II SA/Rz 1102/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M.E.J. od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 2 marca 2018r. sygn. II SA/Rz 1102/17 o pozostawieniu wniosku o przyznania prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi M.E.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości postanawia utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie . M.E.J. (dalej: Skarżąca) wystąpiła ponownie w niniejszej sprawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Pismem z dnia 29 stycznia 2018r. została wezwana do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Na doręczone w trybie art. 73 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.- dalej: P.p.s.a), w dniu 14 lutego 2018r. wezwanie Skarżąca nie nadesłała wniosku na formularzu. Wobec tego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 6 w zw. art. 257 i art. 252 § 2 P.p.s.a., zarządzeniem dnia 2 marca 2018 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W sprzeciwie od zarządzenia referendarza sądowego Skarżąca wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy, ponieważ jak wyjaśniła nie wiedziała, że soboty i niedziele są wliczone do zakreślonego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 § 1 P.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Stosownie do art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Skarżąca nie nadesłała urzędowego formularza w wyznaczonym terminie, co jest niezbędne z uwagi na dyspozycję powołanego wyżej art. 257 P.p.s.a., zatem zaskarżonym zarządzeniem referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania. Mając na uwadze okoliczności sprawy, a także treść zarzutów sprzeciwu stwierdzić należy, że brak jest podstaw do zmiany zaskarżonego zarządzenia. Prawidłowo bowiem referendarz sądowy stwierdził, że wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega rozpoznaniu tylko wówczas, gdy zostanie on złożony w odpowiedniej formie, tj. na formularzu według ustalonego wzoru. Wzór ten stanowi załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015r., poz. 1257) i został Skarżącej załączony do wezwania. Niezachowanie wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu stanowi brak formalny tego wniosku uniemożliwiający jego merytoryczne rozpoznanie, Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 260 § 1 i § 3 w zw. z art. 257 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji