II SA/Rz 1133/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2014 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku M. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego - postanawia - przyznać skarżącej prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Po wydaniu wyroku oddalającego skargę M. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, wyżej wymieniona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, z uwagi na zamiar złożenia skargi kasacyjnej od powołanego orzeczenia. Z wniosku tego, jak też przedstawionych na stosowne wezwanie dodatkowych danych wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z niepełnosprawnym w stopniu znacznym bratem, nad którym sprawuje opiekę. Zajmują mieszkanie o powierzchni 60 m. kw. Comiesięczne wydatki rodziny to następujące kwoty: 500 zł (żywność), 150 zł (lekarstwa), 30 zł (telefon), 300 zł (utrzymanie mieszkania przy uwzględnieniu faktu korzystania z dofinansowania w tym zakresie), 30 zł (gaz), 100 zł (prąd). Skarżąca nadesłała także wyciąg z posiadanego wraz z bratem rachunku bankowego z saldem końcowym na dzień 4 lutego 2014 r. - 0 zł. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono, co następuje: Jak już wyjaśniono skarżącej w skierowanym do niej wezwaniu o uzupełnienie złożonego przez nią wniosku o przyznanie prawa pomocy podlega on rozpoznaniu jedynie w części odnoszącej się do ustanowienia adwokata. Z mocy bowiem art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej następnie ‘P.p.s.a." wnioskodawczyni zwolniona jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w zainicjowanej jej skargą sprawie, jako że dotyczy ona problematyki - wskazanej w tym przepisie - pomocy społecznej. W takiej więc sytuacji, żądanie M. H. należy rozpatrzeć w aspekcie spełnienia przesłanki tzw. częściowego prawa pomocy, określonej w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Wedle tego przepisu, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w tych właśnie granicach następuje po wykazaniu przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. To rolą wnioskodawcy jest zatem przekonanie Sądu o zasadności zgłoszonego żądania, co winno nastąpić przez szczegółowe i rzetelne przedstawienie istotnych w tym przedmiocie danych. W ocenie rozpoznającej niniejszy wniosek, M. H. wykazała, że spełnia podaną wyżej przesłankę uczynienia w jej przypadku wyjątku od zasady ponoszenia przez strony postępowania sądowoadministracyjnego jego kosztów. Należy bowiem mieć na uwadze, że dwuosobowa rodzina wnioskodawczyni utrzymuje się z dochodu w bardzo niskiej wysokości, bo wynoszącej 1 149 zł. Z kwoty tej pokrywane są w istocie podstawowe tylko potrzeby tej rodziny tj. dotyczące wyżywienia, leczenia oraz mieszkania. Nie może także umknąć z pola uwagi, że skarżąca sprawuje opiekę nad niepełnosprawnym w stopniu znacznym bratem, w związku z czym nie jest w stanie podjąć zatrudnienia, co w oczywisty sposób poprawiłoby jej sytuację materialną. Wnioskodawczyni, jak też jej brat nie posiadają przy tym jakichkolwiek zasobów pieniężnych (co potwierdza saldo ich wspólnego rachunku bankowego), majątku nieruchomego (poza mieszkaniem, które zajmują) oraz wartościowych przedmiotów. Mając zatem na względzie przedstawione wyżej okoliczności przyznano M. H. prawo pomocy w żądanym przez nią zakresie tj. ustanowiono na jej rzecz adwokata. Podstawę rozstrzygnięcia stanowi art. 258 § 1, § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.