II SA/Rz 1151/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2011 r. Nr [...] w przedmiocie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy obejmujące zwolnienie od związanych ze sprawą kosztów sądowych. J. P. (l. 72) dołączonym do skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2011 r. Nr [...] urzędowym formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF zwróciła się o przyznanie jej zwolnienia od kosztów sądowych. Wskazała, że jedynym źródłem utrzymania jest dla niej emerytura, z której ponosi koszty utrzymania domu, zakupu leków, wyżywienia, odzieży oraz dojazdów. Wg udzielonych informacji: - skarżąca prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe, - jako majątek wykazała dom o pow. 57 m² wraz z działką na której jest posadowiony (o pow. 294 m²), - wysokość pobieranej przez nią emerytury to 1173 zł. miesięcznie netto, - na ponoszone przez nią w skali miesiąca wydatki składają się: opłaty za energię elektryczną i gaz (ok. 78 i 43 zł.), telefon – 27 zł., ryczałt za centralne ogrzewanie (70 zł., w okresie zimowym opłaty wzrastają do ok. 400 zł.), zakup leków 200-300 zł., żywności – ok. 600 zł., środków czystości – 100 zł., odzieży – ok. 50 zł. Podatek od nieruchomości wynosi 125 zł. rocznie. Rozpatrując złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Zwolnienie od kosztów sądowych wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, którego przyznanie osobie fizycznej uzależnione jest od wykazania przez nią braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny – art. 245 § 3 w/z z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – określanej dalej jako P.p.s.a. Stosownie do powyższego, o przyznaniu prawa pomocy decyduje przede wszystkim ocena możliwości finansowych osoby wnioskującej, dokonywana na postawie udzielonych informacji dot. sytuacji majątkowej, dochodów i wydatków jej oraz pozostałych osób z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe (jeżeli takie są). Wysokość deklarowanych i następnie wykazanych odcinkiem przekazu pocztowego dochodów J. P. wynosi 1173 zł. netto miesięcznie. Ponoszone z nich wydatki dotyczą zaspokajania jej podstawowych, bieżących potrzeb życiowych związanych z utrzymaniem siebie i mieszkania oraz leczeniem. Nie nasuwa przy tym wątpliwości wysokość ich poszczególnych składników, jako adekwatnych do kosztów utrzymania 1 osoby, niewątpliwie wyższych niż w przypadku gdy z racji prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego partycypuje w nich większa ilość osób (wydatki na energię elektryczną, ogrzewanie i telefon zostały wykazane dowodami wpłat i fakturami). Mimo że suma wszystkich wydatków skarżącej w ich maksymalnej wysokości przenosi wysokość pobieranego przez nią świadczenia emerytalnego, należy przyjąć, że wynika to z wykazanych zwiększonych opłat za ogrzewanie w okresie zimowym, rekompensowanych kilkakrotnie mniejszym z tego tytułu ryczałtem w okresie letnim i czynionymi wtedy oszczędnościami. Zapewne one także pozwoliły skarżącej na ustanowienie w sprawie objętej skargą pełnomocnika w osobie adwokata, co z racji możliwości ubiegania się o ustanowienie zastępcy prawnego w ramach prawa pomocy również wzięto pod uwagę analizując przesłanki przyznawania tego prawa i jego wnioskowany do przyznania zakres. W związku z powyższym należy stwierdzić obiektywny brak możliwości wywiązania się przez J. P. z obowiązku poniesienia związanych ze skargą kosztów sądowych. Wśród wymienionych wydatków nie ma bowiem takich, których zaniechanie lub istotne ograniczenie w krótkim okresie czasu byłoby możliwe, pozwalając wnioskodawczyni w ten sposób bez uszczerbku dla swojego koniecznego na wygospodarowanie funduszy celem opłacenia wpisu od skargi (jego uiszczenie warunkuje nadanie jej dalszego biegu i merytoryczne rozpoznanie) oraz pozostałych kosztów sądowych, które ewentualnie mogą ją obciążyć w tej sprawie w przyszłości. Brak jest przy tym uzasadnionych przesłanek mogących świadczyć, że w bliskiej perspektywie czasowej sytuacja finansowa skarżącej może ulec znaczącej poprawie, co mogłoby uzasadniać jedynie częściowe uwzględnienie jej wniosku. Z tej przyczyny, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.