II SA/Rz 118/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Maria Zarębska-Kobak Sędziowie NSA Ryszard Bryk NSA Stanisław Śliwa /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 17 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi J. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego - skargę oddala - do wyroku z dnia 17 czerwca 2009 r. Decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r., Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 KPA po rozpoznaniu odwołania J. R. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2007 r., Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie utrzymał w mocy kwestionowaną decyzję. W uzasadnieniu podniesiono, iż wyrokiem z dnia 19 marca 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 851/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007 r. utrzymującą w mocy wskazaną wyżej decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2007 r., która udzielała pozwolenia na użytkowanie murowanej przybudówki krytej dachówką przy budynku inwentarsko - składowym, usytuowanej na działce nr ewidencyjny 188/3 w miejscowości T. Sąd stwierdził, iż organy błędnie przyjęły, że potwierdzenie wykonania przez inwestorów H. i G. C. czynności nakazanej decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2006 r., Nr [...] tj. zamurowanie otworu okiennego na pełną grubość w przedmiotowej przybudówce w ścianie zlokalizowanej w odległości 4,35 m od murowanej wiaty krytej blachą fałdową i murowanego budynku garażowego krytego eternitem falistym, jest równoznaczne ze stwierdzeniem zdolności do użytkowania tego obiektu. Wobec powyższego, nakazał organowi nadzoru budowlanego dokonanie ustaleń co do stanu technicznego obiektu. Celem wykonania zaleceń Sądu organ odwoławczy zobowiązał inwestorów (H. i G. C.) - postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r. do przedłożenia w terminie do dnia 31 października 2008 r. oceny stanu technicznego i zdatności do użytkowania murowanej przybudówki usytuowanej na działce nr 188/3 w miejscowości T. W wyznaczonym terminie ocena taka została przedłożona. Wynika z niej, że stan techniczny elementów konstrukcyjnych przedmiotowego obiektu jest dobry, nośność poszczególnych elementów konstrukcyjnych wystarczająca i brak jakichkolwiek przeciwwskazań do bezpiecznego użytkowania. Organ podniósł, iż budowa przybudówki, której dotyczy niniejsze postępowanie miała miejsce w latach 80-tych, wobec czego w sprawie znajdują zastosowanie przepisy ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.) zwanej dalej ustawą. W świetle zawartych w niej regulacji istnieje możliwość legalizacji samowolnie wybudowanego obiektu, jeśli nie zachodzą przesłanki do wydania nakazu rozbiórki na podstawie art. 37 ust. 1 cytowanej ustawy. Stosownie do pkt 1 powołanego przepisu przymusowej rozbiórce podlega samowolnie wzniesiony obiekt znajdujący się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo też jest przeznaczony pod innego rodzaju zabudowę. W ocenie organu II instancji, powyższa okoliczność w niniejszej sprawie nie zachodzi. Zgodnie z obowiązującym w 1989 r. Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Gminy [...] (zatwierdzonym uchwałą nr [...] Gminnej Rady Narodowej z dnia [...] kwietnia 1989 r., Dz. Urz. Wojewody z dnia [...].11.1988 r., Nr [...], poz. [...]) obszar, na którym znajduje się działka nr 188/3 to teren o symbolu 27 MRJ tzn. teren budownictwa zagrodowego z dopuszczeniem budownictwa jednorodzinnego, na którym dopuszcza się lokalizację nowych siedlisk, wymianę i rozbudowę substancji kubaturowej oraz wszelkie remonty. Zdaniem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, brak jest także spełnienia przesłanki z art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane z 1974 r. zgodnie z którym obiekt budowlany podlega przymusowej rozbiórce, gdy powoduje bądź w razie wybudowania spowodowałby niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia. Po wykonaniu przez inwestorów czynności nakazanych powołaną wyżej decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. brak jest - w ocenie organu - tego rodzaju zagrożeń. Nadto, nie zostały także naruszone obowiązujące w czasie budowy przedmiotowego obiektu przepisy rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17, poz. 62 z późn. zm.) zwanego dalej rozporządzeniem. Przytaczając brzmienie art. 42 ust. 1 i ust. 3 Prawa budowlanego z 1974 r. organ odwoławczy wskazał, iż w świetle przedstawionej przez H. i G. C. oceny stanu technicznego przybudówki należy stwierdzić zdatność do użytkowania tego obiektu. Tym samym zasadne było udzielenie pozwolenia na jego użytkowanie. Decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie J. R., wnosząc o jej wyeliminowanie z obrotu prawnego, jak też o uchylenie poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2007 r. Zwrócił uwagę, iż skarżone rozstrzygnięcie nie uwzględnia zarzutów podniesionych przez niego w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej. Podkreślił, że określony w decyzji z dnia [...] stycznia 2006 r. nakaz zamurowania w przybudówce otworu okiennego nie został w rzeczywistości wykonany przez inwestorów. Wskazany otwór okienny bowiem nadal istnieje, tyle że tworzą go obecnie elementy szklane tzw. luksfery, które - jego zdaniem - nie mogą być potraktowane jako osłona przeciwpożarowa. Ponadto, naprzeciw przybudówki znajduje się garaż murowany z drzwiami drewniano-szklanymi, co również stanowi o naruszeniu przepisów przeciwpożarowych. Końcowo skarżący zarzucił, że nie otrzymał w formie pisemnej oceny stanu technicznego odnoszącej się do przedmiotowej przybudówki. W odpowiedzi na skargę organ, podtrzymując stanowisko zajęte w skarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt (decyzja, postanowienie) wydany został z naruszeniem przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania, sąd, w zależności od stopnia tego naruszenia, eliminuje taki akt z obrotu prawnego poprzez jego uchylenie (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.) lub stwierdzenie jego nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W przeciwnym wypadku skarga podlega oddaleniu (art. 151 P.p.s.a.). Nadto wskazać należy na art. 134 § 1 P.p.s.a. zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że ocenia sprawę w jej całokształcie. Dokonując kontroli zaskarżonego aktu w takim właśnie zakresie Sąd uznał, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza. W pierwszej kolejności wskazać należy, że sprawa zezwolenia na użytkowanie murowanej przybudówki krytej dachówką przy budynku inwentarsko - składowym, usytuowanej na działce nr 188/3 w miejscowości T. była już przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Sąd ten w uzasadnieniu wyroku z dnia 19.03.2008 r., sygn. akt II SA/Rz 851/07 wskazał, że organ II instancji winien uzupełnić materiał dowodowy sprawy o ustalenie stanu technicznego obiektu, po to by umożliwić organowi - stosownie do przepisu art. 42 ust. 3 ustawy Prawo budowlane z 1974 r. – stwierdzenie zdatności do użytku wykonanego obiektu, co jest podstawą do wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. Z mocy przepisu art. 153 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Mając na uwadze brzmienie przepisu art. 153 p.p.s.a. oraz wytyczne zawarte w uzasadnieniu wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 19.03.2008 r. stwierdzić należy, że Sąd orzekający w niniejszej sprawie związany jest stanowiskiem wyrażonym w powołanym wyroku, z którego wynika, że jedyną wadą decyzji zaskarżonej w poprzednio rozpoznawanej sprawie jest brak oceny stanu technicznego przedmiotowego obiektu. Realizując wskazania Sądu co do dalszego postępowania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...].07.2008 r. zobowiązał inwestorów H. i G. C. do przedłożenia w terminie do dnia 31.10.1008 r. oceny stanu technicznego i zdatności do użytkowania przedmiotowego obiektu budowlanego. Inwestorzy w zakreślonym im terminie przedłożyli organowi ocenę stanu technicznego i zdatności do użytkowania przedmiotowego obiektu sporządzoną przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia. Z dokumentu tego wynika, że nie ma żadnych przeciwwskazań technicznych do bezpiecznego użytkowania murowanej przybudówki krytej dachówką przy budynku inwentarsko - składowym, usytuowanej na działce nr 188/3 w miejscowości T. Mając na uwadze takie właśnie ustalenia stwierdzić należy, że decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r., wydana w oparciu o przepis art. 42 ust. 3 ustawy Prawo budowlane z 1974 r. nie narusza przepisów prawa w sposób mający wpływ na wynik sprawy, dlatego skarga na nią nie mogła zostać uwzględniona. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że nie zasługują one na uwzględnienie. Zarzut dotyczący niewykonania przez inwestorów obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].01. 2006 r. polegającego na zamurowaniu otworu okiennego na pełną grubość w obiekcie murowanej przybudówki w ścianie zlokalizowanej w odległości 4,35 m od murowanej waty krytej blachą fałdową i murowanego budynku garażowego krytego eternitem falistym jest nieuzasadniony. Z notatki służbowej z dnia 25.05.2006 r., z protokołu oględzin z dnia 16.10.2006 r. przeprowadzonych przez organ I instancji oraz z dokumentacji zdjęciowej wynika, że przedmiotowy otwór okienny został zamurowany pustakami szklanymi. Takie ustalenia pozwalają stwierdzić, że H. i G. C. zrealizowali nałożony na nich decyzją z dnia [...].01.2006 r. obowiązek w sytuacji kiedy decyzja nie określała materiałów z którymi otwór należy zamurować. Odmienne twierdzenia skarżącego w tej materii nie zasługują na uwzględnienie. Zamurowanie otworu okiennego pustakami szklanymi, które są materiałem niepalnym spowodowało utworzenie w ten sposób ściana oddzielenia pożarowego. W takiej sytuacji nie można już stwierdzić naruszenia jakichkolwiek przepisów rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki, a zwłaszcza przepisu § 14 tego aktu prawnego. Ocena stanu technicznego stanowiąca podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie znajduje się w aktach administracyjnych sprawy, dlatego skarżący mógł z łatwością zapoznać się z jej treścią. Skoro w sprawie nie zachodzą przesłanki do nakazania rozbiórki przedmiotowego obiektu budowlanego w oparciu o przepis art. 37 ust. 1 ustawy Prawo budowlane z 1974 r., a inwestorzy zrealizowali nałożony na nich - w trybie art. 40 tej ustawy –obowiązek, to stwierdzić należy, iż udzielenie przez organ pozwolenia na użytkowanie obiektu w świetle brzmienia oceny stanu technicznego i zdatności do użytkowania, w oparciu o przepis art. 42 ust. 3 ustawy jest w pełni uzasadnione. Mając na uwadze powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, dlatego w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji wyroku.