II SA/Rz 1103/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk Sędziowie NSA Stanisław Śliwa /spr./ NSA Maria Zarębska-Kobak Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 20 listopada 2007 r. sprawy ze skargi M. O. na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę -skargę oddala- do wyroku z dnia 20 listopada 2007 r. Decyzją z dnia [...] października 2006 r., Nr [...] Wojewoda na podstawie przepisów art.138 § 1 pkt 1, art. 151 § 1 pkt 1 KPA po rozpatrzeniu odwołania M. O. od decyzji Starosty [...] z dnia [...].09. 2006 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji własnej z dnia [...].02.2006 r. Nr [...] dotyczącej udzielenia dla A. S.A. z/s w W. pozwolenia na budowę "Bazowej stacji telefonii komórkowej GSM nr [...] wraz z zasilaniem w energię elektryczną, wykonanie linii kablowej n/n na działkach nr ewid. 404, 609,398/2, 400/3, 400/1, 278 położonych w N. gm. B." utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W jej uzasadnieniu podano, że przedmiotową decyzją organ I instancji na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 KPA po wznowieniu postępowania administracyjnego odmówił uchylenia decyzji własnej z [...].02.2006 r. dotyczącej udzielenia dla A. S.A. z/s w W. opisanego wyżej pozwolenia na budowę. Starosta podał, że na konstrukcji wieży na wysokości 37,5 m n.p.t. i wyżej będą zamontowane anteny nadawczo-odbiorcze, które będą wytwarzać pola elektromagnetyczne, które jest jedynym czynnikiem fizycznym pochodzącym od urządzeń nadawczych i anten projektowanej stacji bazowej, stanowiącym uciążliwość z punktu widzenia ochrony środowiska. Obszar w obrębie, którego przekroczony będzie dopuszczalny poziom elektromagnetycznego promieniowania niejonizującego wystąpi na wysokościach od 36,7 do 42 m n.p.t. w kierunku poziomym i będzie miał zasięg maksymalnie około 19 m. Wyżej wymieniona strefa ogranicza się do działek o nr 278 i 609 (droga). Zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118) "stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu". Biorąc powyższe pod uwagę, za strony w postępowaniu administracyjnym o pozwoleniu na budowę, organ pierwszoinstancyjny uznał inwestora, właścicieli działek o nr ewid. 278, 609 oraz właścicieli działek 404, 400/3, 400/1 i 398/2 (na których zaprojektowano kabel n/n). Dalej ww. organ wywiódł, że zgodnie z żądaniem M. O. postanowieniem z dnia [...].07.2006 r. wznowiono postępowanie administracyjne stwierdzając, iż w przedmiotowej sprawie podstawą wznowienia jest przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 4 KPA oraz, że spełnione zostały warunki określone w art. 148 KPA. Po przeanalizowaniu ponownie całości akt sprawy, mając na względzie obowiązujące przepisy prawa budowlanego organ pierwszej instancji stwierdził brak oddziaływania projektowanego zamierzenia inwestycyjnego na działki nr 275 i 276 będące własnością M. O., wobec czego nie przysługiwał mu przymiot strony w postępowaniu w sprawie wydania dla A. S.A. z/s w W. przedmiotowego pozwolenia na budowę. Od decyzji tej odwołanie złożył M. O. domagając się jej uchylenia w całości i stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...].02.2006 r. Nr [...]. W uzasadnieniu stwierdził, że przedstawione dokumenty nie spełniają warunków określonych przepisami prawa budowlanego, a szczegółową argumentację wywiódł w piśmie z dnia 21.06.2006 r. Zdaniem skarżącego oddziaływanie obiektu na działki o nr 275 i 276 będących jego własnością udowodnił w piśmie z 11.05.2006 r. Konkludując stwierdza, że jako właścicielowi ww. działek przysługiwał mu przymiot strony w postępowaniu administracyjnym. Organ odwoławczy uznał, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewoda odwołał się do decyzji z dnia [...].09.2006 r., gdzie organ I instancji obszernie i prawidłowo uzasadnił, że skarżącemu nie przysługiwał przymiot strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji, biorąc pod uwagę przepis art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane. Obszar w obrębie, którego przekroczony będzie dopuszczalny poziom elektromagnetycznego promieniowania niejonizującego wystąpi na wysokościach od 36,7 do 42,0 m n.p.t, w kierunku poziomym i będzie miał zasięg maksymalnie około 19 m. Wyżej wymieniona strefa ogranicza się do działek o nr 278 i 609 (droga) i nie dotyczy działek nr 275 i 276 będących własnością skarżącego. Stwierdzenie zawarte w odwołaniu, że granica zasięgu promieniowania wynosi 220,80 m nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym - projekcie budowlanym stanowiącym podstawę do udzielenia pozwolenia na budowę i określającym przedmiot inwestycji. Twierdzenie skarżącego, że wymagane prawem dokumenty nie spełniają warunków określonych przepisami prawa budowlanego, co szczegółowo opisał w piśmie z dnia 21.06.2006 r. "ponieważ zaskarżono do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienia z dnia [...].02. 2005 r., Nr [...] oraz z dnia [...].01.2005 r., Nr [...] oraz to, że niedoręczono postanowień z dnia [...].09.2005 r., Nr [...] i z dnia [...].02.2005 r., Nr [...]" nie miało wpływu na ocenę zaskarżonej decyzji. Wymienione przez skarżącego postanowienia dotyczyły innych postępowań, nie będących przedmiotem oceny organu wydającego decyzję o pozwoleniu na budowę na podstawie przepisów prawa budowlanego. Odnosząc się do żądania zawartego w odwołaniu, tj. do stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...].02.2006 r. to stwierdzono, że obecne postępowanie dotyczyło rozpatrzenia w trybie odwoławczym decyzji organu pierwszej instancji w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, wydanej w wyniku wznowienia postępowania. Rozpatrzenie sprawy dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę (jeśli skarżący to żądanie podtrzymuje) może nastąpić z odrębnego wniosku i wówczas będzie to inne odrębne postępowanie. Powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zaskarżył M. O. i zarzucając naruszenie art. 28 ust. 2 oraz art. 38 ust. 1 pkt 3 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane domagał się jej uchylenia. W uzasadnieniu skargi podał, że działki nr 275 i 276, których jest właścicielem znajdują się w obszarze oddziaływania obiektu. Znajduje to potwierdzenie na stronie 10 Raportu oddziaływania inwestycji na środowisko. W takiej sytuacji skarżącemu przysługuje przymiot strony w postępowaniu. Złożone przez inwestora dokumenty nie spełniają wymogów określonych w Prawie budowlanym, co szczegółowo opisał w piśmie z dnia 21.06.2006 r. Wskazane przez skarżącego postanowienia dotyczą przedmiotowej inwestycji i powinny być przedmiotem oceny organu wydającego pozwolenie na budowę (art. 38 ust. 1 pkt 3 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn, które legły u podstaw wydania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Sprawowana przez Sąd, zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), kontrola działalności administracji obejmuje badanie legalności, czyli zgodności z prawem zaskarżonych aktów, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.] stanowiąc, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli zaskarżonego aktu we wskazanych wyżej granicach Sąd uznał, iż przedmiotowa decyzja prawa nie narusza. Przedmiotowe postępowanie toczy się w trybie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Starosty [...] z dnia [...].02.2006 r. Nr [...] dotyczącą udzielenia dla A. S.A. z/s w W. pozwolenia na budowę "Bazowej stacji telefonii komórkowej GSM nr [...] wraz z zasilaniem w energię elektryczną, wykonanie linii kablowej n/n na działkach nr 404, 609,398/2, 400/3, 400/1, 278 położonych w N. gm. B.". Jako podstawę swojego żądania wskazał skarżący przepis art. 145 § 1 pkt 4 KPA, przewidujący możliwość wznowienia postępowania w przypadku, gdy strona bez własnej winy nie brała w nim udziału. Organ I instancji po wznowieniu postępowania działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 KPA odmówił uchylenia decyzji z dnia [...].02.2006 r. wobec braku podstaw do tego. W szczególności organ uznał, że przeprowadzone po wznowieniu postępowania administracyjnego postępowanie nie wykazało, by M. O. przysługiwał w sprawie przymiot strony. Stanowisko zaprezentowane w tej materii przez organy obu instancji zasługuje na pełną aprobatę. Postępowanie administracyjne zakończone decyzją Starosty [...] z dnia [...].02.2006 r. Nr [...] dotyczyło udzielenia dla A. S.A. z/s w W. pozwolenia na budowę "Bazowej stacji telefonii komórkowej GSM nr [...] wraz z zasilaniem w energię elektryczną, wykonanie linii kablowej n/n na działkach nr 404, 609,398/2, 400/3, 400/1, 278 położonych w N. gm. B.". Podstawę materialnoprawną wydanej w tym postępowaniu decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118). Przepis art. 28 ust. 2 tej ustawy stanowi, że stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Do rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy niezbędnym jest udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy stanowiące własność skarżącego działki oznaczone nr 275 i 276 położone w N. gm. B. znajdują się w obszarze oddziaływania bazowej stacji telefonii komórkowej GSM nr [...] Stanowiska stron w tej materii są sprzeczne. Skarżący, powołując się na treść Raportu oddziaływania stacji bazowej na środowisko uważa, iż w zakresie takiego oddziaływania jego nieruchomości pozostają, natomiast organy obu instancji powołując się na ten sam Raport twierdzą, że działki M. O. znajdują się poza zasięgiem oddziaływania stacji bazowej. Rozstrzygając kwestię sporną pomiędzy stronami Sąd uznaje, że działki oznaczone nr 275 i 276 położone w N. Gm. B. znajdują się poza zasięgiem oddziaływania obiektu bazowej stacji telefonii komórkowej GSM nr [...], a tym samym M. O. w świetle brzmienia przepisu art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane przymiot strony w sprawie o udzielenia dla A. S.A. z/s w W. pozwolenia na budowę "Bazowej stacji telefonii komórkowej GSM nr [...] wraz z zasilaniem w energię elektryczną, wykonanie linii kablowej n/n na działkach nr ewid. 404, 609,398/2, 400/3, 400/1, 278 położonych w N. gm. B." nie przysługiwał. Przedmiotowy obiekt miał być wykonany w ten sposób, że na konstrukcji wieży na wysokości 37,5 m nad poziomem terenu i wyżej będą zamontowane anteny nadawczo-odbiorcze, które będą wytwarzać pola elektromagnetyczne, które jest jedynym czynnikiem fizycznym pochodzącym od urządzeń nadawczych i anten projektowanej stacji bazowej, stanowiącym uciążliwość z punktu widzenia ochrony środowiska. Obszar w obrębie, którego przekroczony będzie dopuszczalny poziom elektromagnetycznego promieniowania niejonizującego wystąpi na wysokościach od 36,7 do 42 m nad poziomem terenu w kierunku poziomym i będzie miał zasięg maksymalnie około 19 m. Wyżej wymieniona strefa ogranicza się do działek o nr 278 i 609 (droga). W takiej sytuacji organ w sposób zgodny z przepisem art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane za strony postępowania w sprawie uznał inwestora, właścicieli działek o nr 278 i 609 oraz właścicieli działek 404, 400/3, 400/1 i 398/2 przez które przebiegać na kabel n/n. Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na przyjęcie, że planowana inwestycja w jakikolwiek sposób będzie oddziaływać na działki nr 275 i 276 stanowiące własność skarżącego. Wskazany przez M. O. Raport oddziaływania na środowisko, gdzie miało się znajdować stwierdzenie, iż zasięg oddziaływania inwestycji wynosi 220,80 m informacji takiej nie zawiera. W związku z brakiem pełnego Raportu w aktach administracyjnych sprawy Sąd wezwał organ do przedstawienia go. Analiza Raportu nie potwierdziła zarzutów skarżącego M. O., iż zasięg oddziaływania wynosi 220,80 m. Reasumując stwierdzić należy, iż zaskarżone decyzje nie naruszają przepisu art. 151 § 1 pkt 1 KPA, bowiem organ wydał decyzję odmawiającą uchylenia decyzji dotychczasowej wobec stwierdzenia braku podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 KPA. Skarżący nie wziął udziału w przedmiotowym postępowaniu, bowiem przymiot strony mu nie przysługiwał. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy pozostaje podnoszona przez skarżącego kwestia, czy dokumenty inwestora spełniają wymogi określone w ustawie Prawo budowlane. Ewentualne braki w dokumentach złożonych przez inwestora mogą zostać ocenione w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, a nie w sprawie o wznowienie postępowania w oparciu o podstawę prawną z art. 145 § 1 pkt 4 KPA Mając na uwadze powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji wyroku.