II SA/Rz 1129/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka Sędziowie NSA Małgorzata Wolska SO del. Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego - postanawia – zawiesić postępowanie sądowe. II SA/Rz 1129/13 UZASADNIENIE M. W. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] lipca 2013 r. Nr [...] o odmowie przyznania mu specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad matką Z. W. Podstawą odmowy było uznanie, iż wnioskodawca nie spełnia przesłanek z art. 16a) ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1456)), który dla uzyskania ww. zasiłku wymaga rezygnacji z zatrudnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sąd rozpoznający niniejszą sprawę powziął informację o wystąpieniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Po 1026/13, z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego dotyczącym zgodności art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych z art. 2, art. 18, art. 32 ust.1 i art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, w zakresie w jakim przepis ten pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. W związku z badaniem przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją przepisu, który stanowił podstawę zaskarżonej decyzji oraz możliwością wystąpienia w przyszłości przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego, Sąd uznał, iż celowe jest zawieszenie postępowania toczącego się ze skargi M. W. w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Uznając zatem, że w rozpoznawanej sprawie zaistniała przesłanka do zawieszenia postępowania wymieniona w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.