II SA/Rz 1185/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 23 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry na skutek wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji. II SA/Rz 1185/15 Uzasadnienie Przedmiotem skargi K. N. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" w T. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest decyzja Dyrektora Izby Celnej [...] (zwany dalej DIC) z [...] lipca 2015 r. nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] z [...] kwietnia 2015 r. nr [...] o nałożeniu na skarżącą kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. Wnioskiem z 13 sierpnia 2015 r. skarżąca zwróciła się o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z [...] kwietnia 2015 r., tj. decyzji organu I instancji. Podniosła, że nie można wykluczyć odmiennego rozstrzygnięcia przez Sąd przedmiotowej sprawy, a wtedy wykonanie decyzji pierwszo instancyjnej przed takim rozstrzygnięciem niweczyłoby sens postępowania sądowoadministracyjnego. Nadto wykonanie tego rozstrzygnięcia oznaczałoby likwidację prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej, a to z powodu braku środków na zapłacenie kary administracyjnej. Postanowieniem z [...] września 2015 r. DIC odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Zgodnie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej jako P.p.s.a.), Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co istotne odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wyjaśnienia wymaga, że sąd administracyjny rozpatrując skargę na decyzję w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - może w ramach art. 61 § 3 P.p.s.a. objąć stronę skarżącą ochroną tymczasową w zakresie wykonywania decyzji wydanej w pierwszej instancji. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania decyzji jest uzasadnione. Należy zwrócić uwagę, że twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu powinny zostać uprawdopodobnione przykładowo dokumentami źródłowymi. Uprawnienie do domagania się wstrzymania wykonania decyzji wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., sygn. II FZ 338-339/07, niepubl.). Natomiast sam wywód strony nie jest wystarczający do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno bowiem odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA z 30 listopada 2004 r. sygn. GZ 120/04 i z 18 maja 2004 r. sygn. FZ 65/04). Skarżąca nie wykazała konkretnie jaka jest obecnie rzeczywista kondycja finansowa - prowadzonej przez nią działalności finansowej. W związku z tym Sąd nie może ocenić, czy zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji. Brak bowiem dokładnego przedstawienia sytuacji finansowej, uniemożliwia weryfikację czy wykonanie decyzji - rzeczywiście spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Okoliczności takie nie wynikają również z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.