II SA/Rz 1140/10

PostanowienieWSA w Rzeszowie2011-01-10

Skład orzekający: Anna Bembenek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo Głównego Księgowego - Naczelnika Wydziału Finansów KWP, stanowiące wewnętrzną korespondencję i opinię dotyczącą wniosku o zwrot kosztów dojazdu, może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jako czynność materialno-techniczna?
Ratio decidendi
Pismo Głównego Księgowego - Naczelnika Wydziału Finansów KWP, stanowiące wewnętrzną korespondencję i opinię dotyczącą wniosku o zwrot kosztów dojazdu, nie jest czynnością materialno-techniczną podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Ponadto, nawet jeśli uznać je za taką czynność, skarga jest niedopuszczalna z powodu niewyczerpania przez skarżącego trybu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.
Stan faktyczny
Aspirant R.B. zwrócił się do Głównego Księgowego - Naczelnika Wydziału Finansów KWP o zwrot kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby. Naczelnik Wydziału przesłał dokumentację do Dyrektora CBŚ KGP, prosząc o zajęcie stanowiska, i jednocześnie wyraził negatywne stanowisko wobec roszczeń. Pismo to zostało przesłane skarżącemu do wiadomości. R.B. wniósł skargę do WSA w Rzeszowie na pismo Naczelnika Wydziału, uznając je za odmowę przyznania zwrotu kosztów. Organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że pismo nie jest aktem lub czynnością podlegającą zaskarżeniu, a skarżący nie wyczerpał trybu wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący : SSO (del.) Anna Bembenek Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi R.B. na pismo Głównego Księgowego - Naczelnika Wydziału Finansów Komendy Wojewódzkiej Policji w [..] z dnia [..].10.2010r. L.Dz.F[..] w przedmiocie nie wyrażenia zgody na przyznanie zwrotu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby p o s t a n a w i a: o d r z u c i ć skargę. Pan R.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na czynność materialno-techniczną Głównego Księgowego - Naczelnika Wydziału Finansów Komendy Wojewódzkiej Policji w [..] w postaci pisma z dnia [..].10.20lOr. , znak : l.dz.F -[..], podnosząc , iż w piśmie tym Naczelnik Wydziału Finansów KWP w [..] nie wyraził zgody na przyznanie skarżącemu zwrotu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby. Wniesienie powyższej skargi poprzedzały następujące okoliczności: Pismem z dnia 30.09.20lOr. aspirant R.B. zwrócił się do Głównego Księgowego - Naczelnika Wydziału Finansów Komendy Wojewódzkiej Policji w [..] o naliczenie i wypłatę zaległych i bieżących świadczeń finansowych z tytułu kosztów dojazdu z miejsca zamieszkania do miejsca pełnienia służby. W uzasadnieniu wniosku powołał art. 93 ustawy o Policji. Pismem z dnia [..].10.20lOr. l.dz.F-[..] Główny Księgowy – Naczelnik Wydziału Finansów Komendy Wojewódzkiej Policji w [..] w związku z wnioskiem aspiranta R.B. oraz wnioskami innych funkcjonariuszy CBŚ KGP Zarządu w [..] przesłał Dyrektorowi Centralnego Biura Śledczego KGP w [..] dokumentację dotyczącą tych wniosków oraz zwrócił się o zajęcie stanowiska w przedmiotowej sprawie. Jednocześnie wyraził swoje własne negatywne stanowisko wobec roszczeń zgłaszanych przez funkcjonariuszy i je umotywował. Pismo z dnia [..].10.2010r. l.dz.F-[..] przesłane zostało do wiadomości zainteresowanym, w tym skarżącemu. W dniu 03 listopada 2010r. R.B. wniósł do WSA w Rzeszowie za pośrednictwem Głównego Księgowego - Naczelnika Wydziału Finansów KWP w [..] skargę w przedmiocie nie przyznania mu świadczeń finansowych z tytułu zwrotu kosztów dojazdu z miejsca zamieszkania do miejsca pełnienia służby. W odpowiedzi na skargę [..] Komendant Wojewódzki Policji w [..] wniósł o jej odrzucenie . Uzasadniając wniosek organ w pierwszej kolejności podniósł, iż Główny Księgowy - Naczelnik Wydziału Finansów KWP w [..] nie jest organem, którego działanie lub bezczynność mogą być przedmiotem zaskarżenia przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym . Nadto argumentował, że odrzucenie skargi uzasadnia fakt , iż sfera wypłaty świadczenia ustalonego na podstawie ostatecznej decyzji została wyłączona z katalogu spraw , w których organ obowiązany byłby wydawać jakikolwiek akt władczy a wypłata albo powstrzymanie się od wypłaty następuje w drodze czynności technicznych organu , które z kolei nie są czynnościami określonymi w art. 3 par.2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi .W końcowych wywodach odpowiedzi na skargę podniesiono, iż skarżący przed wniesieniem skargi winien wyczerpać tryb określony w art. 52 par.4 p.p.s.a. , to znaczy wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Organ podniósł także , iż policjanci Centralnego Biura Śledczego Komendy Głównej Policji Zarządu w [..] są funkcjonariuszami Komendy Głównej Policji, stąd wszelkie spory związane ze stosunkiem służbowym , w tym wynikające z Rozdziału 8 ustawy o Policji pozostają w kompetencji Komendanta Głównego Policji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuję : Zgodnie z art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz.U. z 2002r. nr 7 , poz. 58 ze zm. ) policjantowi , który zajmuje lokal mieszkalny w miejscowości pobliskiej miejsca pełnienia służby , przysługuje zwrot kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby w wysokości ceny biletów za przejazd koleją lub autobusem. . Zwrot tych kosztów nie przysługuje w roku kalendarzowym, w którym wykupiono uprawnienia do bezpłatnych przejazdów państwowymi środkami komunikacji, na podstawie odrębnych przepisów. W judykaturze ( vide : wyrok WSA w Gdańsku z dnia 14.04.2005r. II S.A. /Gd 1646/03 ONSA/WSA 2006/1/3 ) prezentowany jest pogląd , iż sprawa zwrotu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby na podstawie art. 93 ust.1 ustawy o Policji nie podlega rozstrzygnięciu w formie decyzji administracyjnej , bowiem uprawnienia do zwrotu powstają bezpośrednio z ustawy , co czyni zbędnym konkretyzację normy prawnej przez organ administracji publicznej. Realizacja obowiązku zwrotu następuje w drodze czynności materialno- technicznej polegającej na wypłacie bądź odmowie wypłaty stosownej kwoty pieniężnej, której to czynności dokonuje właściwy komendant policji , będący organem administracji publicznej. Ustawa o Policji nie przewiduje żadnych środków zaskarżenia tej czynności .Czynność ta jest zaskarżalna do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 par.2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm. ). Pogląd ten sąd orzekający w niniejszej sprawie w całości podziela. Oceniając kwestię dopuszczalności skargi należy jednak mieć na uwadze treść art. 52 par.3 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności , o których mowa w art. 3 par.2 pkt 4 i 4a , należy poprzedzić wezwaniem na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa, zaś termin do wniesienia skargi w takim przypadku określa przepis art. 53 par. 2 p.p.s.a., zgodnie z którym w przypadkach, o których mowa w art. 52 par.3 i 4 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa , a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie , w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Ponieważ z akt sprawy wynika, iż skarżący nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 52 par.3 p.p.s.a. skargę należy uznać za niedopuszczalną. Niezależnie od powyższych rozważań stwierdzić należy, iż jakkolwiek co do samej zasady czynność polegająca na odmowie zwrotu kosztów dojazdu jest czynnością materialno-techniczną podlegającą kwestionowaniu w drodze skargi to w okolicznościach rozpoznawanej sprawy brak jest podstaw do uznania za taką czynność pisma Naczelnika Wydziału Finansów KWP w [..] z dnia [..].10.2010r. skierowanego do Dyrektora CBŚ KGP w [..], ponieważ jest to korespondencja wewnętrzna sporządzona przez komórkę merytoryczną , nie skierowana do skarżącego a przesłana mu jedynie do wiadomości. Pismo to nadto nie zawiera stanowiska organu, co do wniosku o zwrot kosztów dojazdu stanowiąc jedynie opinię Głównego Księgowego - Naczelnika Wydziału Finansów KWP w [..] co do wniosków skarżącego i innych funkcjonariuszy policji przedstawioną do rozważenia i ewentualnej weryfikacji odpowiedniej komórce KGP w [..]. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 par. 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło