II SA/Rz 1100/10

PostanowienieWSA w Rzeszowie2011-09-13

Skład orzekający: Paweł Zaborniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy adwokat ustanowiony z urzędu ma prawo do wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji?
Ratio decidendi
Adwokat ustanowiony z urzędu ma prawo do wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Koszty te ponosi Skarb Państwa i są regulowane przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, które określa maksymalne stawki wynagrodzenia oraz zasady ich podwyższenia o podatek VAT.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpatrywał skargę T. W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego dotyczącą braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Skarga została odrzucona, a stronie ustanowiono adwokata z urzędu, który sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Adwokat wniósł o przyznanie wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną w postępowaniu przed sądem drugiej instancji.
Rozstrzygnięcie
Przyznał adwokatowi T. P. od Skarbu Państwa kwotę 221,4 zł tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną, w tym 180 zł za sporządzenie opinii oraz 41,40 zł z tytułu podatku VAT.

Pełny tekst orzeczenia

13.09.2011 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Przewodniczący referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 13.09.2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata T. P., o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu przed sądem drugiej instancji udzielonej T. W. w sprawie ze skargi T. W., na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, z dnia [...].09.2010 r., nr [...], wydaną w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej, - postanawia – przyznać adwokatowi T. P. od Skarbu Państwa kwotę 221,4 zł. (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy), tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną, na którą składa się: 1) opłata z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 180 zł, 2) stawka podatku od towarów i usług w wysokości 41,40 zł. Sygn. II SA/Rz 1100/10 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 27.01.2011 r., sygn. akt II SA/Rz 1100/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej WSA) odrzucił skargę T. W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. Natomiast postanowieniem 27.07.2011 r., o sygn. akt II SA/Rz 1100/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przyznał skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata (karta akt sądowych nr 113). Wyznaczony przez Radę adwokat T. P. w piśmie dnia 6.09.2011 r., zawierającym opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia WSA z dnia 27.01.2011 r., o sygn. akt II SA/Rz 1100/10, wniósł o przyznanie wynagrodzenia za wykonanie nieopłaconej pomocy prawnej stronie skarżącej. W treści złożonej do Sądu opinii zostało zawarte oświadczenie o tym, iż pomoc prawna nie została opłacona ani w całości ani w części przez stronę korzystającą z prawa pomocy. Wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej zwana p.p.s.a.). Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa zostały uregulowane przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej zwane rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości. Stosownie do treści przepisu § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stawki minimalne, o których mowa w powołanej wyżej regulacji określa natomiast § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. W niniejszej sprawie stawka minimalna wynosi 180 zł, co wynika bezpośrednio z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b tego rozporządzenia. Adwokat został ustanowiony dla strony po zakończeniu postępowania przed WSA. Praca adwokata w niniejszej sprawie polegała na zapoznaniu się z aktami sądowymi i administracyjnymi sprawy oraz orzeczeniem kończącym postępowanie przed Sądem pierwszej instancji. Na tej podstawie adwokat sporządził rzetelną opinię o braku podstaw do kwestionowania wyroku WSA za pomocą skargi kasacyjnej. Zdaniem wnioskującego pełnomocnika, sporządzona w sprawie skarga kasacyjna byłaby w sposób oczywisty bezpodstawna. Biorąc pod uwagę nakład pracy adwokata ustanowionego z urzędu, referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przyznaje wnioskodawcy od Skarbu Państwa kwotę 180 zł, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Opłata ta podlega podwyższeniu zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o 23 % ustalonej kwoty wynagrodzenia. W ten sposób koszty nieopłaconej pomocy prawnej zostały ustalone na łączną kwotę 221,4 zł.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło