II SA/Rz 119/07

Dnia 9 marca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2007 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2006 roku, nr [...] w przedmiocie ustalenia prawa do zaliczki alimentacyjnej - postanawia - odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] grudnia 2006 roku, nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy wydaną z mocy upoważnienia Burmistrza [...] decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] października 2006 roku, nr [...] w sprawie ustalenia prawa do zaliczki alimentacyjnej. Decyzja ta została doręczona P. M. w dniu 7 grudnia 2006 roku zgodnie z wymaganiami przewidzianymi w art. 40 § 1, 42 § 1, oraz 46 § 1 ustawy z dnia 13 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071). Do decyzji dołączono stosowne pouczenie o sposobie i terminie jej zaskarżenia. Nie zgadzając się ze wskazaną na wstępie decyzją P. M. w dniu 9 stycznia 2007 roku, działając za pośrednictwem poczty zaskarżyła ją do tutejszego sądu (koperta - karta 3). Na kopercie widnieje odcisk datownika pocztowego z datą 9 stycznia 2007 roku. Skarga nie zawiera wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sad Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Decyzja została doręczona skarżącej w dniu 7 grudnia 2006 roku. Termin do wniesienia skargi upływał z końcem dnia 8 stycznia 2007 roku. Nadanie skargi w Urzędzie Pocztowym, w dniu 9 stycznia 2007 roku było więc spóźnione. Ogólnym skutkiem wniesienia skargi z uchybieniem terminu jest jej bezskuteczność - art. 85 P.p.s.a. Procesową tego konsekwencją jest natomiast odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Dlatego też Sąd w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.