II SA/Rz 1163/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Magdalena Józefczyk Sędziowie WSA Elżbieta Mazur - Selwa WSA Piotr Godlewski /spr./ Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2019 r. sprawy ze skarg B. J. i G. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia -skargi oddala- II SA/Rz 1163/19 U z a s a d n i e n i e Przedmiotem skargi B.J. i G.R. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] sierpnia 2019 r. nr [...] dotycząca ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Postępowanie w niniejszej sprawie toczyło się na skutek wniosku [...] Sp.j. w [...] z [...] lipca 2018 r. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie hali produkcyjnej z estakadą nad suwnicą oraz uruchomieniu linii do produkcji kul stalowych na działce nr 905/20 obr. [...] przy ul. [...] w S. W związku z jego zakwalifikowaniem jako mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 23 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2017 r., poz. 1405 ze zm., dalej: u.u.i.ś.) w związku z § 3 ust. 1 pkt 11 i pkt 80 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 71), Prezydent Miasta [....] wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego oraz Dyrektora Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie celem uzyskania opinii konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Dyrektor Zarządu Zlewni wyraził opinię o braku konieczności przeprowadzenia takiej oceny. Odmienne stanowisko wyraził PPIS oraz RDOŚ, w związku z czym Prezydent M.[....] postanowieniem z [...] sierpnia 2018 r. nałożył na Spółkę obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko, określając wymagania jakim powinien odpowiadać raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W wykonaniu tego postanowienia [...] listopada 2018 r. Spółka przedłożyła wymagany Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, który został przekazany w/w organom celem uzgodnienia warunków realizacji tego przedsięwzięcia oraz poddany konsultacjom społecznym. Raport ten w wyniku wezwania RDOŚ podlegał uzupełnieniu przez Spółkę, która po otrzymaniu kolejnego wezwania RDOŚ pismem z [...] kwietnia 2019 r. rozszerzyła żądnie wniosku o prace związane z wykonaniem infrastruktury służącej do ujmowania ścieków przemysłowych (odcieków z terenu magazynowania odpadów i cięcia szyn kolejowych) oraz udzieliła dodatkowych wyjaśnień. Raport wraz z jego uzupełnieniami poddany był konsultacjom społecznym. Uwagi zgłaszane w toku postępowania przez G.R. i B.J. (właścicieli działek nr 907 i 1011/1) co do realizacji zamierzonej inwestycji były przekazane Spółce (inwestorowi) celem wyrażenia stanowiska. RDOŚ postanowieniem z [...] kwietnia 2019 r. nr [...] uzgodnił warunki realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. PPIS nie udzielił w przewidzianym terminie odpowiedzi, co na podstawie art. 78 ust. 4 u.u.i.ś. zostało potraktowane jako brak zastrzeżeń do realizacji przedsięwzięcia. Decyzją z [...] czerwca 2019 r. nr [...] – wydaną na podstawie art. 63 ust. 1, art. 64 ust. 1, art. 71 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 72 ust. 1 pkt 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 78 ust. 4, art. 80 ust. 1-3, art. 82 ust. 1 i art. 85 ust. 1 pkt 1 u.u.i.ś., art. 104 i art. 108 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej: K.p.a.) oraz § 3 ust. 1 pkt 11 i 80 rozporządzenia w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko - Prezydent M.[...] ustalił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację wnioskowanego przedsięwzięcia. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że ma być ono realizowane na nieruchomości będącej własnością inwestora i obejmować budowę hali produkcyjnej z estakadą nad suwnicą wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, budowę budynku biurowego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, rozbiórkę obiektów kolidujących, budowę drogi wewnętrznej z miejscami postojowymi oraz infrastruktury obejmującej ścieki przemysłowe z terenu magazynowania i cięcia odpadów. W planowanym budynku produkcyjnym uruchomiona zostanie instalacja do produkcji kul stalowych w procesie kucia na gorąco ze złomowanych szyn kolejowych. Przeprowadzona w sprawie analiza - obejmująca również aktualne zagospodarowanie terenu - wykazała, że planowane przedsięwzięcie nie będzie powodowało przekroczenia dopuszczalnych poziomów emisji hałasu, zanieczyszczeń powietrza i wód gruntowych, a także nie będzie źródłem emisji drgań i wibracji. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ I instancji ustosunkował się do zgłaszanych w ramach konsultacji społecznych zastrzeżeń w zakresie wydłużenia czasu pracy przedsiębiorstwa (nie ulegnie czas funkcjonowania już istniejącej instalacji do przetwarzania odpadów gdzie odbywa się cięcie szyn, zaś linia do produkcji kul eksploatowana będzie wewnątrz mającej powstać hali), sposobu rozładunku szyn na terenie zakładu (wykluczono zrzucanie szyn z pojazdów na plac), drgań i wibracji wytwarzanych w procesie wytwórczym (nie będzie ich generowało żadne z urządzeń wchodzących w skład linii produkcyjnej, a zastosowana technologia produkcji kul i pomiaru ich twardości opiera się na sile nacisku pras) oraz sposobu gospodarowania wodami odpadowymi (plac na którym odbywa się obecnie i na którym ma być prowadzone magazynowanie oraz cięcie odpadów ma zostać skanalizowany celem ujmowania do szczelnego zbiornika powstających na jego terenie w wyniku kontaktu z odpadami wód odciekowych; przeniesiona ma zostać rynna kierująca dotychczas na nieruchomość sąsiednią część wody opadowo – roztopowej z dachów budynków istniejących na terenie inwestycji). W pierwszym kwartale po przekazaniu przedsięwzięcia do eksploatacji nakazano przeprowadzenie w rejonie budynków mieszkalnych zlokalizowanych w najbliższej odległości od terenu zakładu analizy porealizacyjnej w trakcie pełnej pracy zakładu celem określenia rzeczywistego oddziaływania hałasowego przedmiotowej inwestycji; w przypadku stwierdzenia przekroczeń dopuszczalnych wartości poziomu hałasu inwestor obowiązany będzie zastosować odpowiednie środki ochrony klimatu akustycznego. W związku z powyższym podkreślono, że uwagi i zastrzeżenia zgłoszone w ramach konsultacji społecznych przez okolicznych mieszkańców nie mogą stanowić jedynej przesłanki do odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia. Od decyzji Prezydenta M.[...] z [...] czerwca 2019 r. odwołanie wniósł G.R., B.J. oraz S.H.; 1. S.H. nie wyraził zgody na realizację przedmiotowego zamierzenia w sąsiedztwie jego działki ze względu na zanieczyszczenie oraz hałas które będą emitowane przez mający powstać budynek produkcyjny, 2. B.J. wyraził sprzeciw wobec realizacji przedsięwzięcia podnosząc, że obecna i planowania działalność inwestora oddziałuje i będzie oddziaływać negatywnie na środowisko i najbliższe sąsiedztwo. Jako właściciel nieruchomości o funkcji rekreacyjno – wypoczynkowej (z sadem i pasieką) sąsiadującej z nieruchomością na której zlokalizowana jest inwestycja odczuwa skutki działalności inwestora, albowiem pyły pochodzące z procesów palenia szyn na placu przeładunkowym przenoszone są po całej okolicy (na liściach i owocach osadza się rdzawy nalot), zaś po opadach deszczu przenika również do wód gruntowych. W procesie przeładunku szyn oraz obróbki skrawaniem wkładek matrycowych prowadzonej w zlokalizowanym ok. 1 m od granicy z jego działką budynku generowany jest hałas, który przy jego otwartych oknach uniemożliwia normalną egzystencję (powinno to skutkować likwidacją tych okien). Na swojej działce poczynił inwestycje w postaci "wymiany" części zadrzewień, jednak wskutek położenia w sąsiedztwie zakładu przemysłowego straciła ona znacznie na wartości. Także działka objęta inwestycją miała wcześniej rolny charakter (odbywała się tam produkcja szklarniowa), a o jej przekształceniu w działkę przemysłową nie był informowany. Funkcjonowanie zakładu uniemożliwi mu również planowaną w przyszłości budowę na działce budynku mieszkalnego, 3. G.R. zarzucił naruszenie: - art. 7, art. 77 § 1 oraz 107 § 3 K.p.a. poprzez brak zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego w sprawie przez organ I instancji, a w konsekwencji brak sporządzenia uzasadnienia odpowiadającego wymogom ustawy, - art. 8 K.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej, - art. 78 § 1 w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. poprzez nieuzasadnione nieprzeprowadzenie zgłoszonego przez odwołującego dowodu w zakresie dodatkowych pomiarów hałasu i drgań dla operacji rozładunku szyn, który wbrew deklaracjom inwestora nie odbywa się przy użyciu dźwigów lecz poprzez chaotyczne zrzucanie na podłoże, - art. 80 K.p.a. poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów i w konsekwencji błędne przyjęcie, że przedmiotowa inwestycja nie wpłynie negatywnie na środowisko akustyczne i nie będzie negatywnie oddziaływać na ludność i tereny sąsiadujące, - art. 37 u.u.i.ś. poprzez pominięcie w treści uzasadnienia decyzji informacji, w jakim zakresie zostały wzięte pod uwagę i uwzględnione uwagi zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa w postępowaniu, - art. 62 u.u.i.ś. poprzez brak wyczerpującego odniesienia się w decyzji do wpływu planowanej inwestycji na zdrowie i życie ludzi oraz należących do nich dóbr materialnych. Wnioskując o uchylenie w całości decyzji Prezydenta oraz orzeczenie co do istoty sprawy poprzez zamieszczenie w decyzji ograniczenia dopuszczalnego czasu pracy zakładu do godzin 7-15 od poniedziałku do piątku oraz zobowiązania inwestora do wykonania ekranów akustycznych i antywibracyjnych odwołujący wniósł o przeprowadzenie przez organ odwoławczy dodatkowego postępowania dowodowego poprzez zlecenie wykonania dodatkowej kontroli poziomu hałasu i drgań generowanych przez przedmiotową inwestycję przez niezależną jednostkę badawczą (podczas zrzucania szyn z samochodów na stosy i ich załadunku ze stosów zalegających na placu oraz podczas rozładunku szyn i ich przekładania za pomocą dźwigu zgodnie z deklaracją inwestora zawartą w Raporcie oddziaływania na środowisko), a także przeprowadzenia dowodu z pisma [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] czerwca 2019 r. na okoliczność uciążliwości hałasu generowanego przez prowadzoną przez inwestora działalność oraz jej związku ze sposobem rozładunku i przeładunku szyn. W wyniku rozpatrzenia odwołań Kolegium wskazaną na wstępie decyzją z [...] sierpnia 2019 r. - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. - utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazało, że wnioskowane zamierzenie inwestycyjne, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 11 i 80 rozporządzenia w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko kwalifikowane jest jako "instalacje do obróbki metali żelaznych: kuźnie, odlewnie, walcownie, ciągarnie i instalacje do nakładania powłok metalicznych, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 13 oraz instalacje związane z odzyskiem lub unieszkodliwianiem odpadów, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 41 - 47", zatem posiada status przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko i jego realizacja na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 2 u.u.i.ś. wymagała uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Zdaniem Kolegium, organ I instancji zastosował się do formuły procesowej wyznaczonej przepisami K.p.a., w szczególności nie uchybił zasadom legalności i praworządności. Prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy znajdujący potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym oraz dokonał oceny jego całokształtu w zgodzie z zasadami wynikającymi z art. 7, 77 § 1 oraz 107 § 3 K.p.a. W ocenie SKO, zarzuty odwołań są nieuzasadnione. W sprawie nie doszło do naruszenia art. 80 ust. 1 u.u.i.ś. poprzez nieuwzględnienie wyników uzgodnień i opinii oraz treści Raportu o oddziaływaniu na środowisko. W aspekcie procesowym raport jest dokumentem prywatnym i nie korzysta z domniemania zgodności jego treści ze stanem faktycznym, jednak zgodnie z obowiązującą w postępowaniu administracyjnym zasadą swobodnej oceny dowodów podlega ocenie jak inne dowody pod względem kompletności informacji niezbędnych do oceny przedsięwzięcia i jego oddziaływania na środowisko. Organ nie jest związany treścią raportu, a ustalenia w nim zawarte mogą służyć wydaniu decyzji, gdy raport jest rzetelny, spójny oraz wolny od niejasności i nieścisłości. Raport może być kwestionowany przez strony, jak również przedstawicieli społeczeństwa. W kontekście powyższych rozważań Kolegium stwierdziło, że sam proces uzyskiwania danych wymaganych u.u.i.ś. a objętych przedłożonym w sprawie Raportem był wieloetapowy i wieloczynnikowy. Raport został przedstawiony w trzech turach, na żądanie organu opiniującego w trybie art. 106 K.p.a. (RDOŚ), przy czym równolegle swoje zastrzeżenia do planowanego przedsięwzięcia zgłaszały strony postępowania. Zastrzeżenia te były przedstawiane organowi opiniującemu, który wzywał inwestora o wyjaśnienie kwestii koniecznych z punktu widzenia treści i kształtu Raportu. RDOŚ w wydanej opinii (postanowienie o uzgodnieniu warunków realizacji przedsięwzięcia) wskazał, że w Raporcie przedstawiono obliczenia akustyczne uwzględniające źródła dźwięku już istniejące i funkcjonujące na terenie zakładu, jak również planowane w ramach przedsięwzięcia. RDOŚ nakazał przy tym wykonanie kontrolnych pomiarów dźwięku w pierwszym kwartale po przekazaniu przedsięwzięcia do eksploatacji w rejonie budynków mieszkalnych zlokalizowanych w najbliższej odległości od terenu zakładu wg metodyki referencyjnej określonej w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 października 2014 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody; o ile badania te wykażą przekroczenia dopuszczalnych norm równoważnego poziomu dźwięku, będą podstawą do zastosowania odpowiednich środków ochrony klimatu akustycznego. Jednocześnie w ramach wydanej opinii oraz w treści decyzji zastrzeżono zakaz generowania hałasu poprzez zrzucanie szyn z pojazdów transportujących na plac, zakaz używania w procesie produkcyjnym młotów kuźniczych oraz obowiązek prowadzenia procesów produkcyjnych w hali przy zamkniętych oknach i drzwiach. Wszystkie te obowiązki zbieżne są z postulatami stron postępowania. Co do czasu pracy zakładu wprowadzono możliwość jego funkcjonowania tylko w porze dziennej, a zatem pomiędzy godziną 6.00 a 22.00, przy czym dotychczasowe przedsięwzięcie (instalacja przetwarzająca odpady) ma pracować tylko do godziny 15.00 i tylko do tej godziny ma się odbywać rozładunek, przeładunek oraz cięcie szyn, a zatem procesy generujące w ocenie stron postępowania najbardziej uciążliwy hałas. Warunki o których mowa w decyzji mają charakter postulatywny, ale taki jest charakter decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. RDOŚ oraz organ I instancji odniosły się również szczegółowo do kwestii generowania drgań i wibracji, czego się nie przewiduje ani czego nie stwierdzono. W tym zakresie uszczegółowiono w uzasadnieniu postanowienia oraz decyzji organu I instancji warunki i proces produkcji kul stalowych, wskazano narzędzia i maszyny z pomocą których prowadzone będą procesy produkcyjne oraz technologię i materiały które będą zastosowane przy budowie nowej hali produkcyjnej, co ma zupełnie wyeliminować możliwość generowania tego typu immisji. W konsekwencji powyższych ustaleń należało przyjąć, że kwestia w sprawie najbardziej zaczepna nie została wbrew twierdzeniom odwołujących pomięta ani rozstrzygnięta z uchybieniem przepisów postępowania czy prawa materialnego. W tej sferze nie okazał się również przydatny dowód z pisma (dokument prywatny) Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Środowiska z [...] czerwca 2019 r. przedłożonego do wniesionego odwołania. Z pisma tego wynika, że badania poziomu hałasu w obrębie przedmiotowego przedsięwzięcia prowadzone były dwukrotnie ze skutkiem negatywnym (jedno badanie na potrzeby niniejszego postępowania oraz poprzednie w 2015 r.), gdyż nie stwierdzono, by emisja hałasu przekroczyła normy dopuszczalne obowiązującymi przepisami prawa. W kontekście tych ustaleń dopuszczenie dowodu z badania dźwięku jest nieuzasadnione, albowiem z istniejącego materiału dowodowego można wyprowadzić wniosek, że podczas pracy zakładu w warunkach jakie wynikają z decyzji organu I instancji poziom emitowanego przez pracujące przedsiębiorstwo hałasu nie będzie wykraczał poza normy ustawowe. Konstatacja o niewadliwości postępowania organu oraz prawidłowego zastosowania przez organ przepisów prawa materialnego tyczy się także kwestii zanieczyszczenia ziemi i wód gruntowych, w którym to zakresie organ opiniujący zlecił uszczegółowienie Raportu oddziaływania na środowisko, a jego wytyczne doprowadziły do modyfikacji wniosku w sposób pozwalający na wprowadzenie warunków realizacji zamierzonego przedsięwzięcia tak, aby wody gruntowe oraz grunt nie zostały zanieczyszczone ściekami przemysłowymi (całe zaplecze sprzętowe ma zostać zorganizowane na placu utwardzonym, istniejący utwardzony plac na którym prowadzi się cięcie szyn zostanie skanalizowany poprzez wykonanie infrastruktury służącej do odprowadzania ścieków przemysłowych do szczelnego zbiornika, skąd będą wywożone przez uprawnione podmioty). Wszystkie powyższe okoliczności należy wg SKO w całokształcie uznać za wyczerpująco i starannie ustalone i uwzględnione w ramach postępowania z udziałem społeczeństwa, przesądzając, że decyzja organu I instancji nie narusza prawa. Skargi na decyzję SKO z [...] sierpnia 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zostały wniesione przez B.J. oraz G.R. (zastępowanych przez tego samego pełnomocnika – radcę prawnego), wnioskujących o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego wg norm prawem przepisanych. B.J. zarzucił: 1. naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 w zw. z art. 107 § 3 K.p.a. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie całokształtu materiału dowodowego, co doprowadziło do wydania decyzji przez organ z pominięciem jego istotnej części, w szczególności z pominięciem zarzutów skarżącego zgłaszanych w toku postępowania oraz wskazanych w odwołaniu od decyzji organu dotyczących znacznego zanieczyszczenia środowiska przez inwestora i negatywnego wpływu inwestycji na tereny należące do skarżącego, tj. osadzania się rdzawego pyłu na należących do niego drzewach owocowych, odprowadzania nieczystości na jego nieruchomość oraz pracy na hali produkcyjnej przy otwartych oknach, które to okoliczności mają istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji, 2. naruszenie art. 8 i art. 107 § 3 K.p.a. przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie jej kontroli, w szczególności w wyniku nieodniesienia się do zarzutów dot. znacznego zanieczyszczenia środowiska przez inwestora i negatywnego wpływu inwestycji na należące do skarżącego tereny (w sposób wyżej opisany), a jedynie enumeratywne wskazanie treści zarzutów bez informacji o podjętych przez organ działaniach, 3. naruszenie art. 8, 9 i 11 K.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy decyzji organu I instancji, posługując się jedynie ogólnikowymi twierdzeniami o słuszności decyzji, bez szczegółowego odniesienia się do twierdzeń strony skarżącej, 4. naruszenie art. 80 ust. 1 u.u.i.ś. poprzez wydanie decyzji bez uwzględnienia wyników postępowania z udziałem społeczeństwa, tj. bez odniesienia się do wniosków i zarzutów podnoszonych przez skarżącego, składanych na każdym z etapów postępowania w tym także w postępowaniu przed Kolegium, 5. naruszenie art. 85 ust. 2 pkt 1 u.u.i.ś. poprzez niewskazanie przez organ w treści decyzji w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i uwzględnione uwagi zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa, w tym uwagi skarżącego dotyczące negatywnego oddziaływania już na obecnym etapie działań przedsiębiorstwa i żądania skarżącego w zakresie likwidacji okien w budynku znajdującym się bezpośrednio przy granicy jego działki, 6. naruszenie art. 62 ust 1 i 2 u.u.i.ś. poprzez brak szczegółowej analizy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji bezpośredniego wpływu przedsięwzięcia na środowisko oraz ludność, w tym zdrowie i warunki życia ludzi, w szczególności wpływu poziomu hałasu, zanieczyszczeń środowiska, osadzania się pyłu na drzewach owocowych w sadzie skarżącego, odprowadzania zanieczyszczeń częściowo na działkę skarżącego oraz brak wykorzystania przez organ możliwości oraz sposobów zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów w postaci dokumentacji fotograficznej (4 szt.) na okoliczność braku blachy falistej otaczającej cały zakład, pracy zakładu przy otwartych oknach, brak luxferów w oknach zakładu, co powoduje znaczny poziom hałasu oraz spływanie zanieczyszczeń poza teren zakładu; wg skarżącego, dowody te wprost zaprzeczają treści zaskarżonej decyzji, gdyż wynika z nich, że zakład nie jest otoczony ze wszystkich stron blachą falistą (czego również dotyczyły zapewnienia inwestora) oraz że okna zakładu nie posiadają luxferów. G.R. zarzucił natomiast: 1. naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 w zw. z art. 107 § 3 K.p.a. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie całokształtu materiału dowodowego, co doprowadziło do wydania decyzji przez organ z pominięciem jego istotnej części, w szczególności z pominięciem wniosków dowodowych skarżącego wskazanych w odwołaniu, tj. zlecenia wykonania dodatkowej kontroli badań poziomu hałasu i drgań także w wariancie zrzucania szyn z samochodów na stosy i załadunku szyn ze stosów zalegających na placu, a która to okoliczność ma istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji, 2. naruszenie art. 8 i art. 107 § 3 K.p.a. przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie jej kontroli, w szczególności przez niewyjaśnienie, dlaczego organ odmówił przeprowadzenia dowodu zlecenia wykonania dodatkowej kontroli badań poziomu hałasu i drgań w wariancie wyżej opisanym oraz w wariancie rozładunku szyn i ich przekładania za pomocą dźwigu zgodnie z deklaracją inwestora zawartą w Raporcie oddziaływania na środowisko, podczas gdy skarżący wielokrotnie zgłaszał, że w/w sposób pracy w zakładzie ma miejsce, a która to okoliczność ma istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji, 3. naruszenie art. 8, 9 i 11 K.p.a. /zarzut tożsamy z analogicznie podniesionym i oznaczonym w skardze B.J./, 4. naruszenie art. 78 § 1 K.p.a. poprzez nieuwzględnienie żądań strony zgłaszanych w toku postępowania i odwołaniu, a dotyczących przeprowadzenia dowodu w postaci zlecenia dodatkowej kontroli badań poziomu hałasu i drgań (w wariantach objętych pkt 2), a która to okoliczność ma istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji, 5. naruszenie art. 75 § 1 K.p.a. poprzez niedopuszczenie dowodu który mógł się przyczynić do wyjaśnienia sprawy, tj. wykonania dodatkowej kontroli badań poziomu hałasu i drgań (w wariantach objętych pkt 2 i 4) oraz dowodu z dokumentu, tj. pisma [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] czerwca 2019 r., 6. naruszenie art. 80 ust. 1 u.u.i.ś. /zarzut tożsamy z analogicznie podniesionym w pkt 4 skargi B.J./, 7. naruszenie art. 85 ust. 2 pkt 1 u.u.i.ś. poprzez niewskazanie przez organ w treści decyzji w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i uwzględnione uwagi zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa, w tym wnioski skarżącego o przeprowadzenie dodatkowej kontroli badań poziomu hałasu i drgań (w wariantach objętych pkt 2, 4 i 5) oraz dowodu z dokumentu, tj. pisma [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] czerwca 2019 r., 8. naruszenie art. 62 ust 1 i 2 u.u.i.ś. poprzez brak szczegółowej analizy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji bezpośredniego wpływu przedsięwzięcia na środowisko oraz ludność, w tym zdrowie i warunki życia ludzi, w szczególności wpływu poziomu hałasu i drgań podczas zrzucania szyn z samochodów na stosy i załadunku szyn ze stosów zalegających na placu na środowisko oraz ludność, w tym zdrowia i warunki życia ludzi, brak wykorzystania możliwości zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w szczególności poprzez nałożenie obowiązku wykonania przez inwestora ekranów akustycznych wokół terenu zakładu oraz ekranów antywibracyjnych umieszczonych w gruncie otaczającym teren zakładu. Wskazując na powyższe skarżący wniósł dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z: - dokumentów w postaci dokumentacji fotograficznej (6 szt.) na okoliczność wykonywania pracy w zakładzie przez inwestora poprzez zrzucanie szyn z samochodów na stosy i załadunku szyn ze stosów zalegających na placu, braku blachy falistej otaczającej cały zakład w jego znacznej części, pracy zakładu przy otwartych oknach, brak luxferów w oknach zakładu, co powoduje znaczny poziom hałasu uzasadniający nałożenie obowiązku wykonania przez inwestora ekranów akustycznych wokół terenu zakładu oraz ekranów antywibracyjnych umieszczonych w gruncie otaczającym teren zakładu, - nagrań zamieszczonych na załączonej płycie CD na okoliczność zrzucania i załadunku szyn powodujący hałas uzasadniający nałożenie obowiązku wykonania ekranów akustycznych oraz ekranów antywibracyjnych, - dokumentu w postaci pisma [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] czerwca 2019 r. załączonego do odwołania skarżącego. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w K.p.a. lub innych przepisach). Dokonana przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji nie wykazała zaistnienia wskazanych wyżej naruszeń, a tym samym – wbrew twierdzeniom skarżących - nie potwierdziła zasadności sformułowanych w ich skargach zarzutów. /stosownie do art. 106 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym "sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie", wnioskowane przez skarżących dowody ze zdjęć zostały przez Sąd dopuszczone, w pozostałym zakresie - dot. nagrań na płycie CD - wniosek dowodowy został oddalony; pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] czerwca 2019 r. jako przedstawione przez G.R. na etapie wnoszenia odwołania objęte jest zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym/. Zaskarżoną decyzją z [...] sierpnia 2019 r. SKO utrzymało w mocy decyzję Prezydenta M. [...] z [...] czerwca 2019 r. o ustaleniu dla "[...]" Sp. j. środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia pn. "Budowa hali produkcyjnej z estakadą nad suwnicą oraz uruchomienie linii do produkcji kul stalowych" na działce nr 905/20 obr. [...] w [...]. W sprawie nie budzi wątpliwości i nie jest kwestionowana dokonana przez orzekające organy kwalifikacja przedsięwzięcia jako mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko oraz nałożony w związku z tym na inwestora obowiązek przeprowadzenia oceny jego oddziaływania na środowisko, który znalazł odzwierciedlenie w sporządzonym "Raporcie o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia". Zawarte w nim oraz w przedłożonych jego uzupełnieniach informacje nt. środowiskowych aspektów realizacji inwestycji stanowiły podstawę do uzgodnienia przez RDOŚ postanowieniem z [...] kwietnia 2019 r. warunków realizacji tego przedsięwzięcia (zastrzeżeń nie zgłosił PPIS), w następstwie czego Prezydent M.[...] ustalił środowiskowe uwarunkowania zgody dla realizacji planowanego przedsięwzięcia, co w trybie odwoławczym zaakceptowało SKO. Wstępnie podkreślić w związku z tym należy, że zgodnie z zapisami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego osiedla [...] w S. (uchwała RM w [...] z [...] lipca 2006 r. nr [...], zmieniona uchwałami z [...] maja 2011 r. nr [...] i z [...] czerwca 2014 r. nr [...]), inwestowana działka nr 905/20 o pow. 1,9302 ha znajduje się w obszarze oznaczonym symbolem P6 – teren zabudowy techniczno – produkcyjnej i 7EE – teren stacji transformatorowej, z czym koresponduje jej oznaczenie w ewidencji gruntów (symbol Ba – tereny przemysłowe). Zapisy MPZP nie wykluczają więc możliwości realizacji na niej zamierzonej inwestycji, zwłaszcza że na wymienionej działce znajduje się już zakład produkcyjny Spółki, na terenie którego odbywa się proces cięcia złomowanych szyn kolejowych, w oparciu o które ma zostać uruchomiona linia produkcyjna w planowanej do wybudowania hali. Obecnie na działce nr 905/20 znajduje się budynek biurowy, 2 hale produkcyjne z zapleczem socjalnym i energetycznym (stacja trafo) – użytkowane jako magazyny, budynki produkcyjne - użytkowane jako magazyny, wiata w której odbywa się cięcie złomowanych szyn, utwardzony plac na którym na 4 stanowiskach odbywa się cięcie szyn przy użyciu półautomatów na gaz propan oraz zbiorniki na tlen i propan na placu co cięcia szyn (nie można przy tym pominąć, że jak wynika z Karty informacyjnej przedsięwzięcia i Raportu, w 1998 r. inwestor rozpoczynając działalność na przedmiotowej działce przeprowadził już ocenę oddziaływania na środowisko i uzyskał pozwolenie na uruchomienie linii do produkcji kul stalowych w dwóch zaadaptowanych na halę produkcyjną szklarniach; aktualnie przedsięwzięcie odbywa się na podstawie decyzji Starosty [...] z [...] czerwca 2015 r. nr [...] zezwalającej Spółce na prowadzenie działalności w zakresie przetwarzania odpadów). W ramach obecnego przedsięwzięcia inwestor planuje budowę hali produkcyjnej z estakadą nad suwnicą oraz infrastrukturą techniczną niezbędną do produkcji w procesie kucia na gorąco stalowych kul ze złomowanych szyn kolejowych, budowę budynku biurowego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, rozbiórkę obiektów kolidujących (2 szklarni oraz budynku produkcyjnego, użytkowanych obecnie jako magazyny), budowę drogi wewnętrznej z miejscami postojowymi oraz infrastruktury kanalizacyjnej do ścieków przemysłowych z terenu magazynowania i cięcia odpadów. W bezpośrednim sąsiedztwie terenu zakładu (działki nr 905/20): od strony wschodniej znajdują się tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej chronione pod względem akustycznym (obecnie nie zabudowane, stanowiące pola uprawne), analogicznie sytuacja wygląda od strony północnej, gdzie takie tereny od działki spółki oddzielone są drogą, od strony zachodniej – za sąsiadującą z działką Spółki drogą znajdują się tereny zabudowy usługowej które nie są chronione pod względem akustycznym, od strony południowej – za sąsiadującą drogą znajdują się tereny usługowo – produkcyjne z możliwością zabudowy mieszkaniowej, chronione pod względem akustycznym, w większości niezagospodarowane i stanowiące pola uprawne. Najbliżej położona zabudowa mieszkaniowa znajduje się w odległości ok. 160 m od planowanej inwestycji w kierunku południowo – wschodnim. Jeżeli chodzi o skarżących, to działka nr 907 stanowiąca własność B.J. (zagospodarowana jako sad owocowy z pasieką) graniczy bezpośrednio z inwestowaną działką od strony wschodniej, zaś działka G.R. nr 1011/1 zabudowana budynkiem mieszkalnym znajduje się w odległości ok. 475 m. W przypadku pozostałych stron postępowania, tj. S.H., będąca jego własnością działka nr 964 położona jest od strony północnej i jest oddzielona od działki Spółki drogą. Zdaniem Sądu, dokonana w kontekście powyższego analiza akt sprawy i wydanych rozstrzygnięć prowadzi do wniosku, że orzekające w sprawie organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy który znajduje potwierdzenie w zebranym i właściwie ocenionym – stosownie do art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. - materiale dowodowym, a co znalazło prawidłowe odzwierciedlenie w uzasadnieniach wydanych decyzji. W sprawie - zgodnie z art. 80 ust. 1 u.u.i.ś. – przy wydawaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach uwzględnione zostały wyniki uzgodnień i opinii o których mowa w jej art. 77 ust. 1, ustalenia zawarte w Raporcie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa (w okolicznościach sprawy te ostatnie dotyczą przede wszystkim uwag i wniosków składanych przez skarżących). Podkreślić należy, że skarżący tak na etapie postępowania administracyjnego jak i skargowego wywodzili perspektywiczne niekorzystne oddziaływanie planowanej inwestycji w zakresie emisji hałasu, drgań, zanieczyszczeń powietrza i wody. W tym zakresie Sąd podziela stanowisko organów, iż brak jest podstaw do zakwestionowania przedstawionych w Raporcie obliczeń akustycznych, w ramach których uwzględniono źródła dźwięku już istniejące na terenie zakładu, jak również przewidziane w ramach poddanego analizie przedsięwzięcia (ich prawidłowość w zakresie już istniejących źródeł dźwięku pośrednio potwierdza dołączone do odwołania G.R. pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] czerwca 2019 r. nr [...], w którym organ ten wskazując na pomiary wykonane 1 października 2015 r. i w okresie 1-3 kwietnia 2019 r. nie stwierdził przekroczenia dopuszczalnych wielkości określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, Dz. U. z 2014 r., poz. 112). W ocenie Sądu, ponieważ obliczenia Raportu odnoszące się do źródeł mających dopiero powstać w przyszłości obarczone są pewnych ryzykiem niedokładności, zasadnie nakazano wykonanie kontrolnych pomiarów rzeczywistego natężenia hałasu w pierwszym kwartale po przekazaniu przedsięwzięcia do eksploatacji celem weryfikacji przyjętych w Raporcie wartości. Kontrolne badania hałasu, o ile wykażą przekroczenia dopuszczalnych norm równoważnego poziomu dźwięku, będą podstawą do zastosowania odpowiednich, dodatkowych środków ochrony klimatu akustycznego. Co istotne, w sposób wyraźny i zbieżny z postulatami stron postępowania, zastrzeżono zakaz generowania hałasu poprzez zrzucanie szyn z pojazdów transportujących. Co do czasu pracy zakładu (w części obejmującej prowadzenie procesów produkcyjnych w mającej powstać hali o odpowiednich współczynnikach izolacyjności akustycznej) wprowadzono co prawda możliwość jego funkcjonowania w godzinach od 6.00 do 22.00, niemniej przy zamkniętych oknach i drzwiach, zaś dotychczasowe przedsięwzięcie (instalacja przetwarzająca odpady) ma pracować tylko do godziny 15.00 i tylko do tej godziny ma się odbywać rozładunek, przeładunek oraz cięcie szyn, a zatem procesy generujące najbardziej uciążliwy dla otoczenia hałas. Organy odniosły się również szczegółowo do zarzucanej kwestii generowania drgań i wibracji, wskazując, że planowany proces produkcji i testowania kul stalowych w ogóle tego nie przewiduje; wg informacji inwestora, narzędzia oraz maszyny z pomocą których prowadzone będą procesy produkcyjne oparte będą na stosowaniu odpowiednich pras wykorzystujących siłę nacisku, co zupełnie eliminuje ryzyko generowania tego typu immisji. Nie bez znaczenia pozostaje uwzględnienie postulatów skarżących co do ochrony wód gruntowych przed zanieczyszczeniami. Całe zaplecze sprzętowe przedsięwzięcia ma zostać zorganizowane na placu utwardzonym, zaś utwardzony plac na którym prowadzi się cięcie szyn ma zostać skanalizowany poprzez wykonanie infrastruktury służącej do odprowadzania i gromadzenia w szczelnym zbiorniku powstających ścieków przemysłowych. W konsekwencji powyższych ustaleń należało przyjąć, że oczekiwania skarżących zostały wzięte pod uwagę, wszechstronnie rozważone i w miarę możliwości uwzględnione, tak aby do minimum ograniczyć negatywny wpływ inwestycji na środowisko i otaczające tereny oraz zabezpieczyć interesy mieszkańców będących właścicielami terenów sąsiadujących z terenem inwestycji. W tym względzie należy wyraźnie zaznaczyć, że ich negatywne nastawienie do realizacji inwestycji wynika przede wszystkim z obecnego funkcjonowania zakładu, generującego uciążliwości dla otoczenia i środowiska i tego zasadniczo dotyczą podnoszone w odwołaniach i skargach zarzuty bazujące na tym, że po jego rozbudowie poziom tego oddziaływania zwiększy się. Takiego sposobu rozumowania Sąd jednak nie podziela, akceptując w tym zakresie stanowisko inwestora co do konieczności wyraźnego rozróżnienia już istniejącej i funkcjonującej części zakładu (w tym zwłaszcza placu na którym następuje rozładunek i cięcie szyn) – której co do zasady nie dotyczy prowadzone postępowanie i która nie jest tożsama z projektowaną inwestycją, mimo że pozostaje z nią w funkcjonalnym związku, stanowiąc zaplecze do przygotowywania materiału do produkcji. Wskazywane przez skarżących nieprawidłowości związane z dotychczasowym funkcjonowaniem i oddziaływaniem działalności Spółki na otoczenie – skoro nie są objęte zakresem inwestycji – nie mogą w decydujący sposób rzutować na jej realizację, a wywodzone na tej podstawie zarzuty jawią się jako nieuprawnione. O ile jednak dotychczasowa działalność Spółki pozostaje niezgodna z udzielonymi jej pozwoleniami (w tym np. wskazaną w odwołaniu B.J. decyzją Wydziału Urbanistyki i Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 1989 r. zgodnie z którą otwory okienne w budynku hali zlokalizowanej od strony jego działki powinny być wypełnione luxferami i pozostawać zamknięte) lub narusza inne obowiązujące uregulowania (np. w zakresie ochrony środowiska), może stanowić to podstawę do wystąpienia o usunięcie uchybień i doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem, nie wyłączając nawet cofnięcia udzielonych zezwoleń. Nie stwierdzając uchybień uzasadniających wyeliminowanie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z obrotu prawnego – w tym nie podzielając podniesionych w skardze zarzutów - Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił wniesioną skargę jako bezzasadną.