II SA/Rz 1159/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego - p o s t a n a w i a - zawiesić postępowanie sądowe. Przedmiotem skargi M. S. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2013 r. Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] o odmowie przyznania skarżącej specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad niepełnosprawną w stopniu znacznym babką Z. W. W podstawie prawnej zaskarżonej decyzji SKO wskazało art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) oraz art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 992 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. -dalej P.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wnioskiem z dnia 24 czerwca 2013 r. Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do TK o stwierdzenie niezgodności art. 11 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012 r., poz. 1548) z zasadą zaufania do państwa i prawa oraz zasadą ochrony praw nabytych wynikającymi z art. 2 Konstytucji RP - postępowanie zainicjowane tym wnioskiem zostało zarejestrowane przez Trybunał pod sygnaturą K 27/13. Ustawą zmieniającą od 1 stycznia 2013 r. w odmienny od dotychczasowego sposób uregulowano prawo do świadczenia pielęgnacyjnego oraz dodano stanowiący materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji art. 16a, wprowadzający nowe świadczenie w postaci specjalnego zasiłku opiekuńczego; zgodnie z jej art. 11 ust. 1, o _@KOsoby uprawnione do świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie przepisów dotychczasowych zachowują prawo do tego świadczenia w dotychczasowej wysokości do dnia 30 czerwca 2013 r., jeżeli spełniają warunki określone w przepisach dotychczasowych, zaś stosownie do ust. 3 tego artykułu, wydane na podstawie przepisów dotychczasowych decyzje o przyznaniu prawa do świadczenia pielęgnacyjnego wygasają z mocy prawa po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1 /jak wynika z akt sprawy, M. S. od 1 lutego 2012 r. bezterminowo uprawniona była do świadczenia pielęgnacyjnego w związku ze sprawowaniem opieki nad babką Z. W./. Ponadto przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się także postępowanie zainicjowane wnioskiem Grupy Posłów na Sejm z dnia 26 lipca 2013 r. (sygn. K 38/13), o zbadanie zgodności: - przepisu art. 17 ust. 1 b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP, w zakresie nieuzasadnionego pozbawienia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, podmiotów sprawujących opiekę nad osobami, których niepełnosprawność powstała po ukończeniu przez nie osiemnastego roku życia bądź w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej po ukończeniu 25 roku życia, czym naruszone zostały zasady demokratycznego państwa prawa, w szczególności zasada sprawiedliwości społecznej oraz zasada równości wobec prawa i obowiązek zapewnienia osobom niepełnosprawnym pomocy w zabezpieczeniu egzystencji, - przepisów art. 16a ust. 2, 3, 4 i 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym jej ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw, z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP. Mając na uwadze zakres złożonych do Trybunału Konstytucyjnego wniosków, Sąd stwierdza, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyżej opisanych postępowań toczących się przed tym Organem. Stwierdzenie bowiem niezgodności zaskarżonych przepisów z Konstytucją może wywołać ten skutek, że M. S. nadal byłaby uprawniona do świadczenia pielęgnacyjnego, przez co prowadzenie postępowania o przyznanie jej specjalnego zasiłku opiekuńczego pozbawione byłoby podstaw. Z tego względu, do czasu wydania orzeczeń przez TK, za zasadne uznano zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W związku z powyższym, orzeczono jak w sentencji postanowienia.