II SA/Rz 1089/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 8 września 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg CS i Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego "A." CS sp.j. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [.] maja 2016 r. nr [.] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę CS. W dniu 8 sierpnia 2016 r. wpłynęły do Sądu zawarte w jednym piśmie procesowym skargi CS i Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego "A." CS sp.j. Zarządzeniem z dnia 9 sierpnia 2016 r. wezwano skarżących do uiszczenia wpisu od skarg w kwocie po 200 zł przez każdego ze skarżących, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z obowiązku tego wywiązała się Spółka. Natomiast względem CS reprezentujący go pełnomocnik w piśmie z dnia 17 sierpnia 2016 r. złożył oświadczenie o cofnięciu wniesionej przez niego skargi. Należny wpis w jego imieniu nie został jednak uiszczony. Mając na względzie powyższe skarga CS podlega odrzuceniu. Stosownie bowiem do art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) dalej: "Ppsa", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 220 § 1 i 3 Ppsa przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności. Kilku uprawnionych do wniesienia skargi może w jednej sprawie występować w roli skarżących, jeżeli ich skargi dotyczą tej samej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności albo bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 51 Ppsa). Pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlegają jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku (art. 215 § 2 Ppsa). Ta sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Z powodu niedopuszczalności skargi wywołanej ww. przyczyną nie mogło wywrzeć skutku procesowego, o jakim mowa w art. 161 § 1 pkt 1 i art. 60 Ppsa, oświadczenie skarżącego o jej cofnięciu. Cofnąć można jedynie skargę dopuszczalną.