II SA/Rz 1092/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 18 września 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy T.P. dotyczącej ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego - p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie sądowe W dniu 26 sierpnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęło pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wraz z pismem T.P., stanowiącym w ocenie organu skargę sądowoadministracyjną na decyzję SKO z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...], wydaną w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Zarządzeniami z dnia 26 sierpnia 2015 r. wezwano T.P. do uzupełnienia braków skargi. W piśmie z dnia 7 września 2015 r., stanowiącym odpowiedzi na wezwanie, T.P. zawarł oświadczenie o cofnięciu skargi podnosząc, że jego zamiarem nie było złożenie skargi do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie, lecz jedynie polemika z Kolegium. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "Ppsa"), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje zasadniczo przez wniesienie skargi zawierającej żądanie przeprowadzenia kontroli mieszczącej się w zakresie właściwości sądu administracyjnego. Dysponentem skargi jest skarżący, przy czym powinien on wyrazić wolę dokonania takiej czynności procesowej w sposób wyraźny. Mając zatem na względzie oświadczenie T.P., że jego wolą nie było wniesienie skargi do Sądu, oraz fakt, że pismo uznane przez organ za skargę istotnie nie zostało oznaczone jako skarga, lecz "zażalenie" i skierowane wprost do SKO w [...], przekazanie go do Sądu wraz z aktami sprawy nie może stanowić podstawy prowadzonego postępowania. Jego dalszy bieg staje się bezprzedmiotowy, ponieważ Sąd nie może procedować z urzędu, bez pisma wszczynającego postępowanie, jakim jest skarga. W tych okolicznościach, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 Ppsa postępowanie należało umorzyć.