II SA/Rz 1106/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego - p o s t a n a w i a - zawiesić postępowanie sądowe. Przedmiotem skargi E. Ł. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...], utrzymująca w mocy wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta [...] decyzję z dnia [...] lipca 2013 r. Nr [...] orzekającą o odmowie przyznania jej specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawną w stopniu znacznym matką K. Ł. W podstawie prawnej zaskarżonej decyzji SKO wskazało art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) oraz art. 16a i art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 992 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. -dalej P.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wnioskiem z dnia 24 czerwca 2013 r. Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do TK o stwierdzenie niezgodności art. 11 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012 r., poz. 1548) z zasadą zaufania do państwa i prawa oraz zasadą ochrony praw nabytych wynikającymi z art. 2 Konstytucji RP - postępowanie zainicjowane tym wnioskiem zostało zarejestrowane przez Trybunał pod sygnaturą K 27/13 /zgodnie z art. 11 ust. 1 powołanej ustawy, o _@KOsoby uprawnione do świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie przepisów dotychczasowych zachowują prawo do tego świadczenia w dotychczasowej wysokości do dnia 30 czerwca 2013 r., jeżeli spełniają warunki określone w przepisach dotychczasowych, zaś stosownie do ust. 3 tego artykułu, wydane na podstawie przepisów dotychczasowych decyzje o przyznaniu prawa do świadczenia pielęgnacyjnego wygasają z mocy prawa po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1.; jak wynika z akt sprawy, E. Ł. od 7 września 2010 r. uprawniona była bezterminowo do świadczenia pielęgnacyjnego w związku ze sprawowaniem opieki nad matką K. Ł./. Ponadto przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się także postępowanie zainicjowane wnioskiem Grupy Posłów na Sejm z dnia 26 lipca 2013 r. (sygn. K 38/13), o zbadanie zgodności: - przepisu art. 17 ust. 1 b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP, w zakresie nieuzasadnionego pozbawienia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, podmiotów sprawujących opiekę nad osobami, których niepełnosprawność powstała po ukończeniu przez nie osiemnastego roku życia bądź w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej po ukończeniu 25 roku życia, czym naruszone zostały zasady demokratycznego państwa prawa, w szczególności zasada sprawiedliwości społecznej oraz zasada równości wobec prawa i obowiązek zapewnienia osobom niepełnosprawnym pomocy w zabezpieczeniu egzystencji, - przepisów art. 16a ust. 2, 3, 4 i 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym jej ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw, z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP /ustawą zmieniającą od 1 stycznia 2013 r. w odmienny od dotychczasowego sposób uregulowano prawo do świadczenia pielęgnacyjnego oraz dodano stanowiący materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji art. 16a, wprowadzający nowe świadczenie w postaci specjalnego zasiłku opiekuńczego; zaskarżone przepisy art. 16a ust. 2, 3, 4 i 5 odnoszą się do kwestii obliczania dochodu i jego wysokości, jako jednej z przesłanek przyznawania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego, co m.in. stanowiło przyczynę odmowy przyznania skarżącej tego świadczenia/. Mając na uwadze zakres złożonych do Trybunału Konstytucyjnego wniosków, Sąd stwierdza, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyżej opisanych postępowań toczących się przed tym Organem. Stwierdzenie bowiem niezgodności zaskarżonych przepisów z Konstytucją wywołałoby ten skutek, że E. Ł. nadal byłaby uprawniona do świadczenia pielęgnacyjnego, przez co prowadzenie postępowania o przyznanie jej specjalnego zasiłku opiekuńczego pozbawione byłoby podstaw. Z tego względu, do czasu wydania orzeczeń przez TK, za zasadne uznano zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W związku z powyższym, orzeczono jak w sentencji postanowienia.