II SA/Rz 1095/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku M.C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze na opisaną w sentencji postanowienia decyzję skarżąca zawarła skierowany do organu, a w przypadku jego nieuwzględnienia – do Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając zgłoszone żądanie podniosła, że zapłata należności objętej zaskarżoną decyzją wiąże się z realnym niebezpieczeństwem wyrządzenia jej znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie decyzji spowoduje bowiem, że skarżąca nie będzie miała środków na utrzymanie siebie i najbliższej rodziny, jak również utratę płynności finansowej, a w konsekwencji zadłużenie i konieczność zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Izby Celnej poinformował, że postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "Ppsa"), po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Sąd rozpoznając wniosek nie badając zasadności skargi w kontekście wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej może być decyzja administracyjna wydana w sprawie indywidualnej, jeżeli podlega ona wykonaniu, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Na skarżącą nałożono bowiem karę pieniężną podlegającą egzekucji, a decyzje wydane w tym przedmiocie są ostateczne. Niemniej na podstawie przedstawionej przez wnioskodawcę argumentacji, jak i dokumentów złożonych w aktach sprawy, nie było możliwe ustalenie, jakie negatywne skutki mogą dla niej wyniknąć z wykonania decyzji o nałożeniu kary. Nie przedstawiono bowiem żadnych danych lub dokumentów odnoszących się aktualnej sytuacji finansowej skarżącej, które pozwoliłyby zweryfikować, czy rzeczywiście nie jest ona w stanie uiścić nałożonej kary pieniężnej bez konieczności zaprzestania prowadzania działalności gospodarczej lub uszczerbku utrzymania koniecznego dla rodziny. Wobec zatem braku uprawdopodobnienia przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.