II SA/Rz 1159/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym skargi W. K. w przedmiocie stanowiącej jej własność nieruchomości postanawia odrzucić skargę. W skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego piśmie (bez tytułu) W. K. zwróciła się z prośbą o pozwolenie jej na zamieszkiwanie w jej domu "dokąd on się nie zawali", wskazując przy tym, że "wszyscy chcą, żebym dokonała rozbiórki" oraz powołując się na toczące się z jej udziałem w Gminie [...] postępowania dotyczące drogi dojazdowej. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wskazał, że została ona wniesiona w terminie do zaskarżenia wydanej przez niego decyzji z dnia [...] września 2011 r. Nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...] nakazującą W. K. rozbiórkę nieużytkowanego i nienadającego się do remontu budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działce nr 792 w P. WINB wskazał, że skarga nie zawiera wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu, jednak postępowanie zakończone wydaną przez niego decyzją było jedynym jakie przed nim się toczyło z udziałem W. K. Wezwaniem z dnia 21 listopada 2011 r. W. K. została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni od daty jego doręczenia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji. Wezwanie to zostało skarżącej doręczone w dniu 24 listopada 2011 r. i mimo upływu zakreślonego terminu (ostatnim jego dniem był 1 grudnia 2011 r.) nie zostało przez nią wykonane. Wymagania formalne skargi określa art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z jego treścią powinna ona czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu którego działania lub bezczynności dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Obowiązek określenia zaskarżonego aktu lub czynności w stopniu umożliwiającym nadanie złożonej skardze dalszego biegu spoczywa więc na skarżącym i nie może być przedmiotem domniemania ze strony sądu. Ponieważ treść skargi nie pozwalała Sądowi na jednoznaczną identyfikację przedmiotu zaskarżenia, jego określeniu miało służyć skierowane do W. K. wezwanie o wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Skoro zatem skarżąca nie zastosowała się do doręczonego jej wezwania, złożona przez nią skarga nie może być rozpoznawana i podlega na podstawie powołanego przepisu odrzuceniu. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.