II SA/Rz 1089/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne na skutek wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania tej decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. II SA/Rz 1089/15 Uzasadnienie Przedmiotem skargi T. Z. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z [...] czerwca 2015 r. nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano w mocy decyzję Starosty [...] z [...] kwietnia 2015 r. nr [...] o skierowaniu T. Z. na badania psychologiczne w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami kategorii A, B. T. Z. w skardze na wyżej opisaną decyzję zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W treści uzasadnienia skargi, wskazał, że jest przedsiębiorcą, dlatego wizyta na badaniach psychologicznych może podważyć zaufanie jego kontrahentów. Podał, że nie chce uczestniczyć w badaniach psychologicznych i podkreślił, że po wykonaniu decyzji nie sposób usunąć skutki jakie wywoła ona dla niego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Nie może zyskać akceptacji Sądu argumentacja skarżącego, że poddanie się badaniom psychologicznym będzie niekorzystnie rzutowało na jego wizerunek jako przedsiębiorcy. Niewątpliwie konieczność przeprowadzenia badań lekarskich jest pewnym nieudogodnieniem, bowiem wiąże się z koniecznością poświęcenia czasu i pewnymi wydatkami, jednakże trudno jest przyjąć, że stanowi ono niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśnienia wymaga, że nałożony na skarżącego obowiązek - poddanie się badaniom psychologicznym - ma na celu stwierdzenie istnienia bądź braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami, a zatem ma jedynie wyjaśnić wątpliwości co do stanu zdrowia skierowanego, co leży w interesie także innych użytkowników dróg. Objęte skargą rozstrzygniecie zmierza bowiem do wyeliminowania z ruchu drogowego osób stwarzających potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa w tym ruchu. W związku z powyższym należy stwierdzić, że bezpieczeństwo ogółu osób uczestniczących w ruchu drogowym jest ważniejsze niż indywidualne przekonanie skarżącego o utracie jego zaufania na skutek poddania się badaniom psychologicznym. Nie należy tracić z pola widzenia, że zaskarżona decyzja została wydana na skutek przekroczenia przez T. Z., w ciągu jednego roku, liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Jednocześnie odnotować należy, że poddana kontroli decyzja sama w sobie nie oznacza pozbawienia skarżącego uprawnienia do kierowania pojazdami. Wykonanie tej decyzji nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu, znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualną konsekwencją poddania się badaniom jest - w sytuacji stwierdzenia, na podstawie orzeczenia lekarskiego, istnienia przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem -decyzja o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, wydawana przez starostę na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2015 r., poz. 155 ze zm.). Jednak sprawa w tym przedmiocie podlega załatwieniu w odrębnym postępowaniu, od którego będą przysługiwały środki zaskarżenia na zasadach ogólnych. Poddanie się badaniom psychologicznym nie jest jednak przymusowe, co oznacza, że jeśli skarżący nie chce uczestniczyć w tych czynnościach może nie zgłosić się na przedmiotowe badanie. Konsekwencją tego zaniechania z jego strony będzie jedynie czasowe uniemożliwienie mu uczestnictwa w ruchu drogowym w roli kierującego pojazdem. Na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zakwestionowanej decyzji skarżący nie przywołał żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby uzasadniać, że istnieje niebezpieczeństwo powstania szkody i spowodowania wobec niego trudnych do odwrócenia skutków. Ograniczył się on jedynie do stwierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla niego (jako przedsiębiorcy) utratę zaufania jego kontrahentów, przy czym nie podał konkretnie jakie skutki wywołać może dla niego wykonanie decyzji objętej skargą. Podkreślić należy, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04,). Reasumując stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do twierdzenia, że wskutek wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skutki prawne zaskarżonej decyzji są bowiem odwracalne, zaś strona nie wykazała - aby wykonanie tej decyzji powodowało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.