednoosobowego zarządu i jednocześnie jedynego wspólnika – do jego udzielenia. Zgodnie jednak z przekazanymi do Sądu przez PWIS informacjami, J. G. w związku z faktem prawomocnego skazania za przestępstwo z art. 275 § 1 K.k. nie mógł być członkiem zarządu Spółki, gdyż obejmował go zakaz z art. 18 § 2 K.s.h. /stan taki istniał już w dacie rejestracji Spółki w KRS, tj. 23 listopada 2012 r./. Tym samym nie mógł również skutecznie udzielić pełnomocnictwa do jej reprezentowania. Prawidłowość tego stanowiska i wykładni wskazanych przepisów potwierdza orzecznictwo sądowe. Zgodnie z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 25 kwietnia 2013 r. V ACa 600/2012, regulacja art. 18 § 2 K.s.h. wyłącza zarówno dopuszczalność skutecznego powołania danej osoby na funkcje w organach spółek kapitałowych wskazanych w § 1 tego artykułu, jak również stanowi podstawę utraty zdolności do dalszego wykonywania tych funkcji, jeżeli prawomocny wyrok skazujący zapadł w czasie ich wykonywania. Wg wyroku Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2008 r. IV CSK 356/07, ustanowienie pełnomocnika procesowego przez prezesa jednoosobowego zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w stosunku do którego orzeczono zakaz pełnienia tej funkcji (art. 18 § 2 K.s.h.) jest nieskuteczne. Pełnomocnik Spółki mimo wezwania w żaden sposób nie wykazał, że J. G. w dacie udzielania pełnomocnictwa nie był objęty zakazem pełnienia funkcji członka jej zarządu, by Spółka w dacie udzielania pełnomocnictwa posiadała zarząd w innym składzie osobowym niż wynikało to z przedstawionego odpisu z KRS lub był dla niej ustanowiony kurator. Nie przedłożył też dokumentu potwierdzającego prawidłowość jego umocowania do działania za Spółkę. Obligowało to Sąd do bezpośredniego wezwania skarżącej A. Sp. z o.o. do podpisania skargi; w myśl bowiem art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Także to wezwanie nie zostało wykonane, gdyż z opisanych powyżej względów nie sposób uznać skuteczności ponownego przedłożenia przez pełnomocnika skarżącej Spółki kolejnego egzemplarza pierwotnie wniesionej i podpisanej przez niego skargi. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Skoro zatem skarżąca Spółka i jej pełnomocnik nie zastosowali się do doręczonych im wezwań, a wniesiona skarga nie została prawidłowo podpisana lub zatwierdzona przez osobę upoważnioną, organ Spółki, jej przedstawiciela ustawowego lub należycie umocowanego pełnomocnika, nie może ona być rozpoznawana i podlega na podstawie powołanego przepisu odrzuceniu. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.