II SA/Rz 1121/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący : SSO (del.) Anna Bembenek Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Mazurek – Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na posiedzeniu niejawnym w dniu [..] stycznia 2011 r. sprawy ze skargi L.S. na pismo Głównego Księgowego - Naczelnika Wydziału Finansów Komendy Wojewódzkiej Policji w R. z dnia [..].10.2010 r. L.Dz.[..] w przedmiocie nie wyrażenia zgody na przyznanie zwrotu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby postanawia: odrzucić skargę. Pan L.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na czynność materialno-techniczną Głównego Księgowego - Naczelnika Wydziału Finansów Komendy Wojewódzkiej Policji w R. polegającą na nie wyrażeniu zgody na przyznanie skarżącemu świadczeń finansowych z tytułu zwrotu kosztów dojazdu z miejsca zamieszkania do miejsca pełnienia służby. Wniesienie powyższej skargi poprzedzały następujące okoliczności: Pismem z dnia [..].09.2010r. aspirant L.S. zwrócił się do Głównego Księgowego - Naczelnika Wydziału Finansów Komendy Wojewódzkiej Policji w R. o naliczenie i wypłatę zaległych i bieżących świadczeń finansowych z tytułu kosztów dojazdu z miejsca zamieszkania do miejsca pełnienia służby. W uzasadnieniu wniosku powołał art. 93 ustawy o Policji. Pismem z dnia [..].10.2010 r. l.dz.[..]. Główny Księgowy - Naczelnik Wydziału Finansów Komendy Wojewódzkiej Policji w R. w związku z wnioskiem aspiranta L.S. oraz wnioskami innych funkcjonariuszy CBŚ KGP Zarządu w R. przesłał Dyrektorowi Centralnego Biura Śledczego KGP w W. dokumentację dotyczącą tych wniosków oraz zwrócił się o zajęcie stanowiska w przedmiotowej sprawie. Jednocześnie wyraził swoje własne negatywne stanowisko wobec roszczeń zgłaszanych przez funkcjonariuszy i je umotywował. Pismo z dnia [..].10.2010 r. l.dz.[...] przesłane zostało do wiadomości zainteresowanym, w tym skarżącemu Lesławowi Szaremu. W piśmie z dnia [...].10.2010 r. znak : [...], stanowiącym odpowiedź na w/pismo Naczelnika Wydziału Finansów KWP w R., Zastępca Dyrektora Biura Finansów KGP w W. zajął pozytywne stanowisko co do przedstawionych mu wniosków zastrzegając jednak, iż jego opinia nie jest wiążąca dla potencjalnego płatnika , którym jest Komendant Wojewódzki Policji w R. W odpowiedzi na skargę P. Komendant Wojewódzki Policji w R. wniósł o jej odrzucenie. Uzasadniając wniosek organ w pierwszej kolejności podniósł, iż Główny Księgowy - Naczelnik Wydziału Finansów KWP w R. nie jest organem, którego działanie lub bezczynność mogą być przedmiotem zaskarżenia przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym . Nadto argumentował, że odrzucenie skargi uzasadnia fakt, iż sfera wypłaty świadczenia ustalonego na podstawie ostatecznej decyzji została wyłączona z katalogu spraw, w których organ obowiązany byłby wydawać jakikolwiek akt władczy a wypłata albo powstrzymanie się od wypłaty następuje w drodze czynności technicznych organu , które z kolei nie są czynnościami określonymi w art.3 par.2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi .W końcowych wywodach odpowiedzi na skargę podniesiono, iż skarżący przed wniesieniem skargi winien wyczerpać tryb określony w art. 52 par.4 p.p.s.a. , to znaczy wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Organ podniósł także , iż policjanci Centralnego Biura Śledczego Komendy Głównej Policji Zarządu w R. są funkcjonariuszami Komendy Głównej Policji, stąd wszelkie spory związane ze stosunkiem służbowym , w tym wynikające z Rozdziału 8 ustawy o Policji pozostają w kompetencji Komendanta Głównego Policji. W piśmie z dnia [..].12.2010 r. skarżący ustosunkowując się do wniosku i argumentów odpowiedzi na skargę podniósł, iż jego pismo skierowane do Głównego Księgowego było wezwaniem do usunięcia naruszonego prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 93 ust.1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz.U. z 2002r. nr 7, poz. 58 ze zm. ) policjantowi, który zajmuje lokal mieszkalny w miejscowości pobliskiej miejsca pełnienia służby, przysługuje zwrot kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby w wysokości ceny biletów za przejazd koleją lub autobusem. . Zwrot tych kosztów nie przysługuje w roku kalendarzowym, w którym wykupiono uprawnienia do bezpłatnych przejazdów państwowymi środkami komunikacji, na podstawie odrębnych przepisów. W judykaturze ( vide : wyrok WSA w Gdańsku z dnia 14.04.2005r. II S.A. /Gd 1646/03 ONSA/WSA 2006/1/3 ) prezentowany jest pogląd , iż sprawa zwrotu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby na podstawie art. 93 ust.1 ustawy o Policji nie podlega rozstrzygnięciu w formie decyzji administracyjnej, bowiem uprawnienia do zwrotu powstają bezpośrednio z ustawy , co czyni zbędnym konkretyzację normy prawnej przez organ administracji publicznej. Realizacja obowiązku zwrotu następuje w drodze czynności materialno- technicznej polegającej na wypłacie bądź odmowie wypłaty stosownej kwoty pieniężnej, której to czynności dokonuje właściwy komendant policji , będący organem administracji publicznej. Ustawa o Policji nie przewiduje żadnych środków zaskarżenia tej czynności .Czynność ta jest zaskarżalna do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 par.2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm. ). Pogląd ten sąd orzekający w niniejszej sprawie w całości podziela. Oceniając kwestię dopuszczalności skargi należy jednak mieć na uwadze treść art. 52 par.3 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 par.2 pkt 4 i 4a , można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa, zaś termin do wniesienia skargi w takim przypadku określa przepis art. 53 par. 2 p.p.s.a., zgodnie z którym w przypadkach, o których mowa w art. 52 par.3 i 4 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa , a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie , w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Skoro zatem o ewentualnym naruszeniu prawa skarżący dowiedział się z pisma Naczelnika Wydziału Finansów KWP w R. z dnia [..].10.2010r., to dla uzyskania możliwości wniesienia skargi na czynność odmowy, którą zdaniem skarżącego to pismo wyraża, winien w terminie 14 dni od daty doręczenia tego pisma wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa . Na skutek zaniechania tego wezwania utracił możliwość kwestionowania w/w czynności materialno-technicznej w drodze skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Ponieważ z akt sprawy wynika, iż skarżący nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 52 par.3 p.p.s.a. skargę należy uznać za niedopuszczalną. Nie jest zasadne stanowisko skarżącego , iż spełnił wymóg, o którym mowa w art. 52 par.3 p.p.s.a., kierując pismo z dnia [..] .09.2010r. do Głównego Księgowego - Naczelnika Wydziału Finansów KWP w R., ponieważ z akt sprawy wynika, iż stanowi ono inicjujący postępowanie wniosek o zwrot kosztów dojazdu a nie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa , które to naruszenie skarżący wywodzi z treści /późniejszego/ pisma Naczelnika Wydziału Finansów KWP w R. z dnia [..].10.2010r. skierowanego do Dyrektora CBŚ KGP w W. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie może być czynnością wcześniejszą niż samo naruszenie i powzięcie wiadomości o naruszeniu. Niezależnie od powyższych rozważań stwierdzić należy, iż jakkolwiek co do samej zasady czynność polegająca na odmowie zwrotu kosztów dojazdu jest czynnością materialno-techniczną podlegająca kwestionowaniu w drodze skargi to w okolicznościach rozpoznawanej sprawy brak jest podstaw do uznania za taką czynność pisma Naczelnika Wydziału Finansów KWP w R. z dnia [..].10.2010 r. skierowanego do Dyrektora CBŚ KGP w W., ponieważ jest to korespondencja wewnętrzna sporządzona nie przez organ lecz przez komórkę merytoryczną i nie skierowana do skarżącego a przesłana mu jedynie do wiadomości. Pismo to stanowi jedynie opinię Głównego Księgowego - Naczelnika Wydziału Finansów KWP w R. co do wniosków skarżącego i innych funkcjonariuszy policji o zwrot kosztów dojazdu przedstawioną do rozważenia odpowiedniej komórce KGP w W. i nie stanowi czynności materialno-technicznej podlegającej kwestionowaniu w drodze skargi. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 par. 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.