II SA/Rz 1142/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. M. R. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 6 czerwca 2012 r. sygn. akt II SA/Rz 1142/11 oddalającego skargę S. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącego adw. M. R. kwotę 147,60 zł. (sto czterdzieści siedem złotych 60/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, na którą składa się należna tytułem wynagrodzenia opłata w wysokości 120 zł. i naliczone od niej 23 % podatku od towarów i usług, tj. 27,60 zł. Wyrokiem z dnia 6 czerwca 2012 r. sygn. akt j.w. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę S. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...]. Wyrokiem tym przyznano także adwokatowi M. R. ustanowionemu dla skarżącego w ramach prawa pomocy wynagrodzenie tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 295,20 zł. W dniu 29 czerwca 2012 r. zostało złożone w siedzibie Sądu przez pełnomocnika skarżącego pismo informujące o sporządzeniu przez niego opinii o braku podstaw do wniesienia w przedmiotowej sprawie skargi kasacyjnej. W piśmie tym, informując o przesłaniu odpisu w/w opinii listem poleconym na adres skarżącego (załączając na tę okoliczność kserokopię potwierdzenia nadania przesyłki) wniósł on jednocześnie o zasądzenie kosztów sporządzenia tej opinii według norm przepisanych oświadczając, że koszty te nie zostały w całości ani w części uiszczone. Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z regulacją zawartą w § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.), koszty tej pomocy obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosiła 240 zł. W drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – o ile sprawę prowadził ten sam adwokat - jest to 50 % tej stawki, nie mniej jednak niż 120 zł. (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia). Uwzględniając nakład pracy pełnomocnika związany ze sporządzeniem opinii (przy braku możliwości zapoznania się z jej treścią) pozostający w związku z reprezentowaniem skarżącego w postępowaniu I-instancyjnym oraz charakter sprawy i stopień jej skomplikowania przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną kwotę 120 zł. podwyższoną na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia o należny podatek od towarów i usług, tj. 27,60 zł. Pełnomocnik skarżącego nie wykazał żadnych poniesionych przez siebie a związanych ze sporządzeniem opinii wydatków. W kontekście braku przedłożenia opinii do akt sądowych należy wskazać m.in. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r. sygn. akt OZ 720/2004, zgodnie z którym pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. Gdy pomoc prawna polega na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, pełnomocnik powinien wykazać, że opinia została sporządzona i przekazana stronie. Opinię bowiem sporządza się dla strony i w jej interesie. Ani § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia ani też żaden z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje obowiązku przedkładania Sądowi opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Sąd ustalając, czy pomoc prawna została udzielona, może poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika (w razie wątpliwości – które w rozpatrywanym przypadku nie zachodzą - fakt udzielenia pomocy prawnej może także potwierdzić sama strona). W związku z powyższym na podstawie powołanych przepisów w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.