II SA/Rz 1104/11

z dnia 16 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2011 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 23 sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania skarżonej decyzji. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w ... z dnia 23 sierpnia 2011 r., nr ... w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami skarżący A.H., reprezentowany przez ojca W.H., zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji. Z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia 7 lipca 2011 r., nr ... Starosta Powiatu L. cofnął A.H. uprawnienia kategorii B do kierowania pojazdami z powodu niepoddania się w terminie wyznaczonym przez Komendanta Powiatowego Policji w ... badaniu psychologicznemu i lekarskiemu w związku z prowadzeniem pojazdu w stanie nietrzeźwości. Pełnomocnik skarżącego podaje, że syn od kwietnia 2011 r. nie mieszka pod adresem W. [x], ponieważ przebywa w Paryżu. Dlatego kierowana do niego pod ten adres korespondencja, w tym skierowania na badania, nie mogły odnieść skutku, a przez to nie było podstawy do cofnięcia mu uprawnień do kierowania pojazdami. Składany wniosek uzasadnia obawą zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia synowi znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. A.H. pracuje aktualnie w Paryżu, a cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami uniemożliwi mu dojazd do pracy, jak i powrót do Polski. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozpoznanie zgłoszonego wniosku następuje bez badania zasadności skargi. Ogranicza się do oceny, czy w świetle materiału aktowego oraz uzasadnienia wniosku istnieje niebezpieczeństwo (prawdopodobieństwo) nastąpienia skutków określonych w przepisie art. 61 §3 p.p.s.a. Sąd administracyjny zasadniczo nie prowadzi bowiem postępowania dowodowego, lecz orzeka na podstawie akt i w granicach danej sprawy. Na tej podstawie dokonuje oceny, czy w świetle uzasadnienia wniosku i charakteru aktu lub czynności spełnione zostały przesłanki do udzielenia ochrony tymczasowej na czas trwania postępowania w danej instancji. Z tego powodu na wnioskodawcy ciąży obowiązek dbałości o własne interesy przez uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za zasadnością zgłoszonego żądania. Powinien zatem wykazać możliwość wystąpienia (konkretnych) trudnych do odwrócenia skutków, wymagających dużych nakładów sił i środków dla przywrócenia poprzedniego stanu rzeczywistości lub stanu niebezpieczeństwa nastąpienia szkody oraz jej rozmiarów, które muszą być znaczne, a więc większe niż zwykłe konsekwencje wykonania aktu. Jedynie w przypadkach oczywistych, kiedy wystąpienie przesłanek z art. 61 §3 p.p.s.a. można stwierdzić także bez ich uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę, Sąd może taki nieuzasadniony należycie wniosek uwzględnić. Decyzja będąca przedmiotem skargi jest aktem administracyjnym spełniającym przesłanki do wstrzymania jego wykonania. Jednak wnioskodawca nie uzasadnił należycie przesłanek dla takiego rozstrzygnięcia. Przedmiotowa decyzja ma przymiot ostatecznej, dlatego interwencja Sądu przez udzielenie ochrony tymczasowej na czas trwania postępowania w danej instancji wymaga szczegółowego uzasadnienia. Wstrzymanie wykonania cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w sytuacji, kiedy skarżący nie prowadzi działalności bezwzględnie wymagającej ich posiadania i nie znajduje się w sytuacji życiowej tego wymagającej, powinno wykazywać, na czym polegać może po stronie skarżącego "znaczna szkoda" lub "trudne do odwrócenia skutki". Z pewnością niemożność samodzielnego podróżowania pojazdami mechanicznymi, np. do miejsca pracy, jest w dzisiejszych czasach pewną uciążliwością, jednak nie na tyle dolegliwą, aby samodzielnie uzasadniała wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji. Nie uniemożliwi ona również powrotu do kraju, a jedynie będzie wymagała zorganizowania transportu zastępczego, co nie jest nadmiernym wysiłkiem i nie będzie powodować znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Są to tylko zwykłe konsekwencje wydanej decyzji. W przypadku ewentualnego uchylenia przez Sąd kontrolowanych decyzji skarżący odzyska bowiem uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 §3 i §5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.