II SA/Rz 1100/10

z dnia 7 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO (del.) Anna Bembenek po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2011 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi T.W. na decyzję P. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w R. z dnia [..] września 2010r., nr [..] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej wniosku T.W. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi - p o s t a n a w i a - odrzucić wniosek. Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2011 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 1100/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę T.W. na decyzję P. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w R. z dnia [..] września 2010r., nr [..] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Podstawą orzeczenia było niewykonanie zarządzenia przewodniczącego o uzupełnieniu barków formalnych skargi przez nadesłanie jej odpisów. Postanowienie do doręczono skarżącej w dniu [..] lutego 2011 r. W dniu [..] lutego 2011 r. T.W. skierowała do tut. Sądu pismo bez określenia jego rodzaju. Z uwagi na brak ściśle skonkretyzowanego żądania w jego treści zarządzeniem z dnia [..] lutego 2011 r. zwrócono się do skarżącej o wskazanie, czy pismo to stanowi: 1. skargę kasacyjną na postanowienie z dnia 27 stycznia 2011 r., 2. wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w zakresie brakujących odpisów skargi, 3. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Powyższe alternatywne rodzaje pisma skonstruowano na podstawie treści pisma z dnia [..] lutego 2011 r. W piśmie z dnia [..] lutego 2011 r. skarżąca wskazała, że pismo z dnia [..] lutego 2011 r. traktować należy jako wniosek o przywrócenie terminu. W kolejnym piśmie z dnia [..] marca 2011 r. poinformowała, że nie jest w stanie wykonać obowiązku nadesłania odpisów skargi, gdyż nie posiada jej kopii.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznania jest wniosek T.W. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie zakończonej postanowieniem z dnia 27 stycznia 2011 r., doręczonym skarżącej w dniu [..] lutego 2011 r. Postanowienie to jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 173 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002, nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Art. 86 §1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednak przed merytorycznym rozpoznaniem zgłoszonego wniosku w pierwszej kolejności Sąd rozważa, czy zgłoszony wniosek jest w okolicznościach rozpoznawanej sprawy procesowo dopuszczalny. Zgodnie bowiem z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W świetle dorobku judykatury (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 9.03.2008r., sygn. akt V CZ 44/08, OSNC 2009/2/55, uchwała SN z 31.05.2000r., sygn. akt III ZP 1/00, OSNC 2001/1/1, postanowienie SN z 22.02.2008r., sygn. akt III CZ 4/06, Lex nr 200847, postanowienie SN z 11.01.2008r., sygn. akt V CZ 121/07, Lex nr 477620, postanowienie SN z 8.08.2000r., sygn. akt III CKN 827/00, Lex nr 5331/09, postanowienie SA w Katowicach z 16.04.2008r., sygn. akt I ACa 157/08, OSA 2009/2/6) powstałego na gruncie ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U.1964, nr 43, poz.296, ze zm.), zawierających w kwestii przywrócenia terminu regulację tożsamą jak ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, brak jest podstaw do przyjęcia, że rozpoznawany wniosek jest procesowo dopuszczalny. W powołanych orzeczeniach podkreśla się, że niedopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych odrzuconego środka prawnego wynika stąd, że odrzucony środek procesowo nie istnieje. Traktowany jest tak, jak gdyby nigdy nie został wniesiony. W takich przypadkach niezbędne jest wzruszenie orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, ewentualnie złożenie poprawnego procesowo wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia środka prawnego (tutaj skargi), a nie do dokonania czynności, której wykonanie nie wywrze jakiegokolwiek wpływu na istniejące postanowienie, które zakończyło tok postępowania w sprawie. Niedopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu zachodzi m.in. jeżeli ze względu na stan sprawy przywrócenie terminu stało się nieaktualne. Przypadek taki zachodzi w niniejszej sprawie. Przywrócenie terminu do uzupełniania braków formalnych skargi przez nadesłanie brakujących odpisów takiej skargi w czasie, kiedy Sąd odrzucił samą skargę, a orzeczenie to nie zostało zaskarżone, jest niedopuszczalne z uwagi na nieaktualność potrzeby przywrócenia wnioskowanego terminu, jeżeli wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu strona nie złożyła ponownie skargi i nie objęła jej tym wnioskiem. Przywrócenie terminu do nadesłania brakujących odpisów skargi w sytuacji, kiedy skarga została odrzucona, nie doprowadziłoby bowiem do uchylenia takiego postanowienia, które zakończyło postępowanie w sprawie. Należy mieć na uwadze, że wniosek o przywrócenie terminu wszczyna wyłącznie postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu, nie dotyczy natomiast głównego postępowania zainicjowanego wniesieniem skargi. Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełniania braków skargi w zakresie jej brakujących odpisów, bez wniesienia środka prawnego jakim jest skarga jest przedwczesny, gdyż w chwili jego zgłoszenia strona nie miała już obowiązku uzupełnienia braków skargi. Brak jest bowiem pisma, względem którego należałoby dołączyć brakujące odpisy. Instytucja przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej ma charakter szczególny. Pozwala na usunięcie niekorzystnych dla strony skutków procesowych uchybienia terminom ustawowym w wypadkach, kiedy nastąpiło to bez winy strony. Skarżąca zatem nie uchybiła terminowi do nadesłania brakujących odpisów skargi, ale uzupełniania barku formalnego skargi, którą jako niezupełną Sąd odrzucił. Sam wniosek o przywrócenie terminu nie pełni żadnej samodzielnej funkcji i należy go zawsze dla swej skuteczności połączyć z uchybioną czynnością procesową. Odrzucenie skargi anulowało potrzebę uzupełniania braków tej skargi, a zgłoszony wniosek o uzupełnienie stwierdzonych uprzednio braków stał się w tych okolicznościach bezprzedmiotowy, ponieważ w chwili jego zgłoszenia strona nie miała już obowiązku uzupełniania braków skargi. Treść zarządzenia z dnia 14 lutego 2011 r. sformułowano na podstawie treści pisma skarżącej z dnia [..] lutego 2011 r. i nie stanowiło pouczenia o możliwych do podjęcia czynnościach procesowych, ale miało na celu ustalenie, jakiej czynności procesowej tym pismem dokonała sama skarżąca. Skoro pismem tym wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi po odrzuceniu samej skargi to należało wniosek ten odrzucić jako niedopuszczalny. W tych okolicznościach, na podstawie art. 88 p.p.s.a. Sąd wniosek odrzucił.