II SA/Rz 1145/10

Dnia 14 grudnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2010 roku, nr [...] w przedmiocie stwierdzenie wygaśnięcia decyzji przyznającej prawo do zasiłku pielęgnacyjnego – postanawia – odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] maja 2010 roku, nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy N. z dnia [...] listopada 2009 roku, nr [...] stwierdzającą wygaśnięcie decyzji z dnia [...] sierpnia 2007 roku, nr [...] przyznającej T. W. zasiłek pielęgnacyjny. Decyzja została doręczona T. W. w dniu 2 lipca 2010 roku w trybie art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071, ze zm.; dalej k.p.a.) – zwrotne potwierdzenie odbioru k. 11 akt administracyjnych. W decyzji zawarto prawidłowe pouczenie co do sposobu oraz terminu jej zaskarżenia do sądu administracyjnego. W dniu 13 października 2010 roku T. W. osobiście stawił się w siedzibie SKO i odebrał decyzję z dnia [...] maja 2010 roku. W dniu 12 listopada 2010 roku (data widniejąca na odcisku pieczęci pocztowej jednostki nadawczej) T. W. zaskarżył powołaną na wstępie decyzję SKO do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Do skargi nie dołączono wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 2 lipca 2010 roku. Decyzję doręczono w trybie zastępczym; dniem pierwszej awizacji był 18 czerwca 2010 roku, a zatem stosownie do treści art. 44 § 1 i 4 k.p.a. ostatni dzień czternastodniowego terminu, który należy uznać za dzień doręczenia, upływał w dniu 2 lipca 2010 roku. Terminowe wniesienie skargi mogło zatem nastąpić do dnia 2 sierpnia 2010 roku. Wniesienie skargi w dniu 14 listopada 2010 roku było spóźnione. W sprawie nie ma znaczenia okoliczność, że skarżący odebrał decyzję osobiście w dniu 13 października 2010 roku. Fakt ten pozostaje bez wpływu na skutek doręczenia zastępczego, do jakiego doszło w dniu 2 lipca 2010 roku. Uwzględniając podane okoliczności Sąd zobligowany jest skargę odrzucić. Ogólnym skutkiem wniesienia skargi z uchybieniem terminu jest jej bezskuteczność – art. 85 P.p.s.a. Procesową tego konsekwencją jest natomiast odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Mając na uwadze całość powyższego Sąd w oparciu o powołany przepis orzekł jak w sentencji postanowienia.