II SA/Rz 1146/12
PostanowienieWSA w Rzeszowie2013-04-09
Skład orzekający: Piotr Godlewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżąca, której skarga na decyzję odmawiającą przyznania prawa do zasiłku rodzinnego została oddalona przez WSA, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy obejmującego ustanowienie adwokata, biorąc pod uwagę jej sytuację materialną i rodzinną?Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżąca spełniła przesłanki do przyznania prawa pomocy obejmującego ustanowienie adwokata. Pomimo posiadania pewnych składników majątkowych i dochodów z działalności gospodarczej męża, sytuacja materialna rodziny jest trudna ze względu na nieregularność dochodów, wysokie koszty utrzymania 5-osobowej rodziny (w tym dzieci uczących się) oraz zaległości finansowe. Brak środków finansowych uniemożliwia skarżącej samodzielne pokrycie kosztów ustanowienia pełnomocnika bez uszczerbku dla zaspokojenia niezbędnych potrzeb.Stan faktyczny
Skarżąca B. S. złożyła wniosek o ustanowienie adwokata po tym, jak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił jej skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiającą przyznania prawa do zasiłku rodzinnego. Skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem i trójką dzieci, z których jedno wymaga stałej opieki. Głównym źródłem utrzymania jest działalność gospodarcza męża, która generuje nieregularne dochody. Rodzina posiada dom, nieruchomość rolną, dwa samochody, ale jednocześnie ponosi znaczne wydatki na utrzymanie i ma zaległości finansowe.Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącej prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. o ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku rodzinnego postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata.
Po wydaniu przez WSA w Rzeszowie w dniu 12 lutego 2012 r. wyroku oddalającego skargę B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego
z dnia [...] października 2012 r. Nr [...], wnioskiem złożonym na obowiązującym
w tym zakresie formularzu PPF zwróciła się ona o ustanowienie adwokata.
Jak wynika z treści tego wniosku oraz złożonego przez nią w wyniku wezwania dodatkowego oświadczenia i dołączonych do niego załączników, skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem oraz 3 dzieci w wieku 7 – 18 lat (jedno z nich ma orzeczoną niepełnosprawność i wymaga stałej opieki lekarskiej). Podstawowe źródło ich utrzymania stanowi prowadzona przez męża wnioskodawczyni działalność gospodarcza (remonty budowlane), z której dochody
z trudem wystarczają na pokrycie bieżących wydatków; wg załączonej kserokopii zeznania podatkowego, w roku 2012 przychody z niej wyniosły 26 tys. zł. (podstawę opodatkowania ryczałtem w wysokości 5,5 % stanowiła kwota 23 379 zł), brak było dochodów w okresie grudzień 2012 – luty 2013. Na posiadany majątek składa się dom o pow. 120 m², wykorzystywana pod uprawy na potrzeby własne nieruchomość rolna o pow. 2 ha (dopłaty do produkcji rolnej w 2012 r. wyniosły 2550 zł.), samochód osobowy Renault 19 (rok. prod. 1996) i dostawczy m-ki Opel (z 2003 r., wykorzystywany w działalności gosporaczej). Obciążające rodzinę wydatki obejmują zakup żywności – ok. 700 zł., leków – 200 zł., biletu miesięcznego – 92 zł., opłaty za energię elektr. – 378 zł., gaz – 356 zł., wodę i kanalizację – 204 zł., telefon i internet – 95 zł., telefon firmowy – 43 zł., ubezpieczenie samochodów – łącznie 830 zł./rok, wywóz śmieci – 34 zł., podatek rolny – 138 zł., ubezpieczenie skarżącej w KRUS – 366 zł./kwartał. Wg załączonych wyciągów z rachunków bankowych, skarżąca wraz
z mężem na dzień 19 marca 2013 r. nie ma do dyspozycji żadnych środków finansowych, obciążają ich zaległości w opłacaniu składek ZUS i spłata zaciągniętego na pokrycie bieżących wydatków kredytu.
Mając powyższe na uwadze stwierdzono, co następuje:
Wobec przysługującego skarżącej z uwagi na przedmiot sprawy ustawowemu zwolnieniu od kosztów sądowych, jej wniosek o ustanowienie adwokata dotyczy przyznania częściowego prawa pomocy, co warunkowane jest wykazaniem braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana na podstawie powyższych informacji ocena całokształtu sytuacji materialno – bytowej B. S. i członków jej rodziny wskazuje, że przesłanka ta została przez nią spełniona. Aktualnie nie posiada ona żadnych środków finansowych ani składników majątkowych, z których mogłaby pokryć wydatki związane
z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru. Za wystarczające w tym zakresie
z pewnością nie mogą być uznane stanowiące podstawę utrzymania jej i rodziny dochody męża z prowadzonej przez niego działalności, tym bardziej, że z uwagi na jej specyfikę i sezonowość mają one nieregularny charakter, i to zarówno co do ich wysokości, jak i samego faktu uzyskiwania. Jak wynika z udzielonych informacji, dotyczy to w szczególności zimowej pory roku cechującą się praktycznie całkowitym zastojem prac, co w konsekwencji w bezpośredni sposób przekłada się na obecną sytuację finansową rodziny, tj. trudności w zaspokojeniu bieżących potrzeb życiowych i wydatków związanych z utrzymaniem domu, które w odniesieniu do
5-osobowej rodziny (w tym 3 uczących się dzieci) z pewnością nie należą do najniższych. W sposób nie budzący wątpliwości świadczą o tym wyciągi z rachunku bankowego, kserokopia polecenia przelewu związanego ze spłatą kredytu na kwotę 381 zł., oświadczenie o zaległościach w opłacaniu składek ubezpieczeniowych.
Powyższe uzasadnia pozytywne ustosunkowanie się do wniosku skarżącej
o ustanowienie adwokata, którego w opisanej sytuacji nie jest w stanie ustanowić własnym staraniem bez powodowania uszczerbku dla zaspokojenia niezbędnych potrzeb swoich i rodziny, a czego jedynym wyznacznikiem są posiadane możliwości finansowe. Odmienne uznanie pozbawiałoby wnioskodawczynię możliwości skorzystania z pełni przysługujących jej ustawowo uprawnień, w tym do kontroli instancyjnej orzeczenia Sądu I instancji (o takim jej zamiarze świadczy złożenie wniosku bezpośrednio po wydaniu wyroku przez Sąd I instancji).
Stosownie do powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku
z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło