II SA/Rz 1135/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 25 września 2015 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] lipca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry - postanawia - odmówić przyznania wnioskodawczyni prawa pomocy. Do skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry A. Z. dołączyła wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wskazała, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych. Podniosła, że utrzymuje się z prowadzonej działalności gospodarczej w postaci lokalu gastronomicznego. Położony jest on jednak w "małej wiosce" i nie przynosi zysku. Dlatego też strona rozważa rezygnację z powyższej działalności. W okresie letnim wymieniony lokal przynosi ok. 1000 zł dochodu miesięcznie, natomiast "po sezonie" nie ma ruchu i trudno jest uzyskać środki na utrzymanie lokalu. Jako swój miesięczny dochód strona wskazała 1452,05 zł. Wobec tego, że oświadczenie powyższe zawierało zbyt mało danych odnośnie do sytuacji materialnej skarżącej, wezwana została do ich uzupełnienia. W odpowiedzi A. Z. podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z rodzicami i niepełnoletnim, uczącym się bratem. Podniosła, że ojciec pobiera rentę w wysokości 1000 zł; w związku z wypadkiem, którego doznał w 2007 r. jest inwalidą drugiej grupy i nie jest w stanie podjąć pracy zarobkowej. Wskazane świadczenie wystarcza na zakup leków, wizyty u lekarzy i rehabilitację. Matka strony jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Rodzice nie posiadają żadnych oszczędności pieniężnych. Skarżąca wskazała, że średni miesięczny dochód netto uzyskany przez nią od stycznia tego roku to 2263 zł. Kwota ta pokrywa wydatki na utrzymanie rodziny i domu, w którym mieszkają. Jako miesięczne wydatki rodziny wnioskodawczyni wskazała: 200 zł – prąd, 200 zł – gaz, 50 zł – telefon stacjonarny, 35 zł – Internet, 30 zł – wywóz śmieci, 292 zł – opał. Skarżąca podała, że nie posiada własnego samochodu; korzysta z samochodu rodziców (z 1995 r.). Pozostałe po opłaceniu powyższych wydatków środki wystarczają na zakup wyżywienia, najpotrzebniejszej odzieży oraz leków. Wobec takich okoliczności skarżąca nie jest w stanie czynić oszczędności. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: W myśl art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub też tylko ustanowienie adwokata. W art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. prawodawca wskazał, że przyznanie takiego wsparcia osobie fizycznej następuje, gdy znajduje się ona w sytuacji, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W przepisie tym wprost zostało zaznaczone, że wykazanie wymienionej w nim przesłanki przyznania prawa pomocy należy do wnioskodawcy. Zgodnie z art. 252 § P.p.s.a., wniosek o prawo pomocy winien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie rodzinnym, majątkowym oraz dochodach. Z kolei wezwanie kierowane do strony w trybie art. 255 P.p.s.a. służy uzupełnieniu przedstawionych przez nią we wniosku danych i dokumentów celem uzyskania pełnego obrazu odnośnie do jej sytuacji materialnej. Dlatego też brak całkowitego zastosowania się przez wnioskodawcę do takiego wezwania może stanowić podstawę odmowy uwzględnienia jego żądania. Uchylenie się przez A. Z. od przedstawienia wszystkich żądanych przez Sąd danych i dokumentów powoduje, że nie istnieją wystarczające podstawy do uznania jej oświadczeń i twierdzeń za uprawdopodobnione. A. Z. nie podała mianowicie kosztów utrzymania posiadanego przez rodziców samochodu osobowego, jak też nie nadesłała wyciągów z rachunków bankowych własnych i rodziców. Z uwagi na powyższe, a zatem wobec braku wykazania, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego siebie i rodziny, odmówiono zwolnienia jej od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. O powyższym orzeczono na podstawie c P.p.s.a.