II SA/Rz 1144/19

WyrokWSA w Rzeszowie2019-11-13

Skład orzekający: Małgorzata Wolska, Paweł Zaborniak, Maciej Kobak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ nadzoru budowlanego prawidłowo nałożył obowiązek wykonania robót budowlanych w celu doprowadzenia budynku mieszkalnego do stanu zgodnego z prawem, w sytuacji gdy budowa została zrealizowana niezgodnie z pozwoleniem na budowę, w tym w zakresie usytuowania budynku i braku wykonania muru ogniowego, a także wstawienia okna zamiast luksferów?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy nadzoru budowlanego prawidłowo zastosowały art. 51 Prawa budowlanego, nakładając obowiązek wykonania robót budowlanych w celu doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem. Stwierdzono, że budowa została zrealizowana niezgodnie z pozwoleniem na budowę, w szczególności w zakresie usytuowania budynku i braku wykonania muru ogniowego od strony zachodniej, co narusza przepisy bezpieczeństwa pożarowego. Nakaz zamurowania okna luksferami jest właściwą procedurą naprawczą.
Stan faktyczny
W sprawie chodziło o decyzję nakładającą na A. B. obowiązek wykonania robót budowlanych w celu doprowadzenia budynku mieszkalnego do stanu zgodnego z prawem. Organ ustalił, że budynek został wybudowany niezgodnie z pozwoleniem na budowę, w tym zmieniono jego lokalizację, nie wykonano muru ogniowego od strony zachodniej, a w miejscu luksferów wstawiono okno. Strona skarżąca podnosiła, że budynek istnieje od wielu lat, a spór dotyczy granicy działki. Organy nadzoru budowlanego utrzymały w mocy decyzję nakazującą zamurowanie okna.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Małgorzata Wolska /spr./ Sędziowie WSA Paweł Zaborniak WSA Maciej Kobak Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2019 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2019r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych -skargę oddala- Przedmiotem skargi jest, wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 51 ust. 7 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm. – dalej: "P.b.") decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej WINB) z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] nakładająca obowiązek wykonania określonych robót budowlanych. Z uzasadnienia i akt sprawy wynika, że PINB przeprowadził czynności kontrolne na działce nr 1478/1 w Ł. W ich wyniku ustalił, że na ww. działce znajduje się wolnostojący budynek mieszkalny o wymiarach 9,80m x 10,80m, piętrowy, częściowo podpiwniczony, wykonany w technologii tradycyjnej - ściany murowane z pustaków betonowych, strop żelbetowy typu Kleina z wypełnieniem z cegły, dach dwuspadowy niesymetryczny kryty blachą. Od strony wschodniej do budynku przylega parterowy ganek o szer. 1,70m, wysunięty o 1,02m w kierunku południowym. Od strony południowej znajduje się zadaszony taras o wym. 2,70m x 6,40m. Do budynku doprowadzono przyłącza wody, kanalizacji sanitarnej, gazu i energii elektrycznej. Obiekt wybudowano na podstawie decyzji Naczelnika Miasta [...] z dnia [...] maja 1984 r. nr [...] o pozwoleniu na budowę. Zgodnie z załączonym do pozwolenia planem zagospodarowania parceli nr 1478/1 budynek mieszkalny winien posiadać wymiary 10,50m x 9,51 m, usytuowany winien być 14,00m od granicy północnej, 3,50m od zachodniej granicy działki R. Ś. ścianą z murem ogniowym oraz 3,50m od granicy południowej. Jak ustalono w trakcie budowy zmieniono lokalizację budynku, nie wykonano muru ogniowego od strony zachodniej, a w miejscu otworu z luksferów wstawiono okno o wym. 1,76m x 1,15m. Z dokonanych przez PINB pomiarów wynika, że odległość przedmiotowego budynku od ogrodzenia od strony północnej wynosi 11,0 m, od ogrodzenia w granicy południowej - 5,26m, zaś od ogrodzenia od strony zachodniej - 3,62m. Granica od strony zachodniej (tj. od strony działki nr ewid. 1477 własności M. Ś.) jest granicą sporną, co do której toczy się postępowanie rozgraniczeniowe. Zmierzona odległość przedmiotowego budynku od budynku mieszkalnego istniejącego na działce sąsiedniej nr ewid. 1477 wynosi 6,44m. Na podstawie zebranego materiału dowodowego PINB stwierdził, że budowa przedmiotowego budynku mieszkalnego została zrealizowana niezgodnie z projektem budowlanym i warunkami udzielonego pozwolenia na budowę. Wprowadzone zmiany powodują naruszenie przepisów techniczno - budowlanych określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1422 ze zm. – zwane dalej "rozporządzeniem") - w zakresie wymaganych odległości budynku od granicy działki oraz w zakresie przepisów przeciwpożarowych. W tej sytuacji PINB decyzją z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] nałożył na A. B. obowiązek wykonania określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr ewid. 1478/1 położonej w Ł. przy ul. [...] do stanu zgodnego z prawem, w terminie do [...] lipca 2019 r., poprzez zamurowanie otworu okiennego luksferami w ścianie zachodniej po uprzednim zdemontowaniu okna o wym. 1,76m x 1,15m na strychu. Odwołanie od opisanej wyżej decyzji złożyła A. B. wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia postępowania rozgraniczeniowego. Odwołująca wyjaśniła, że budynek mieszkalny został odebrany w 1985 r. i wybudowany w odległości 4m od strony zachodniej, wobec czego w ścianie zachodniej domu zostało wykonane okno zamiast luksferów. W 2018 r. budynek został docieplony. Skarżąca podaje, że od samego początku budowania domu sąsiedzi od strony zachodniej toczyli z nią spór o granicę. Pod jej nieobecność wznieśli płot i przesunęli granicę na jej działkę, skutkiem czego pierwotna odległość 4m od prawdziwej granicy zmniejszyła się o 20cm. Aktualnie przed Sądem Rejonowym w [...] toczy się postępowanie o rozgraniczenie - sygn. akt [...]. W ocenie odwołującej decyzja organu I instancji jest wadliwa i przedwczesna (wobec nierozstrzygnięcia sprawy o granicę). Nadto nie zaistniała żadna z przesłanek wymienionych w art. 50 ust. 1 P.b. Organ nie wykazał, że istniejące okno stanowi zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska. Nakaz zamurowania otworu okiennego tylko z powodu naruszenia § 12 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia stanowi nadmierny rygoryzm (budynek w takiej postaci istnieje od kilkudziesięciu lat). Odwołująca zwróciła także uwagę, że posiada zgodę sąsiadów z 1982 r. na budowę domu w odległości 3m od granicy. Nie zachodzi istotne naruszenie obowiązujących przepisów techniczno-budowlanych. Oba budynki są murowane, kryte materiałem niepalnym, oddziela je pas wolnej przestrzeni, nie występuje ryzyko ognia. Postanowieniem z dnia [...] maja 2019 r. WINB odmówił zawieszenia postępowania. Natomiast decyzją z [...] maja 2019 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy stwierdził, że stanowisko PINB jest prawidłowe, jednakże uzasadnienie decyzji wymaga uzupełnienia. W ocenie WINB organ I instancji prawidłowo ustalił, że budynek mieszkalny na działce nr 1478/1 w Ł. własności A. B. został zrealizowany niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym i udzielonym pozwoleniem na budowę, a także że w sprawie nie zachodzi przypadek samowoli budowlanej, a sprawę należało zbadać pod kątem ewentualnego wystąpienia zagrożeń bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożeń środowiska (art. 50 ust. 1 pkt 2 P.b.) oraz naruszenia w sposób istotny ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach (art. 50 ust. 1 pkt 4 P.b.). Organ odwoławczy wskazał, że w trakcie budowy przedmiotowego budynku zmieniono jego lokalizację, nie wykonano muru ogniowego od strony zachodniej, a w miejscu otworu z luksferów wstawiono okno o wym. 1,76m x 1,15m. Odnosząc się do stwierdzonych nieprawidłowości organ odwoławczy podał, że zmiana lokalizacji budynku polegała na jego przesunięciu w kierunku północnym, tj. w kierunku działki drogowej nr ewid. 1438/1. Odległość budynku od granicy działki nr ewid. 1438/1 określona na zatwierdzonym planie zagospodarowania parceli nr 1478/1 w Ł. powinna wynosić 14,0 m. Tymczasem z pomiarów dokonanych w terenie wynika, że odległość ta wynosi 11m. W konsekwencji zwiększyła się odległość budynku od południowej granicy działki. WINB podkreślił, że w myśl art. 36a ust. 5 pkt 1 P.b. zmiana zagospodarowania działki lub terenu stanowi istotne odstąpienie od zatwierdzonego pozwoleniem na budowę projektu budowlanego – zachodzi przesłanka z art. 50 ust. 1 pkt. 4 P.b. Dokonane odstąpienie nie spowodowało natomiast naruszenia przepisów dotyczących wymaganych odległości obiektów budowlanych od krawędzi jezdni drogi publicznej, określonych w art. 43 ust. 1 ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. 2018 r. poz. 2068 ze zm.). Skoro w kwestii zmiany zagospodarowania działki nie stwierdzono naruszenia obowiązujących obecnie przepisów techniczno-budowlanych, to brak było podstaw do zastosowania art. 51 P.b. Jako nieznajdujące poparcia w zgromadzonym materiale dowodowym organ uznał twierdzenia odwołującej, że budynek mieszkalny został wybudowany w odległości 4m od zachodniej granicy działki i z tego względu w ścianie zachodniej domu zostało wykonane okno zamiast luksferów. WINB zauważył, że wobec trwającego sporu granicznego oparł się na pomiarze odległości pomiędzy budynkami mieszkalnymi na działce nr ewid, 1478/1 i sąsiedniej nr ewid. 1477. Zgodnie z planem zagospodarowania parceli nr 1478/1 w Ł. w 1984 r. na działce nr ewid. 1477 istniał budynek mieszkalny usytuowany w odległości 3,20m od granicy z działką nr ewid. 1478/1 (przedmiotowy budynek należało wybudować w odległości 3,50m od granicy między ww. działkami). Odległość między budynkami powinna wynosić 6,70m. Zmierzona w trakcie kontroli odległość przedmiotowego budynku od istniejącego na działce nr ewid. 1477 budynku mieszkalnego wyniosła 6,44m. Różnica między odległością faktyczną, pomierzoną w terenie a odległością określoną na planie zagospodarowania wynika z wykonanego ocieplenia przedmiotowego budynku. Ocieplenie budynku jest też powodem różnic w wymiarach samego budynku: wymiary określone na planie zagospodarowania wynoszą 10,50m x 9,51m, podczas gdy rzeczywiste wymiary budynku z ociepleniem to 10,80m x 9,80m. Na podstawie ww. okoliczności organ uznał, że usytuowanie przedmiotowego budynku w płaszczyźnie horyzontalnej (wschód - zachód) jest zgodne z planem zagospodarowania parceli nr ewid. 1478/1 w Ł. Organ odwoławczy wskazał, że dalszymi stwierdzonymi nieprawidłowościami jest niewykonanie muru ogniowego od strony zachodniej oraz wstawienie w miejsce otworu z luksferów okna o wym. 1,76m x 1,15m. Odstępstwa te w świetle art. 36a P.b. nie mają charakteru odstępstw istotnych od zatwierdzonego projektu budowlanego, lecz zachodzi sytuacja określona w art. 50 ust. 1 pkt. 4 P.b., tj. wykonanie robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach. WINB wyjaśnił, że zgodnie z warunkami technicznymi jakim powinny odpowiadać budynki, zarówno obowiązującymi w dacie budowy (§ 12 Rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r., Dz. U. z 1980 r. Nr 17, poz. 62 ze zm.) jak i obecnie (§ 12 ust. 1 rozporządzenia) ściana z otworami okiennymi powinna być usytuowana w odległości 4m od granicy działki. Organ nadzoru budowlanego wskazał, że plan zagospodarowania przewidywał wybudowanie budynku na działce nr ewid. 1478/1 w zbliżeniu do granicy zachodniej, ale pod określonymi warunkami, tj. wykonaniem ścinany zachodniej jako mur ogniowy z otworem wypełnionym luksferami. Powyższego inwestor nie dopełnił. Z tego powodu usytuowanie przedmiotowego budynku narusza przepisy dotyczące bezpieczeństwa pożarowego. Organ wyjaśnił też, że warunkami determinującymi doprowadzenie przedmiotowego budynku mieszkalnego do stanu zgodnego z przepisami są przepisy obowiązujące w dacie wydania decyzji tj. zawarte w rozporządzeniu z dnia 12 kwietnia 2002 r. (zdaniem organu nakazywanie zmian i przeróbek w kontekście spełnienia wymagań określonych przepisami wcześniejszymi, już nieobowiązującymi, nie znajduje funkcjonalnego uzasadnienia i oznaczałoby kreowanie stanu niezgodnego z aktualnym stanem prawnym). W dalszej części organ wyjaśnił, że budynki mieszkalne ze względu na bezpieczeństwo pożarowe zaliczane są do kategorii ZL IV (zagrożenia ludzi). Przepisy przeciwpożarowe wskazują, że odległość między zewnętrznymi ścianami budynków zaliczanych do kategorii ZL powinna wynosić 8m (dla budynków na działce 1477 i 1478/1 zastosowanie ma § 271 ust. 1 rozporządzenia, kolumna nr 2 tabeli). Zgodnie z § 271 ust. 9 rozporządzenia odległość ta może być zmniejszona o 25% (czyli do 6m), jeżeli budynki są zwrócone do siebie ścianami i dachami z przekryciami nierozprzestrzeniającymi ognia, niemającymi otworów. Organ zauważył, że w rozpoznawanej sprawie oba budynki zwrócone są do siebie ścianami z otworami okiennymi. Z urzędu jest mu wiadomym, że w stosunku do budynku na działce nr ewid. 1477 toczy się postępowanie administracyjne oraz zapadła decyzja PINB z dnia [...] lutego 2019 r. ([...]), nakazująca zamurowanie luksferami trzech otworów okiennych w ścianie wschodniej (tj. od strony działki nr ewid. 1478/1). Postępowanie jest obecnie na etapie odwoławczym. WINB podkreślił, że celem prowadzenia obu postępowań jest doprowadzenie obu budynków mieszkalnych do stanu zgodnego z przepisami. Stan taki możliwy jest do osiągnięcia, jeśli oba budynki zwrócone będą do siebie ścianami bez otworów. Wówczas istniejąca między budynkami odległość 6,44m spełniać będzie wymogi przepisów przeciwpożarowych, z uwzględnieniem § 271 ust. 9 rozporządzenia. W tych okolicznościach jako prawidłowe organ odwoławczy uznał rozstrzygnięcie PINB, by zamurować istniejący w ścinanie zachodniej otwór okienny luksferami. Przepisy rozporządzenia dopuszczają wypełnianie otworów luksferami jako materiałem niepalnym przepuszczającym światło. Nie zachodzi konieczność wykonywania ściany zachodniej budynku jako ściany oddzielenia przeciwpożarowego. Reasumując WINB stwierdził, że prawidłowo organ I instancji uznał, że w omawianym przypadku zachodzi możliwość doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem i wdrożył procedurę naprawczą w trybie art. 51 P.b. dla robot zakończonych (ust. 7 art. 51 P.b.). Zasadnie nałożył obowiązek wykonania określonych robót budowlanych, wskazany termin wykonania robót jest technicznie uzasadniony. Skargę na tę decyzję do WSA w Rzeszowie złożyła A. B. wnioskując o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podała, że budynek został odebrany w 1985 r. i wybudowany w odległości 4m, bez muru ogniowego i z oknem na piętrze. Podkreśliła, że zachowała wymaganą odległość zarówno jeśli chodzi o usytuowanie domu, jak i studni. Wszystkie roboty starała się wykonać zgodnie z przepisami prawa. Wskazywane na mapach odległości 3,5m dotyczą budynku z murem ogniowym i luksferami. Raz jeszcze podkreśliła, że posiada zgodę sąsiadów na wykonanie budynku w odległości mniejszej, bo 3m. Z zgodą "urzędu" przesunęła dom o 4m. W dalszej części skarżąca wskazała na okoliczności związane z sytuowaniem obiektów przez sąsiada F. Ś. W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Sądy administracyjne, jak stanowi art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 2107) sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kierując się zatem kryterium legalności dokonują oceny zaskarżonego aktu oraz postępowania poprzedzającego jego wydanie z normami prawnymi – proceduralnymi i materialnymi – a ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "P.p.s.a." sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków zawartych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych treścią zaskarżonego aktu. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez sąd następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 P.p.s.a.). Przeprowadzona według powyższych kryteriów kontrola legalności zaskarżonej decyzji nie wykazała naruszenia prawa przy jej wydawaniu i dlatego skarga, zgodnie z art. 151 P.p.s..a, podlegała oddaleniu. Postępowanie administracyjne w sprawie niniejszej prowadzone było na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.). Kwestionowane w skardze rozstrzygnięcie organów nadzoru budowlanego podjęte zostało na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 51 ust. 7 tej ustawy. Stosownie do art. 51 ust. 1 pkt 2 organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Przepis ten stosuje się odpowiednio w sytuacji, gdy roboty budowlane zostały już wykonane, co wynika z ust. 7 tegoż art. 51. Nałożenie zatem na inwestora, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 wspomnianego wyżej, obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem powinno polegać na określeniu konkretnych czynności mogących doprowadzić inwestycję do stanu, o jakim mowa w tym przepisie. Są to tzw. czynności naprawcze podobne do tych, jakie organ mógł nakazać na podstawie art. 40 Prawa budowlanego z 1974 r. Termin zaś, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 ma nie tylko charakter dyscyplinujący w stosunku do adresata decyzji wydanej na tej podstawie, ale w razie niewykonania nałożonego obowiązku powoduje konsekwencje prawne określone w ust. 3 pkt 2. W ocenie Sądu, zebrany w sprawie materiał dowodowy dawał organom nadzoru budowlanego podstawę do jednoznacznego ustalenia, że spełnione zostały przesłanki określone w omówionym wyżej przepisie. Z uwagi na zaprezentowanie stanu faktycznego sprawy przy okazji opisywania stanowiska strony skarżącej i organu brak jest konieczności jego powielania. Wskazać jednak należy, że budynek mieszkalny na działce nr 1478/1 w Ł. własności A. B. został zrealizowany niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym i udzielonym pozwoleniem na budowę (decyzja Naczelnika M. [...] z [...] maja 1984 r.), zmieniono jego lokalizację, nie wykonano muru ogniowego od strony zachodniej, w miejscu z luksferów wstawiono okno o wymiarach 1,76 x 1,15 m. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji w sposób klarowny i szczegółowy przedstawia dokonaną ocenę tych odstąpień, wspartą przepisami P.b. i rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a która zasługuje na akceptację Sądu. Według ustaleń organów obu instancji znajdujących wsparcie w zebranym materiale dowodowym odległość przedmiotowego budynku, tj. na działce nr 1478/ od budynku istniejącego na działce nr 1477, zmierzona podczas kontroli w dniu [...] grudnia 2018 r., wynosi 6,44 m, a wg planu zagospodarowania działki nr 1478/1 powinna wynosić 6,70 m (różnica wynika z ocieplenia przedmiotowego budynku, z tego też powodu wynika różnica w wymiarach budynku). Według ww planu w 1984 r. na działce nr 1477 istniał już budynek mieszkalny w odległości 3,20 m od granicy z działką nr 1478/1, przedmiotowy budynek należało wybudować w odległości 3,50 m od granicy między ww działkami. Nieprawidłowością, w istocie niesporną, jest też niewykonanie przez inwestora budynku na działce nr 1478/1 muru ogniowego od strony zachodniej z otworem wypełnionym luksferami (w jego miejsce wstawiono okno o wymiarach 1,76 x 1,15 m). Słusznie więc opisaną sytuację sklasyfikowano jako odpowiadającą określonej w art. 50 ust. 1 pkt 4 P.b. Skoro ww plan zagospodarowania działki nr 1478/1 przewidywał usytuowanie budynku mieszkalnego na tej działce w zbliżeniu od granicy zachodniej (w odległości mniejszej od wymaganych 4m) pod warunkiem wykonania od tej strony ściany jako mur ogniowy z otworem wypełnionym luksferami, co nie zostało przez inwestora wykonane, to trafną jest ocena organów nadzoru budowlanego, iż usytuowanie przedmiotowego budynku narusza przepisy bezpieczeństwa pożarowego, zawarte w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. Prawidłowo również organy te przyjęły, powołując regulacje wynikające z § 271 ust. 1 i 9 rozporządzenia ww, że wymagana odległość 8 m między zewnętrznymi ścianami budynków zaliczanych do kategorii ZL (należą tu budynki znajdujące się na działkach nr 1477 i 1478/1) może być zmniejszona o 25 %, czyli do 6 m, jeżeli budynki są zwrócone do siebie ścianami i dachami z przekryciami nierozprzestrzeniającymi ognia, niemającymi otworów. Przedmiotowy budynek na działce nr 1478/1 i budynek mieszkalny na działce nr 1477 zwrócone są do siebie ścianami z otworami okiennymi. Nie ulega zatem wątpliwości, że zamurowanie otworów okiennych w obu tych budynkach (wówczas będą do siebie zwrócone ścianami bez otworów) doprowadzi te budynki do stanu zgodnego z przepisami. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, iż z urzędu wiadomo mu, iż decyzją z dnia [...] lutego 2019 r. ([...]) PINB nakazał zamurowanie luksferami trzech otworów okiennych w ścianie budynku na działce nr 1477 (od strony działki nr 1478/1). W konsekwencji odległość 6,44 m istniejąca między budynkami ww (wg projektu protokołu kontroli z [...].12.2018 r.) spełniać będzie wymogi przepisów przeciwpożarowych. Zatem obowiązek zamurowania otworu okiennego luksferami, po uprzednim zdemontowaniu okna o wymiarach 1,76 x 1,15 m na strychu, niewątpliwie doprowadzi przedmiotowy budynek mieszkalny na działce nr 1478/1 do stanu zgodnego z warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę oraz z przepisach prawa. Podsumowując, zaskarżona decyzja nie narusza prawa i w rezultacie Sąd nie znajduje powodów do usunięcia jej z obrotu prawnego. Dlatego na podstawie art. 151 P.p.s.a. skarga została oddalona.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło