II SA/Rz 1167/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia SO (del.) Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego - p o s t a n a w i a - zawiesić postępowanie sądowe Przedmiotem skargi M. Z. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO lub Kolegium) z dnia [...] września 2013 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące okoliczności faktyczne i prawne: Burmistrz Gminy [...] po rozpatrzeniu wniosku M. Z. decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...], odmówił M. Z. prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad matką K. Z. W uzasadnieniu wskazał, że przyczyną odmowy przyznania żądnego świadczenia jest nie spełnienie przez wnioskodawczynię przesłanki uprawniającej do specjalnego zasiłku opiekuńczego tj. rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad chorą matką. M. Z. w odwołaniu od tej decyzji przedstawiła swoją trudną sytuację związaną z opieką nad niepełnoprawnymi w stopniu znacznym rodzicami. Podniosła, że od ponad pięciu lat nie może podjąć pracy, gdyż jest jedyną osobą, która może zapewnić rodzicom opiekę. SKO po rozpoznaniu sprawy w trybie odwoławczym utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] września 2013 r. Kolegium wskazało, że M. Z. pracowała przed przyznaniem jej prawa do świadczenia pielęgnacyjnego od 21 marca 2011 r. do 30 czerwca 2013 r., a w okresie od 1 do 60 czerwca 2006 r. na podstawie umowy o pracę, zaś rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło z uwagi na czasowy jego charakter. Strona była zarejestrowana jako osoba bezrobotna. W związku z tym nie da się potwierdzić, że w/w zrezygnowała z zatrudnienia lub pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad niepełnosprawną matką, gdyż w okresie poprzedzającym nabycie praw do świadczeń opiekuńczych była nieaktywna zawodowo. Stan ten zwalnia organ z konieczności analizy innych przesłanek niezbędnych do uzyskania przedmiotowego świadczenia. M. Z. w skardze na decyzję SKO do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wskazała, że sprawuje opiekę nad swoimi rodzicami. Podniosła, że gdyby nie konieczność sprawowania opieki nad nimi znalazłaby zatrudnienie i nie musiałaby korzystać z pomocy Państwa w zakresie świadczeń opiekuńczych. Specjalny zasiłek opiekuńczy pozwoli jej chociaż w części pokryć leczenie i utrzymanie matki. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, z przyczyn, które stanowiły podstawę wydania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W przedmiotowej sprawie zawieszenie postępowania sądowego uzasadnione jest wydaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowienia z dnia 12 grudnia 2013r. w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego, przedstawiającego Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, "czy art. 16 a ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej". W ocenie Sądu, kwestie poddane badaniu przez Trybunał Konstytucyjny wiążą się ściśle z sytuacją faktyczną i prawną występującą w sprawie ze skargi M. Z. Przyjmując więc, że zaistniała przesłanka do zawieszenia postępowania w rozpoznawanej sprawie wymieniona w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak na wstępie.