II SA/Rz 1134/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Maria Mikolik Sędziowie WSA Elżbieta Mazur-Selwa /spr./ WSA Karina Gniewek-Berezowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi A. Z. i E. Z. na postanowienie Wojewody Podkarpackiego z dnia 20 czerwca 2024 r. nr N-V.7581.1.2-A.2024 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania – skargę oddala – Przedmiotem skargi A.Z. i E.Z. (dalej: "Skarżący") jest postanowienie Wojewody Podkarpackiego (dalej: "Wojewoda" lub "organ odwoławczy") z dnia 20 czerwca 2024 r. nr N-V.7581.1.2-A.2024, stwierdzające niedopuszczalność odwołania. Jak wynika z akt sprawy, Prezydent Miasta K. (dalej: "Prezydent" lub "organ I instancji"), decyzją z dnia [...] grudnia 2023 r. nr [...], orzekł o odmowie ponownego ustalenia zapłaty za działkę [...] położoną w K., którą E.Z. sprzedała aktem notarialnym Rep. [...] z dnia [...] stycznia 1988 r. P. w R. za cenę [...] zł. Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli E.Z. i A.Z. Opisanym na wstępie postanowieniem z dnia 20 czerwca 2024 r., Wojewoda, działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm.; dalej: "k.p.a."), stwierdził, że odwołanie wniesione przez A.Z. jest niedopuszczalne. Wojewoda wskazał, że odwołującemu się A.Z. nie przysługiwał żaden tytuł prawny do przedmiotowej nieruchomości, którą E.Z. sprzedała aktem notarialnym Rep. [...] z dnia [...] stycznia 1988 r. P. w R., zatem nie przysługuje mu przymiot strony w niniejszym postępowaniu. Tym samym nie mógł wnieść skutecznie odwołania od przedmiotowej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Skarżący na wstępie zakwestionowali fakt rozdzielenia sprawy z ich wniosku na kilka postępowań i wydanie odrębnych decyzji. Natomiast zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie: art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, a także działania organu w sposób nastawiony jedynie na potwierdzenie i udowodnienie własnego stanowiska, z pominięciem prawdziwych okoliczności i faktów, które są niewygodne dla organu, a tym samym nie zmierzając do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy; art. 8 w zw. z art. 12 k.p.a., polegające na działaniu organu w sposób nieproporcjonalny, sprzeczny z zasadami logiki, stronniczy oraz z naruszeniem równego traktowania, co było przejawem prowadzenia postępowania w sposób niebudzący zaufania strony do władzy publicznej; art. 28 k.p.a. poprzez przyjęcie, że Skarżący nie jest stroną postępowania, kiedy była on spadkobiercą po J.Z., wobec czego w przedmiotowej sprawie posiada interes prawny. Na podstawie powyższych zarzutów Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania. Wskazali, że Skarżący A.Z. powinien być stroną w postępowaniu pod znakiem [...], tak jak Skarżąca powinna posiadać przymiot strony w postępowaniu pod znakiem [...], a ich odwołania powinny być w ww. sprawach przyjęte i rozpoznane. Wyjaśnili, że są rodzeństwem, które zgodnie z postanowieniem Sądu Powiatowego w K. z dnia [...] listopada 1974 r. sygn. akt [...] nabyło po 1/3 części spadku po ojcu J.Z., zaś pozostałą część 1/3 nabyła ich matka M.Z., po której dopiero spadek w całości nabył A.Z. W związku z powyższym, zdaniem Skarżących, sprawy dotyczące praw własności należnych ich ojcu stanowią ich interes prawny. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Skarga jest niezasadna. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Wojewody stwierdzające niedopuszczalność odwołania A.Z. od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] grudnia 2023 r. Prezydent Miasta K. decyzją z [...] grudnia 2023 r, znak: [...] orzekł o odmowie ponownego ustalenia zapłaty za działkę [...] położoną w K., którą E.Z. sprzedała aktem notarialnym Rep. [...] z 28 stycznia 1988 r. P. w R. za cenę [...] zł. Odwołującemu się A.Z. nie przysługiwał żaden tytuł prawny do przedmiotowej nieruchomości, zatem nie przysługuje mu przymiot strony w niniejszym postępowaniu. Tym samym nie mógł wnieść skutecznie odwołania od przedmiotowej decyzji. A.Z. w oczywisty sposób nie posiada interesu prawnego w tej sprawie (art. 28 k.p.a.). Zgodnie z art. 134 k.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania, a postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn przedmiotowych, jak też z przyczyn podmiotowych. W pierwszej grupie wymienić można brak przedmiotu zaskarżenia, wyłączenie możliwości wniesienia środka odwoławczego lub wyczerpanie przysługujących środków odwoławczych. Do podmiotowych przyczyn niedopuszczalności odwołania zalicza się przypadki wniesienia środka zaskarżenia przez osobę niemającą do tego legitymacji bądź przez osobę niemającą zdolności do czynności prawnych. W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z niedopuszczalnością podmiotową spowodowaną brakiem legitymacji do wniesienia odwołania. Sąd w tym zakresie w całości podziela stanowisko Wojewody wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Twierdzenia skargi podnoszące posiadanie przez A.Z. interesu prawnego w tej sprawie nie mają pokrycia w materiale dowodowym sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił jako niezasadną.