II SA/Rz 1169/11

z dnia 5 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2012 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi B.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 7 grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi - p o s t a n a w i a - odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. Postanowieniem z 28 listopada 2011 r. odrzucono skargę B.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej: "SKO") w [..] z 7 grudnia 2010 r., nr [..], którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy [..] z 28 września 2010 r., nr [..] odmawiającą nakazania J.M. i M.M. przywrócenia stanu poprzedniego na działce nr [..] lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom z powodu jej wniesienia z uchybieniem terminu. Wnioskiem z 9 grudnia 2011 r., złożonym za pośrednictwem SKO w [..] B.M. wystąpiła o przywrócenie jej terminu do wniesienia skargi argumentując, że jego uchybienie nie nastąpiło z jej winy. W piśmie tym wyjaśnia, że mieszka samotnie od 2006 r. Z uwagi na swój zły stan zdrowia podejmuje leczenie specjalistyczne w R., na które obowiązana jest dojeżdżać. Podczas jej nieobecności w domu nie ma nikogo. W takich okolicznościach pracownik poczty doręczając przesyłki polecone pozostawia zawiadomienie o tej korespondencji w zamkniętej skrzynce, które odbiera w placówce pocztowej po swoim powrocie. Bez wskazania konkretnej daty skarżąca podaje, że pewnego razu będąc w urzędzie pocztowym po odbiór korespondencji pracownik poczty przekazał jej jeden list, natomiast kilka dni później kiedy odbierała kolejną zaległą korespondencję pracownik poczty przekazał jej dwie przesyłki informując, że poprzednio przez nieuwagę nie wydano jej jednej przesyłki. Podkreśla jednak, że nie otrzymała czwartego listu, w którym była decyzja SKO w [..]. Po otrzymaniu postanowienia z dnia 28 listopada 2011 r. o odrzuceniu jej skargi udała się do placówki pocztowej o wyjaśnienie kwestii doręczenia jej decyzji SKO w [..] i naczelnik poczty przyznała, że przesyłka ta przez nieuwagę nie została jej wydana. W ocenie skarżącej przez niedbalstwo pracowników poczty nie ponosi ona winy w tym, że nie wniosła skargi w terminie. W związku z zaistniałymi wątpliwościami w kwestii skuteczności doręczenia skarżącej decyzji SKO w [..] z 7 grudnia 2010 r. zarządzeniem z 7 lutego 2012 r. zwrócono się do placówki pocztowej w Czudcu o wyjaśnienie sposobu doręczenia skarżącej listu poleconego nr "R[...]". Jednocześnie wezwano B.M. o wyjaśnienie, kiedy dowiedziała się o wydanej przez SKO w [...] decyzji z 7 grudnia 2010 r., podjętej w siedzibie tego organu w dniu 27 września 2011 r., a także określenia terminów wizyt w placówce pocztowej wskazanych we wniosku o przywrócenie terminu. W odpowiedzi na powyższe skarżąca podała, że o decyzji SKO w [..] dowiedziała się w dniu 27 września 2011 r. w siedzibie organu przy jej odbiorze, skargę złożyła dnia 21 października 2011 r. z zachowaniem terminu, o którym była mowa w udzielonym jej pouczeniu. Z kolei o uchybieniu terminu do wniesienia skargi dowiedziała się dopiero z uzasadnienia postanowienia tut. Sądu z dnia 28 listopada 2011 r. i cztery dni później złożyła wniosek o jego przywrócenie. Stwierdza też, że nie pamięta terminów swoich wizyt w placówce pocztowej i wskazuje, że informacji tych można zasięgnąć w UP w [...]. Zarazem zwraca uwagę, że w piśmie otrzymanym od Biura Zarządzania Ryzykiem i Zgodnością Poczty Polskiej S.A. mowa jest o trzech przesyłkach, a podawane daty awizacji odnoszą się tylko do jednej z nich. W ocenie skarżącej informacje o terminach podjęcia pozostałych przesyłek mogą mieć znaczenia dla niniejszej sprawy, ponieważ mogła mieć miejsce sytuacja, że pomiędzy odbiorem przesyłek korespondencja od SKO w [...] była dostępna do odebrania na poczcie, choć nie wydana adresatowi. Z odpowiedzi Poczty Polskiej S.A. Centrali Biura Zarządzania Ryzykiem i Zgodnością (k.37) wynika, że w grudniu 2010 r. nadeszły na adres skarżącej 3 przesyłki polecone, w tym dwie zostały doręczone, a ich odbiór adresatka osobiście pokwitowała, natomiast trzecią o nr [...] z powodu jej nieobecności awizowano w UP Czudec dnia 30 grudnia 2010 r. pozostawiając o tym zawiadomienie w skrzynce na korespondencję. Powtórne awizo sporządzone dnia 7 stycznia 2011 r. doręczono również do skrzynki na korespondencję skarżącej dnia 10 stycznia 2011 r. Wobec nie podjęcia korespondencji w terminie w dniu 19 stycznia 2011 r. przesyłkę zwrócono nadawcy. Z miesiącu grudniu 2010 r. i styczniu 2011 r. nie odnotowano nadejścia innych przesyłek rejestrowanych pod adresem B.M. Natomiast wbrew twierdzeniom adresatki w analizowanym okresie nie odnotowano, aby w jednym dniu adresatka kwitowała odbiór dwóch przesyłek rejestrowanych. Dwie przesyłki wydano jedynie w dniu 6 stycznia 2010 r., jednak nie jest to data związana z doręczeniem przesyłki nr [..]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Przepisy powołanej ustawy wychodzą jednak naprzeciw przypadkom, kiedy uchybienie terminowi było niezależne od strony. Jak bowiem stanowi przepis art. 86 §1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W tym celu pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 §1 i §2 p.p.s.a.). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu, natomiast bezzasadność wniosku stanowi podstawę odmowy przywrócenia terminu. Naświetlone wyżej okoliczności wskazują, że wyjaśnienia B.M. nie zasługują na uwzględnienie. W piśmie z dnia 9 grudnia 2011 r. wspominała o czterech przesyłkach, jakie powinna otrzymać na przełomie 2010 i 2011 r., tymczasem z informacji od Poczty Polskiej wynika, że przesyłek rejestrowanych w tym okresie było tylko 3. Dwie wydano osobiście skarżącej, natomiast trzecią sporną, zawierającą decyzję SKO w [...], po powtórnym awizowaniu wrócono nadawcy. Nie było w tym okresie czwartej przesyłki, wskazywanej przez skarżącą. We wskazanym okresie nie miała również miejsca sytuacja, aby skarżącej jednego dnia wydano dwie przesyłki. Takie zdarzenie miało miejsce na początku 2010 r., a nie był to okres objęty badaniem w niniejszej sprawie, skoro decyzję SKO w [..] wydano dnia 7 grudnia 2010 r. Nie zasługują również na uwzględnienie zarzuty skarżącej zawarte w piśmie z 13 lutego 2012 r. kierowane przeciwko jednostce Poczty Polskiej S.A. nie podania terminów doręczenia jej pozostałych przesyłek. Nie są to bowiem okoliczności, które dla sprawy mają istotne znaczenie. Decyzja SKO w [..] została bowiem nadana jako przesyłka polecona (rejestrowana), którą opatrzono niepowtarzalnym numerem nadania, zatem wystarczające było ustalenie, w jakich terminach dokonano awizacji tej tylko przesyłki. Pozostałe informacje wskazują natomiast, że przesyłek w badanym okresie nie było 4, lecz 3, w tym jedną z nich stanowiła zwrócona nadawcy decyzja z 7 grudnia 2010 r. Rozważając, czy skarżąca zachowała termin 7 dni, o którym mowa w art. 87 §1 p.p.s.a., Sąd uznał, że o uchybieniu terminu do wniesienia skargi skarżąca posiadała wiedzę przed dniem doręczenia jej postanowienia z dnia 28 listopada 2011 r. Świadczy o tym uzasadnienie skargi, w której początkowej części zwraca uwagę, że "pracownik urzędu pocztowego w [..] nie przekazał jej tej decyzji przez tak długi czas". W świetle okoliczności sprawy trudności sprawia natomiast ustalenie, kiedy dowiedziała się ona o wydaniu przez SKO w [..] tej decyzji, skoro w skardze czyni zarzut o nie doręczeniu jej tej przesyłki. Uznając, że o decyzji dowiedziała się dopiero w dniu jej podjęcia w siedzibie organu w dniu 27 września 2011 r. i mając świadomość, że decyzja ta musiała zostać wydana wcześniej, tyle że nie została jej "przez tak długi czas wydana przez pracownika urzędu pocztowego", wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi powinna zatem złożyć w terminie 7 dni od dnia podjęcia decyzji, tj. do dnia 4 października 2011 r. O próbie i terminach doręczenia jej decyzji oraz zwrotu przesyłki listowej nadawcy – organowi miała możliwość dowiedzenia się w dniu podjęcia decyzji w siedzibie SKO w [...] przez zapoznanie się z adnotacjami widniejącymi na pozostawionej w aktach sprawy administracyjnej kopercie, w której znajdowała się wydana jej decyzja. Jej odbiór jako strona postępowania potwierdziła własnoręcznym podpisem na sporządzonej z tego wydarzenia notatce służbowej. Jeżeli mając taką obiektywną możliwość nie uczyniła tego skutki zaniedbania obciążają wyłącznie skarżącą, ponieważ wskazują na brak staranności w dbaniu o własne interesy. Tymczasem B.M. skargę wniosła osobiście dopiero w dniu 21 października 2011 r., zatem po dniu 4 października 2011 r. To zaś wskazuje, że wniosek został wniesiony z uchybieniem terminu określonego w art. 87 §1 p.p.s.a. i jako spóźniony podlega odrzuceniu. Odrzucenie wniosku nie pozwala z kolei na ocenę stanu zawinienia w uchybieniu terminu. Niemniej uznanie, że o przyczynie uchybienia terminu do wniesienia skargi B.M. dowiedziała się dopiero z uzasadnienia postanowienia z dnia 28 listopada 2011 r., i nie miała ona świadomości terminów awizacji widniejących na pozostawionej w aktach kopercie, ani obowiązku złożenia wniosku w terminie 7 dni od podjęcia decyzji, a przez to rozpoznawany wniosek złożyła w terminie, spełniając warunek z art. 87 §1 p.p.s.a., należałoby odmówić jej przywrócenia terminu, ponieważ nie wykazała, aby nie ponosiła winy w jego uchybieniu. Z informacji uzyskanych od doręczyciela wynika, że jej wyjaśnienia nie zasługiwały na uwzględnienie, a przez to należało uznać, że za zaniechanie podjęcia przesyłki listowej w terminie ponosi winę. Doręczenia decyzji SKO w [..] dokonano bowiem zgodnie z wymogami wynikającymi z przepisów ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. Nr 98 z 2000 r., poz. 1071 z późn.zm.) i było skuteczne. Z tych względów, na podstawie art. 88 w zw. z art. 87 §1 i art. 86 §1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.