II SA/Rz 111/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2014 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania - postanawia - przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania J. K. zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. We wniosku złożonym następnie na urzędowym formularzu (PPF) sprecyzował, że domaga się ustanowienia adwokata. Wskazał, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku z tym statusem związanego. Prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe w domu o powierzchni ok. 85 m. kw. Sprawa o przyznanie mu renty jest w toku, dlatego jedynym jego dochodem jest kwota 361 zł, uzyskiwana ze środków pomocy społecznej. Zły stan zdrowia nie pozwala mu na podjęcie pracy zarobkowej. Wnioskodawca posiada udział we własności nieruchomości rolnej o powierzchni 0,16 ha. Nie ma jakichkolwiek zasobów pieniężnych, jak też przedmiotów wartościowych. Jest zadłużony na kwotę ok. 3000 zł z tytułu pożyczki na opał i lekarstwa. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono, co następuje: J. K. wnioskuje o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Taki wymiar żądania oznacza, że wyżej wymieniony ubiega się o prawo pomocy w całkowitym zakresie, przyznanie którego uwarunkowane jest wykazaniem przez stronę, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania – art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Prawo pomocy w takich najszerszych granicach służy zapewnieniu dostępu do sądu osobom ubogim, które po wyczerpaniu własnych możliwości nie są w stanie udźwignąć ciężaru wydatków związanych z postępowaniem sądowym. W ocenie rozpoznającej niniejszy wniosek, J. K. bez wątpienia zalicza się do takiej grupy podmiotów. Jak bowiem wynika z informacji, które przedstawił we wniosku, jest on osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku dla osób posiadających taki status. Zły stan zdrowia skutkuje wydatkami związanymi z koniecznością zakupu lekarstw. Utrudnia też z pewnością, co podkreślił wnioskodawca, znalezienie jakiegoś zatrudnienia. Skarżący utrzymuje się z dochodu o bardzo niskiej wysokości – 361 zł, którego źródło w całości stanowi pomoc społeczna. Zgodnie z jego twierdzeniem posiada wprawdzie udział w nieruchomości rolnej (o powierzchni 0,16 ha), której stan prawny jest jednak nieuregulowany. Ubiega się o przyznanie renty, jednakże postępowanie w tym zakresie jest w toku. Nie ma żadnych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Te wszystkie dane wskazują na zasadność żądania J. K. w całkowitym zakresie. Dlatego też przyznano mu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Podstawę rozstrzygnięcia stanowi art. 258 § 1, § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.