II SA/Rz 109/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.N. o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom w sprawie ze skargi D.N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom W dniu 26 stycznia 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga D.N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej wydaniem decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...]. Decyzją tą wskazany organ nakazał skarżącej – będącej właścicielem działki nr 46 położonej w obrębie D. w pkt 1. wykonanie prac zapobiegających powstawaniu szkód na działce nr 45/2 powodowanych zmianą stosunków wodnych na działce nr 46 poprzez ułożenie wzdłuż linii z granicą działki nr 45/2 na odcinku 40 m licząc od granicy z drogą powiatową ścieków betonowych trójkątnych drogowych lub korytek ściekowych o wym. 50 x 50 cm umożliwiających spływ wód opadowych i roztopowych do przydrożnego rowu drogi powiatowej, w pkt 2 zakazał wykonywania prac ziemnych polegających na podwyższaniu terenu nieruchomości oznaczonej nr 46 względem działek sąsiednich , w pkt 3 orzekł, że prace te należy wykonać w terminie 3 miesięcy od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania wymienionej wyżej decyzji. W ocenie skarżącej wskazane w wyżej wymienionej decyzji prace byłyby niezgodne z art. 39 ust. 1 pkt 9 ustawy o drogach publicznych . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Mając na uwadze treść przywołanego przepisu przed przystąpieniem do rozpoznania wniosku należy dokonać oceny czy objęte wnioskiem rozstrzygnięcie mieści się w zakresie "granic tej samej sprawy", nie dotyczy bowiem zaskarżonej decyzji. Granice znaczenia pojęcia "sprawa" wyznacza istota stosunku administracyjnoprawnego podlegająca załatwieniu w danej sprawie. Materia ta była przedmiotem wykładni w uchwale 7 sędziów NSA z dnia 27 czerwca 2000r. FSK 12/99 (ONSA 2001/1 poz.7), w której Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że określenie "w granicach danej sprawy" wskazuje, że chodzi o sprawę administracyjną w ujęciu materialnym, na którą składają się tożsame elementy podmiotowe i przedmiotowe. Z taką sytuacją będziemy mieli do czynienia wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, takiego samego przedmiotu, stanu faktycznego i podstawy prawnej (por. postanowienie NSA z dnia 14 września 2010 r. II GZ 246/2010. www. orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze stanowisko wyrażone w powołanej wyżej uchwale stwierdzić należy, że między sprawą zakończoną wydaniem postanowienia w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania, kontrolowanym w niniejszym postępowaniu, a sprawą zakończoną wydaniem decyzji na podstawie art. 29 ust. 3 ustawy Prawo wodne, będącej z kolei przedmiotem postępowania wznowieniowego nie zachodzi tożsamość przedmiotowa. Są to dwie odrębne sprawy. Tym samym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom złożony w rozpoznawanej sprawie której przedmiotem jest postanowienie o odmowie wznowienia postępowania jest niedopuszczalny i w tym zakresie Sąd był zobligowany do odmowy jego uwzględnienia. Niezależnie od wskazanych wyżej argumentów Sąd nadmienia, że strona nie przedstawiła żadnej argumentacji przemawiającej za zasadnością wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy [...]. Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.