II SA/Rz 1116/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r., znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego obejmującego budowę: linii kablowej SN-15kV pomiędzy stacjami transformatorowymi [...] (słup nr 25) i [...] – 3 (słup nr 7) odpowiednio wg projektu budowlanego na działkach nr 733, 732/2, 732/1, 725, 716/4, 716/5, 715/2, 714/2, 713/6, 713/4, 712/2, 710/2, 711, 702, 1049, 790 w miejscowości B. – obręb [...] B. i na działce nr 18 w miejscowości B. – [...] B., jedn. ewid. [...]. Z powyższą decyzją nie zgodził się W. P. i zaskarżył ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Poza zarzutami odnoszącymi się do zaskarżonej decyzji wniósł o wstrzymanie jej wykonania. Jako uzasadnienie podał, że posadowienie urządzenia przesyłowego i dostarczanie urządzeniem prądu do okolicznych gospodarstw może spowodować zaistnienie trudnych do odwrócenia skutków. Urządzenie przesyłowe stanie się elementem całej sieci warunkującej dostarczenie prądu do odbiorców końcowych. Ewentualna rozbiórka urządzenia przesyłowego, stanowiącego element całej sieci może zakłócić funkcjonowanie tejże sieci. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej jako P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takim wypadku, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem (por. J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2006, s. 190). Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym art. 61 P.p.s.a. Należy przy tym zaznaczyć, że na tym etapie postępowania Sąd nie dokonuje oceny zaskarżonej decyzji. Zostanie bowiem ona poddana odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. Występując ze wskazanym żądaniem obowiązkiem skarżącego jest wskazanie konkretnych okoliczności odnoszących się do wymienionych przesłanek. Zasadniczo bowiem wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji, która ma przymiot ostatecznej w administracyjnym toku postępowania (art. 16 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 2013 r., poz. 269 ze zm.). Wymaga również zwrócenia uwagi, że sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy nie prowadząc autonomicznego postępowania dowodowego (art. 133, art. 106 § 3 i § 4 P.p.s.a.). Rozpoznanie zgłoszonego wniosku odbywa się bez badania zasadności skargi, a rolą Sądu na obecnym etapie postępowania jest dokonanie oceny zasadności podniesionych przez wnioskodawcę argumentów. Skoro wola skorzystania z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony skarżącej to ciąży na niej również obowiązek przedstawienia twierdzeń, tez lub dowodów odnoszących się do konkretnych zdarzeń określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Tymczasem rozpoznawany wniosek wymogów tych nie spełnia. Powołane okoliczności mają charakter ogólny, nie odnoszą się do konkretnych działań inwestycyjnych na danych nieruchomościach, w szczególności należących do skarżącego, skoro powinien on podejmować czynności procesowe w granicach własnego interesu prawego. Powołane przez skarżącego okoliczności nie dotyczą realizacji samej inwestycji o jakiej mowa w decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Sam skarżący nie podaje okoliczności, które pozwalałyby zakwalifikować przedmiotową inwestycję jako sprowadzającą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powodującą trudne do odwrócenia skutki. Nie wskazuje na skutki jakie realizacja inwestycji mogłaby ze szkodą dla skarżącego wywołać. Twierdzenie, że ewentualna rozbiórka urządzenia przesyłowego, stanowiącego element całej sieci, może zakłócić funkcjonowanie tejże sieci, nie stanowi argumentacji przemawiającej za pozytywnym rozpoznaniem wniosku i udzieleniem ochrony tymczasowej. Z podanych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.