II SA/Rz 1175/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego - postanawia - sprostować oczywistą omyłkę pisarską zawartą w wierszu 13 od góry komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 31 stycznia 2012r., sygn. akt II SA/Rz 1175/11 w ten sposób, że w miejsce nazwiska: "T." wpisać nazwisko: "T.". Wyrokiem z dnia 31 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 1175/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, po rozpoznaniu skargi A. T., uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2011r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2011r., nr [...] o odmowie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 cyt. wyżej ustawy). Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok jak i postanowienie. Czynności tej mogą podlegać zarówno sentencja jak i niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (por. postanowienie SN z dnia 15.04.1982r., sygn. I PZ 7/82, OSNCP 1982/10 poz. 155). Sąd z urzędu stwierdza, że na skutek błędu pisarskiego w wierszu 13 od góry komparycji powołanego wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 31 stycznia 2012r., sygn. akt II SA/Rz 1175/11 omyłkowo podano nazwisko skarżącej: "T." zamiast "T.". Przedmiotowa wadliwość nosi znamiona oczywistej omyłki. Z akt sądowych sprawy jednoznacznie wynika, że stroną skarżącą w niniejszej sprawie jest A. T. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. postanowił sprostować komparycję wyroku i orzec jak w sentencji.