II SA/Rz 113/16

PostanowienieWSA w Rzeszowie2016-03-02

Skład orzekający: Agata Kosowska-Dudzik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawcy spełniają przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, biorąc pod uwagę ich dochody, wydatki na leczenie i utrzymanie bezrobotnego syna?
Ratio decidendi
Wnioskodawcy spełniają przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ponieważ ich niskie dochody z emerytur, konieczność utrzymania bezrobotnego syna oraz wysokie wydatki na leczenie i rehabilitację uniemożliwiają im samodzielne pokrycie kosztów postępowania bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania.
Stan faktyczny
Skarżący S. K. i Z. K. zostali wezwani do uiszczenia 200 zł tytułem wpisu od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań. W odpowiedzi złożyli wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od całości kosztów sądowych, wskazując na niskie emerytury, utrzymywanie bezrobotnego syna, konieczność leczenia i rehabilitacji oraz inne wydatki. Sąd rozpoznał wnioski łącznie.
Rozstrzygnięcie
Przyznano wnioskodawcom prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2016 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosków S. K. i Z. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skarg: S. K., Z. K., Związku [...], A. J. C., K. B. oraz S. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dotyczących realizacji przedsięwzięcia - postanawia - przyznać wnioskodawcom prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. S. K. i Z. K. wezwani zostali do solidarnego uiszczenia kwoty 200 zł tytułem wpisu od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dotyczących realizacji przedsięwzięcia. W odpowiedzi na powyższe wnieśli o zwolnienie od tej opłaty. Następnie we wnioskach złożonych na urzędowych formularzach (PPF) rozszerzyli powyższe żądania wskazując, że ubiegają się o zwolnienie od całości kosztów sądowych. Z uzasadnień przedmiotowych żądań wynika, że wymienieni prowadzą wspólne gospodarstwo domowe wraz z dorosłym synem, który jest bezrobotny, bez prawa do zasiłku. Skarżący otrzymują emerytury w wysokościach: 873,17 zł oraz 811,50 zł. Wszyscy członkowie wspólnego gospodarstwa domowego pozostają w leczeniu. Prowadzą gospodarstwo rolne na własne potrzeby (uprawa ziemniaków, pszenicy, przydomowy ogród). Koszty wyjazdów na leczenie czy rehabilitację pokrywają pozostałe dzieci stron, które mają własne problemy finansowe. Z. K. zaciągnął kredyt w kwocie 5 000 zł na środki potrzebne do produkcji rolnej. Jako comiesięczne wydatki wskazane zostały następujące kwoty: 400 zł – opał, 150 zł – prąd, 35 zł – gaz, 35 zł – telefon, 35 zł – kanalizacja, 25 zł – wywóz śmieci, 430 zł – lekarstwa, rehabilitacja oraz dojazdy w powyższym celu, 10 zł – ubezpieczenie, 20 zł – podatek rolny. Wymienieni mieszkają w domu o pow. 96 m.kw., który był czterokrotnie zalewany podczas powodzi. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że z uwagi na wspólność praw i obowiązków skarżących związanych z przedmiotem zaskarżenia rozpoznano złożone przez nich wnioski łącznie. Wedle art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", zwolnienie od kosztów sądowych składa się na prawo pomocy w częściowym zakresie. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., jego uzyskanie wymaga wykazania przez ubiegającego się o nie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zasadniczo bowiem to na stronach postępowania spoczywa ciężar ponoszenia kosztów sądowych, co wynika z art. 199 P.p.s.a. Zdaniem rozpoznającej niniejsze wnioski, składający je wykazali, że spełniają wymienioną w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przesłankę przyznania im przedmiotowego wsparcia ze środków publicznych. Na potrzebę w tym zakresie wskazuje fakt uzyskiwania przez nich niskich świadczeń emerytalnych, które wystarczają na podstawowe potrzeby oraz pozostawania na ich utrzymaniu syna, który jest bezrobotny i nie pobiera związanego z takim statusem zasiłku. Zwrócenia uwagi wymaga także okoliczność, że każdy z członków wspólnego gospodarstwa domowego wymaga leczenia, a strony także rehabilitacji, co wiąże się z dużymi wydatkami – 430 zł miesięcznie. Z uwagi na wysokość tych ostatnich w porównaniu z dochodem stron nie są oni w stanie ich ponieść samodzielnie i dlatego też często uzyskują w tym zakresie pomoc od dzieci, które mają już własne rodziny. Skoro więc skarżący wydatkują całość swoich dochodów na konieczne utrzymanie, a dodatkowo zmuszeni są do uzyskiwania pomocy dzieci w celu korzystania z leczenia i rehabilitacji, to tym samym nie mają oni możliwości wygospodarowania środków pieniężnych na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Dlatego też zwolniono wnioskodawców od kosztów sądowych, o czym orzeczono na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło